سوال 25552

Question

من بین یک دوراهی گیر کرده ام اگر امکانش هست مشورتی بهم بدید. چند ماه پیش رفتم خواستگاری دختری از فامیل . اوائل همه چیز خوب بود تا این که پدرش به دلایلی مخالفت کرد . مادرش موافق بود اما بعد از چند ماه ایشون هم مخالفت کرد به دو دلیل. یکی اینکه قرار بود برای زندگی به شهر دیگه ای برویم و دو اینکه توی این مدت آشنایی ، در گیری خودش (مادر دختر ) با شوهرش زیاد شده بود و می ترسید زندگی خودش از بین بره . توی این مدت چهار پنج ماه آشنایی من به دختر خانم ابراز علاقه کردم و بهشون وابسته شدم . ایشون هم بعد از مدتی همین حس رو نسبت به من پیدا کرد. من الان دیگه اون حس و شیفتگی سابق رو ندارم و می خوام از نظر عقلانی تصمیم رو بگیرم. حالا دوراهی من اینجاست : یک راه اینه که بی خیال ایشون بشم و برم خواستگاری یه دختر دیگه و ازدواج کنم و راه دیگر این هست که من خودم رو در قبال ایشون مسئول می بینم. من بهش ابراز علاقه کردم و ایشون رو وابسته کردم. درسته که پدر و مادرش متوجه نبودند که دارن چه کار اشتباهی انجام میدن اما من که متوجه هستم و به خاطر همین می خوام تا یک و سال خورده ای دیگه صبر کنم و دوباره برم خواستگاری. نمی دونم اگر دوباره بروم خواستگاری چه می شه . شاید دوباره به همان دلایل قبلی جواب منفی بدهند. شاید توی همین مدت یک سال و خورده ای که من می خوام براش صبر کنم ایشون شوهر کنند . البته احتمال شوهر کردنش خیلی کمه . حالا من چی کار کنم ؟؟ برم پی زندگی م ؟؟ یا برای ایشون صبر کنم ؟؟ اصلا این حس مسئولیت پذیری من نسبت ایشون صحیح هست ؟؟ یا حس بی خودی هست ؟؟

مریم عطاریان · Answer

باسلام
دوست گرامی احساس مسوولیت پذیری شما ارزشمند است اما هنوز مساله ای میان شما ایجاد نشده که بخواهید حس مسوولیت پذیری داشته باشید
خواستگاری انجام دادید و بنا به دلایلی جواب رد گرفتید، چون فامیل هستید و اختلافاتی هم ایجاد شد، به نظر اگر رابطه را ادامه ندهید به صلاح هر دوتان هست
مدتی صبر کنید تا این رابطه در ذهن تان کمرنگ شود و سپس برای خواستگاری از یک خانم مناسب دیگر اقدام کنید
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

سوال 25552

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها