سوال 27513

به نام خدا
با سلام
دوست گرامی ازین که دغدغه دینی دارید و چنین سوالی به ذهن شما خطور کرده که چگونه باشیم تا د برزخ و قیامت مور مواخذه قرار نگیریم "خوشحالم
در ابتدا مقده مای را عرض میکنم اولا عبادت با علودیت فرق داذد تمام اعمالی که در شرع مقدس به آن اشاره شده اعم از نماز و روزه و خمس و...اینها همه عبادت هستند و عبادت با عبودیت فرق دارد
عبودیت روح عبادت است و هر عبادتی بدون روح ارتفاعی ندارد پس امر مهمتر از عبادت عبودیت است که با توجه به سه محور نیت عبادت کننده و مطابقت با سنت اهل بیت اوردن و درجه اهمیت آن مورد قبول حق تعالی قرار میگیرد
نیت یعنی اعمال بانیت قربه الی الله انجام شود و نتیجه هر عملی تابع نیت است که حتما شنیده اید که انما الاعمال بالنیات پس نیت مهمتر از خود عمل عبادیست
در مرحله دوم سنت است یعنی مطابقت کردن با آنچه از ما خواسته شده و مطالبق با فعل معصوم
در مرحله سوم اهمیت یعنی گاهی شما نماز میخوانید ولی در آ« لحظه باید به امر والدین بپردازید (البته در صورت وسعت وقت نماز ) پس با این سه شرط انسان به روح عبادت که همان عبودیت باشد میرد
که در روایت هم داریم که العبودیه جوهره کنهها الربوبیه یعنی عبودیت جوهر و اصل هست و کنه و ریشه آن ربوبیت و پرورش است
مطلب دیگر آنکه باتوجه به مقدمه فوق ما مامور به"" وظیف"" هستیم در کارهایمان و نه دنبال نتیجه ! یعنی انچه به ما از طرف شارع مقدس رسیده ماموریم که همان را به احسن وجه انجام دهیم و دیگر نتیجه کار دست ما نیست با این مقدمه به این امر میرسیم که به قول مرحوم آیت الله بهجت که با اشاره به روایتی میفرمودند هر كه به آنچه مى داند ، عمل كند ، خداوند ، دانش آنچه را نمى داند ، به او ارزانى مى دارد .
و اگر اینچنین عمل کردیم نگرانی در عالم برزخ و قیامت نخواهیم داشت انشالله
موفق باشید