ناشناس

سوال 266547

با سلام<br>وعرض خسته نباشید خدمت شما <br><br>باتوجه به نزدیک بودن به دهه محرم وتاسوعا عاشورای حسینی میخواستم بدونم که عزاداری ما باید<br>همراه با معرفت باشد این معرفت را چگونه باید کسب کنیم<br>و آیا همین شناخت امام و زندگی نامه آن حضرت کافی است؟<br><br>باتشکر

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
معرفت مراتب دارد. مرتبه اولش ـ یا لااقل مقدمه آن ـ همین مطالعه در زندگی و شناخت اوصاف معصومین(ع) است. مراتب بعد از آن بستگی به میزان اثری دارد که این دانش در زندگی ما بجا می گذارد.
قدم اول این معرفت را می توانید با مطالعه و آگاهی در زمینه های ذیل تقویت نمود:
ـ آشنایی با تاریخ و زمانه امام و در یک کلام زندگی کامل امام(ع).
ـ آشنایی و مطالعه در زندگی نامه یاران امام(ع).
ـ آشنایی با فلسفه عاشورا و هدف امام(ع) از این قیام خونبار.
ـ آشنایی با اندیشه سیاسی امام(ع) و مبارزه آن حضرت با حكومت ظالم و فاسد.
ـ مطالعه در احادیث امام(ع) و تفکر در آن.
ـ تفکر در فرهنگ عاشورا و این که آن فرهنگ در زندگی ما چه جایگاهی دارد.
البته در این تفکرات به یک نکته توجه کنید که همه اهل بیت نور واحدند، و اگر هر کدامشان جای دیگری بود، همان کاری را می کرد که همو انجام داده است. پس نمی توان برای شناخت فرهنگ یک اهل بیت تنها به عمل و کلام یکی از آنان توجه کرد و از کلمات دیگران غافل بود. اهل بیت به حسب شرائطی که در آن زندگی کرده اند به ما تعلیم داده و الگوسازی کرده اند. مؤمن عارف باید زمان آنها را بشناسد، و سپس در این اندیشه کند که اگر امام(ع) در زمان ما بود چه می کرد؟ در پاسخ به این سؤال، مراجعه مکرر و تأمل در عمل و کلام پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت ایشان(ع) می تواند معرفت ما را بالا و بالاتر ببرد.
هنر اهل بیت آن است که در مجموع بیش از دو قرن توانستند مجموعه نسبتا کاملی از آموزه های دینی را در شرائط متنوع و متفاوت به ما عرضه کنند.
و مهم تر از همه اینها قدم بعدی است که آن تلاش برای داشتن زندگی ای معطر به تقوای الهی ـ در آن حد که از دین شناخت داریم ـ است. تقوای الهی نسبت به ان چه می دانیم پایه و اساس دینداری و معرفت است. همین راه را برای آینده به ما نشان می دهد. "إتقوا الله ویعلمکم الله" ـ (بقره/282) ـ و "الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا"(عنکبوت/69)
پیروز باشید.
موسسه ذكر ـ‌ قم.
باستانی.