سوال 23295

"توصیه هایی برای برخورد با فرزند معتاد
۱. تقویت روابط خانوادگی
فرزندانی که در یک خانواده درگیر اعتیاد می گردند، بیش از هر زمان دیگری از لحاظ روانی و روحی ضعیف و آسیب پذیر می شوند، در نتیجه به حمایت های بیشتر اطرافیان خود نیاز دارند. از طرفی به دلیل ترس و نگرانی شدید والدین از اعتیاد فرزندانشان ممکن است کنترل هیجانات در خانواده کاهش یابد و باعث ایجاد شکاف بین والدین و فرزندان گردد.
در چنین شرایطی لازم است تا والدین ارتباطات میان خود و فرزند معتاد را مدیریت کرده و از بروز رفتارهای پرخاشگرانه و یا ترک کردن او که باعث افزایش فشار روانی بر فرد معتاد می گردد، پرهیز کنند. در چنین شرایطی لازم است تا خانواده شرایطی را ایجاد کند تا خانه به یک محیط امن برای افراد خانواده به خصوص فرزندان معتاد تبدیل شود، تا بتواند ارتباطات خود را برای دریافت کمک های بیشتر از خانواده بهبود بخشند.
۲. مهارتهای زندگی
در همین رابطه آموزشهای مناسب مهارت های ارتباطی به والدین کمک می کند تا بتوانند بدون ابراز و اعمال خشونت و به شکلی منطقی با خواسته های نامعقول فرزند معتاد خود مخالفت کرده و نوعی تعادل میان حمایت و مقاومت ایجاد نمایند. در همین رابطه لازم است تا والدین فاکتورهایی را مد نظر قرار داده و به آنها عمل کنند که مهمترین آنها عبارتند از :
حفظ احترام و خودداری از برخورد خشن
تمرکز کردن به نقاط قوت فرد
نشان دادن پذیرش و درک
کمک به حداقل رساندن پرخاشگری فرزند معتاد
هنگامی که یک فرزند در یک خانواده معتاد می‌شود و یا مبتلا به اعتیاد می گردد، خانواده باید به او کمک کند تا ارتباطات خود را تغییر دهد و با دوستان مصرف کننده که باعث شدت اعتیاد در فرد می‌گردد دوری کند. زیرا بسیاری از معتادین به مواد مخدر تجربه های اول مصرف را با اصرار دوستان تجربه می‌کنند، بنابراین ایجاد یک رابطه صمیمانه با والدین و نظارت آنها بر فرزندشان می تواند از مصرف مجدد و ادامه اعتیاد جلوگیری به عمل آورد.
۳. تمرکز بر توانمندی ها و تشویق برای دریافت کمک
بسیاری از خانواده ها و والدین نحوه صحیح رفتار با فرزند معتاد خود را که درگیر اعتیاد شده را نمی‌دانند و روش صحیح متقاعد کردن او برای دریافت کمک و عدم انکار اعتیاد را نمی‌دانند. از طرف دیگر امروزه با پیشرفت علم، روش های نوینی در ترک اعتیاد ایجاد شده که فرد می‌تواند با کمترین درد روند درمان خود را آغاز کرده و ادامه دهد و از دردهای جسمانی و علائم آزاردهنده دور بماند. در همین رابطه استفاده از روش های روانشناختی نظیر درمان شناختی رفتاری می تواند کمک کننده باشد و آسیب های روانی ناشی از اعتیاد را جبران نماید. این روش ها می‌توانند باعث کاهش میزان ولع مصرف و وسوسه در فرد گردد.
۴. خودداری از زور و اجبار
در بسیاری از اوقات بدون استفاده از قوه قهریه می‌توان فرد معتاد را تشویق کرد که به ترک اعتیاد اقدام کند. اما این در صورتی است که اعتیاد فرد طولانی مدت نبوده باشد و به تازگی اعتیاد آغاز شده باشد. در چنین شرایطی بهتر است بدون استفاده از قوه قهریه فرد را تشویق کرد تا از روشهای صحیح و استاندارد برای ترک اعتیاد استفاده نماید. استفاده از مکانیسم مداخله که در آن افراد متخصص به خانواده ها کمک می کنند تا فرد در مسیر درمان و بهبودی قرار گیرد، برای شرایط خاص و اعتیاد های پیچیده مورد استفاده قرار می گیرد.
۵.  مراقبت از خود
در خانواده هایی که والدین درگیر اعتیاد فرزندانشان هستند، لازم است تا از غرق شدن در مسائل فرزندان و مشکلات مربوط به اعتیاد آنها خودداری کنند. در بسیاری از مواقع والدین فراموش می کنند که از خود مراقبت کنند و به حدی درگیر اعتیاد فرزندان می شوند، که به نوعی سلامتی آنها تحت تاثیر قرار گرفته و نمی توانند از خود مراقبت کنند. اما نکته مهم این است که سلامت جسمی و روانی والدین در روند درمان فرزندان معتاد می تواند بسیار موثر باشد. در نتیجه والدین باید بدانند که اعتیاد فرزندان می تواند آنها را در معرض ابتلا به انواع مشکلات روانی نظیر افسردگی و اختلالات اضطرابی دیگر قرار دهد و کانون خانواده را با بحران های پیچیده روبرو کند.
۶. عدم سرزنش و انتقاد مخرب
 اعتیاد فرزندان می تواند هیجانات منفی بسیاری را برای والدین ایجاد کند و ممکن است آنها را در مدیریت احساسات ناکام بگذارد، اما نکته مهم این است که والدین باید از رفتارهای خشن و منفی بپرهیزند. سرزنش دائمی فرزند که به اعتیاد مبتلا شده هیچ تاثیری در روند بهبودی او نخواهد گذاشت، بلکه باعث تخریب بیشتر اعتماد به نفس و غرق شدن او در اعتیاد می گردد. در نتیجه لازم است والدین از پیامد سرزنش های خود آگاه باشند و از آن بپرهیزند. از طرف دیگر آنها باید به دنبال راه حل های صحیح و استاندارد برای کمک به فرزندان معتاد خود باشند که در این راه باید حتماً از متخصصین اعتیاد کمک بگیرند.