ناشناس

سوال 252221

عطف به پاسخ کد ۸۲۸۶۱۶<br><br>سلام علیکم<br><br>با تشکر از پاسخ شما<br><br>به نکاتی اشاره میکنم و کمک و نظر شما را خواستارم :<br><br>1- لطف بفرمایید و مشخصات کامل نسخه ی مورد استفاده ی خود را ذکر فرمایید ( تاریخ طبع و نام چاپخانه). امیدوارم بتوانم به کمک دوستان آن را بیابم. به هر حال اگر لطف کنید و عین عبارت مربوطه ، مندرج در صفحه ی اول مقدمه ی کتاب مذکور را برایم نقل کنید بسیار سپاسگزار خواهم شد.<br><br>2- اگر برایتان مقدور است ، نام و نشانی مکاتبه ای اشخاص مطلع از طب سنتی که مورد مشورت و وثوق شما هستند ارائه فرمایید تا برای اطلاعات بیشتر و دقیق تر در این مورد به ایشان نیز مراجعه کنم.<br><br>3- ابن سینا نه تنها تحت حمایت غزنویان نبود و کتابش در ظل توجه ایشان تجلی نکرد ، بلکه سلطان محمود به تصور تشیع شیخ ، حتی مدتها در صدد قتل او بود. شیخ الرئیس در دوران حکومت سامانیان تحصیل خود را شروع کرد ، مدتی ملازم خوارزمشاه و قابوس بن وشمگیر بود و جالب آنکه با حمله ی غزنویان ، از آنجا به منطقه ی تحت حکومت شیعه ی آل بویه رفت و مدتها وزیر مجدالدوله ، شمس الدوله و علاءالدوله ی دیلمی بود!<br><br>4- در اینکه ابن سینا به طور خاص در بیمارستان بوده یا نه خبر دقیقی ندارم ، اما در این که از اوان جوانی به طبابت پرداخته و مریض دیده است تردیدی وجود ندارد. آنچنان که حدوداً در 18 سالگی بواسطه ی شهرتش در طب ، هنگامی که به قول تاریخ "اطبای آن بلد از معالجت عاجز آمدند"، به درمان امیرنوح بن منصور سامانی پرداخت. طبابت او از مسلمات تاریخ است و بخش مهم شهرت جهانی او در همین زمینه است. <br> متقابلاً ، در کارکردن ابن المجوس در بیمارستان نیز تردیدی وجود ندارد و شاید به همین دلیل کامل الصناعة او را در "عمل" – و نه در علم - بهتر از قانون معرفی کرده اند و همین تطبیق می تواند احتمال صحت اظهارنظرها را افزایش دهد.<br><br>ضمناً فراموش نکنیم که به جز قرآن شاید کتاب بدون عیب دیگری تا کنون چاپ نشده باشد. قانون با همه ی این ایرادات تا چند قرن کتاب مرجع بوده است ، ضمن اینکه مقاله ی ادویه مفرحه یا قلبیه - که به قول صاحبنظران مقاله ی متوسطی بوده است – جزو کتاب قانون نیست و تنها همراه با آن به چاپ رسیده است. اگر کامل الصناعه را نیز بررسی کنیم مسلما به مواردی برمی خوریم که با علم امروز ، حتماً در اشتباه آنها تردیدی وجود ندارد. اساسا نقل قولی که درباب مقایسه ی این دو کتاب وجود دارد ، حتماً بر اساس مقایسه ی همین اشتباهات صورت گرفته است. ضمنا باید دید آیا نظر ابن المجوس در کامل الصناعة با موارد اشتباه موجود در قانون چقدر تفاوت دارند و آیا صحیح اند یا نه!؟ گو اینکه این ایرادات ذره ای از ارزش و اعتبار ابن المجوس یا ابن سینا نخواهند کاست.<br><br>5- آنچه دراین باب بیان شد به نقل از جمال الدین قفطی (649هـ.ق) در تاریخ الحکما بود که از منابع مورد وثوق در این امور است. بیانات شیخ قمی نیز در حقیقت تکرار جملات قفطی است. از آنجا که او را به عنوان مورخی معتبر می شناسید به نقل مطلب از او پرداختم و در این مورد صددرصد حق با شماست. شاید گزارش تاریخ و نظر قفطی کفایت می کرد.<br><br>متشکرم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
1. نگارنده فعلا کتاب را در اختیار ندارد؛ ولی تا آنجا که اطلاع دارد تنها یک چاپ از این کتاب موجود است، که همان چاپ مورد نظر ماست، و بقیه چاپها نیز افست همان چاپ است. یعنی کافی است چاپ قاهره کتاب را دنبال کنید.
2. در این باره می توانید با حکمت سرای طوبی با آدرس اینترنتی touba.ir مکاتبه نمایید.
3. منظور ما از توجه به کتاب قانون در دوران غزنویان به معنی تبلیغ رسمی از این کتاب توسط مثلا سلطان محمود غزنوی نیست، بلکه شرائط سیاسی حاکم سبب آن است شد که بعضی از کتاب ها و بعضی از اشخاص مورد توجه قرار گیرند. مثل ابوریحان بیرونی که بنابر نظر برخی از محققین او شیعه بوده است؛ البته بعضی نیز گویا او را شیعه اسماعیلی دانسته اند.
4. اولا ما منکر بعضی از معالجات شگفت انگیز و استعداد اعجاب برانگیز ابن سینا، و دانش او در طب نیستیم. ما تنها در مقام مقایسه گفتیم کامل الصناعه برتر از قانون است، به آن علتی که عرض شد.
شاید بتوان گفت شهرت قانون بیشتر به خاطر چینش جالب آن است که توانست قانون را تا مدت ها به عنوان کتاب درسی مطرح کند، و این چیزی است که در کامل الصناعه و حاوی زکریای رازی به چشم نمی خورد.
ثانیا، آنچه در مورد ادویه نوشتیم مربوط به بخش مفردات کتاب قانون است، و تا آنجا که ما اطلاع داریم کسی نگفته که رساله ادویه قلبیه جزئی از قانون بوده است تا شما بگوییم که مثلا این رساله تألیف ابن سینا نیست.
5. شیخ عباس اصلا مورخ نیست تا در این فن انسان معتبری باشد یا نباشد. صرف جمع آوری مطالبی در یک موضوع کسی را متخصص آن موضوع نمی کند.
قفطی هم متخصص فن طب نیست که ما در مفاضله حکماء رأی او را معیار اعتبار بدانیم.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.