ناشناس
سوال 27450
سلام وقت بخیر. من یک دختر ۱۸ساله هستم حقیقتش من اصولا کسی کنارم نیست یعنی نه دوست نه اشنا همش بخاطر رفتارم هستش انگاری تو انتخاب دوست وسواس زیادی دارم همش فکر میکنم دنیای اونا با من فرق داره تو کل عمرم هیچکس از کارام خبر نداشته چون یجورایی نمیخوام کسی تو زندگیم دخالت کنه چون فکر میکنم کسی منو باورم نداره حتی حس میکنم مادرمم باورم نداره ولی اینطور نیست یکم حساسم از تنهایی خسته شدم نمیدونمچیکار کنم خودم خسته شدم بیشتر اوقات انقدر خستم از اوضاعم به بدترین شکل ممکن عصبی میشم وهرکاری بتونم انجام میدم خسته شدم از اینجور زندگی کردن یکی ب من بگه من چیکار کنم از این روحیع بیرون بیام و از اینجور فکر کردن بیرون بیام
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخسلام
داشتن دوست خوب در هر رده سنی بخصوص نوجوانی و رده سنی شما بسیار مهم و لازم هست. اینکه برای انتخاب دوست دقت میکنید خیلی خوبه اما وسواس گونه نباشه، بطور کلی وسواس تو هر زمینه ای دردسر ساز هست. داشتن دوست به منزله اجازه دادن دخالت تو زندگی شما نیست و این دست خود شماست که به گونه ای رفتار کنی و مرز داشته باشی که در زندگی شخصی و خانوادگیتون خلل ایجاد نشه و تا وقتی تجربه داشتن دوست رو نداشته باشید مهارت های اجتماعی رو نمی‌تونید کامل کسب کنید و به شناخت از خودتون هم نخواهید رسید، دقیقا همونطور که گفتید "همش فکر میکنم دنیای من با اونا فرق داره". نگران این نباشید که شما رو باور دارند یا ندارند و اعتماد بنفس داشته باشید و بدور از نگرانی یا هر فکر دیگری رابطه دوستانه ای رو آغاز کنید. به رفتار هم سن های خودتون در مدرسه یا کلاس آموزشی یا باشگاه دقت کنید و از بین اونها برای خودتون دوست انتخاب کنید، کسی که رفتار مودبانه و محترمانه و عادی داره و خانواده خوبی داره و برای شروع سعی کنید صرفا با گفتگو اوقات خوشی رو داشته باشید و اگر نقاط مشترکی با او داشتی و از ارتباط با او انرژی خوب گرفتید میتونید ارتباط رو با رفتن به کلاس های مشترک بیشتر کنید.** ارتباطتون رو برای مادرتون تعریف کنید تا هم در جریان دوست شما باشند و هم تایید کننده دوست شما باشند**. نکته مهم اینکه، اصول خودتون و خانواده رو در ارتباط دوستانه فراموش نکنید و زیر پا نذارید.
داشتن یک یا دو دوست **خوب** و مورد تایید در زندگی ما لازم هست بخصوص در سن شما. مهارت هایی مثل نه گفتن و ابراز عقاید و احساسات در این سن علاوه بر آموزش در خانواده در ارتباط با دوستان تکمیل تر میشه تا ان شاالله در مراحل دیگری از زندگی مثل کار تاثیرش رو خواهید دید.
موفق باشید
داشتن دوست خوب در هر رده سنی بخصوص نوجوانی و رده سنی شما بسیار مهم و لازم هست. اینکه برای انتخاب دوست دقت میکنید خیلی خوبه اما وسواس گونه نباشه، بطور کلی وسواس تو هر زمینه ای دردسر ساز هست. داشتن دوست به منزله اجازه دادن دخالت تو زندگی شما نیست و این دست خود شماست که به گونه ای رفتار کنی و مرز داشته باشی که در زندگی شخصی و خانوادگیتون خلل ایجاد نشه و تا وقتی تجربه داشتن دوست رو نداشته باشید مهارت های اجتماعی رو نمی‌تونید کامل کسب کنید و به شناخت از خودتون هم نخواهید رسید، دقیقا همونطور که گفتید "همش فکر میکنم دنیای من با اونا فرق داره". نگران این نباشید که شما رو باور دارند یا ندارند و اعتماد بنفس داشته باشید و بدور از نگرانی یا هر فکر دیگری رابطه دوستانه ای رو آغاز کنید. به رفتار هم سن های خودتون در مدرسه یا کلاس آموزشی یا باشگاه دقت کنید و از بین اونها برای خودتون دوست انتخاب کنید، کسی که رفتار مودبانه و محترمانه و عادی داره و خانواده خوبی داره و برای شروع سعی کنید صرفا با گفتگو اوقات خوشی رو داشته باشید و اگر نقاط مشترکی با او داشتی و از ارتباط با او انرژی خوب گرفتید میتونید ارتباط رو با رفتن به کلاس های مشترک بیشتر کنید.** ارتباطتون رو برای مادرتون تعریف کنید تا هم در جریان دوست شما باشند و هم تایید کننده دوست شما باشند**. نکته مهم اینکه، اصول خودتون و خانواده رو در ارتباط دوستانه فراموش نکنید و زیر پا نذارید.
داشتن یک یا دو دوست **خوب** و مورد تایید در زندگی ما لازم هست بخصوص در سن شما. مهارت هایی مثل نه گفتن و ابراز عقاید و احساسات در این سن علاوه بر آموزش در خانواده در ارتباط با دوستان تکمیل تر میشه تا ان شاالله در مراحل دیگری از زندگی مثل کار تاثیرش رو خواهید دید.
موفق باشید