سوال 25893

باسلام
خودشناسی یک مهارت است . همین که قبول کرده اید شناخت کاملی از خودتان ندارید خیلی خوب است.
فکر نکنید همه افراد خودشان را می شناسند و فقط شما موفق به شناخت خودتان نشده اید.
چون گاهی افراد ویژگی هایی که دوست دارند، داشته باشند را با شخصیت واقعی خودشان اشتباه می گیرند.
هر چه تفاوت بین خود واقعی و خود ایده‌آل بیشتر باشد احساس نارضایتی بیشتر است.
در ابتدا صفت هایی که فکر می کنید دارید را بنویسید. اگر در پیدا کردن صفات مشکل دارید، از تستهای شخصیت کمک بگیرید.
بعد از سایرین درباره آنها سوال کنید و یا تستها را در کنار افراد نزدیکی که فکر می کنید شما را می شناسند بخوانید.
بطور مثال ، ممکن است شما خودتان را فرد مهربانی بدانید ولی دیگران چنین احساسی نداشته باشند. پس در اینجا بین خود واقعی، خودی که دیگران می شناسند و خود ایده آلی که دوست دارید آنگونه باشید تفاوت وجود دارد و اگر فرد انتقاد پذیری باشید باید برای نزدیک کردن آنها به یکدیگر تلاش کنید..
صفت مورد نظر را برای خودتان تعریف کنید و با تعریف دیگران مقایسه کنید. گاهی تعریف ما و دیگران از یک صفت متفاوت است و شما طبق تعریف خودتان هنوز مهربان محسوب می شوید ولی اگر بخواهید از دید دیگران هم مهربان باشید نیاز است تعریف و نمود بیرونی از مهربانی را تغییر دهید .
کتاب های زیادی در مورد مهارت خودشناسی وجود دارد که می توانید مطالعه کنید و یاد بگیرید ولی مهارت نیاز به تمرین دارد و زمانی مفید است که همراه با انتقاد پذیری باشد . مثلا اگر متوجه شوید فرد عصبی هستید و رفتار شما دیگران را ناراحت می کند و فقط به دیگران بگویید من خودم را می شناسم، عصبی و کم طاقت هستم . این شناخت فقط یک بهانه تراشی است و سودی برای خودتان و دیگران ندارد. موفق باشید