سوال 27518

اثرات گوارشی
برای بسیاری از افراد، حساسیت به گلوتن به وضوح با علائم معده نشان داده می‌شود. آن‌ها ممکن است خیلی تدریجی شروع شوند یا به سختی بتوان علت خاصی را ردیابی کرد زیرا استرس‌های کاری یا سایر محرک‌ها ممکن است به مشکل اضافه کنند و منبع آن را پنهان کنند. علائمی مانند نفخ شدید، اسهال و یبوست ممکن است نشان دهد که شما در مصرف گلوتن مشکل دارید.
بثورات پوستی
بثورات پوستی گاهی اوقات می‌تواند نشانه‌ای از مشکل گلوتن باشد و یکی از اعضای خانواده شخص هر زمان که گلوتن می‌خورد دچار بثورات اگزما مانند می‌شود. با این حال، برخی از افراد مبتلا به بیماری سلیاک نیز با بثورات پوستی به عنوان اولین یا تنها علامت خود، وضعیتی به نام درماتیت هرپتی فرمیس، ظاهر می‌شوند. اگر متوجه بثورات پوستی شده‌اید که به نظر می‌رسد با مصرف گلوتن مرتبط است، باید آن را توسط متخصص پوست بیوپسی کنید یا آزمایش خون توسط متخصص گوارش انجام دهید که مشخص شود به بیمکاری پوستی درماتیت هرپتی مبتلا نیستید. افراد مبتلا به درماتیت هرپتی که هیچ علائم گوارشی ندارند ممکن است همچنان در هنگام مصرف گلوتن به روده‌های خود آسیب وارد کنند، بنابراین تشخیص صحیح این بیماری مهم است.
همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد حذف گلوتن می‌تواند علائم پسوریازیس و سایر بیماری‌های پوستی را حتی برای افرادی که بیماری سلیاک ندارند، بهبود بخشد.
میگرن
سردرد یکی از آن علائم غیر توصیفی است که می‌تواند با طیف گسترده‌ای از مشکلات یا شرایط پزشکی همراه باشد و برخی از افراد مبتلا به بیماری سلیاک یا NCGS گزارش می‌دهند که میگرن را ناشی از مصرف گلوتن می‌دانند.
درد مفاصل
بنیاد آرتریت گزارش می‌دهد که درد مفاصل با مصرف گلوتن نیز مرتبط است. اعتقاد بر این است که این ارتباط به این دلیل است که گلوتن می‌تواند یک پاسخ التهابی در بدن ایجاد کند. علاوه بر این، داشتن یک بیماری خودایمنی خطر ابتلا به سایر بیماری‌ها را افزایش می‌دهد، بنابراین اگر به عنوان مثال به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، خطر ابتلا به بیماری سلیاک در شما بیشتر است. التهاب ناشی از یک بیماری خودایمنی در صورتی که به مفاصل راه پیدا کند، می‌تواند باعث درد آرتریت شود.
این درد مفاصل ناشی از گلوتن گاهی اوقات به اشتباه به عنوان آرتریت روماتوئید تشخیص داده می‌شود.
مه مغزی
مه مغزی یا مشکل مکرر در تمرکز، تمرکز یا فقط ناتوانی در درست فکر کردن گاهی اوقات با حساسیت به گلوتن یا بیماری سلیاک مرتبط است. باز هم، به نظر می‌رسد التهاب مقصر ایجاد این علامت است.
افرادی که مبتلا به بیماری سلیاک هستند ممکن است سه علامت اضافی داشته باشند که فراتر از آن چیزی است که در حساسیت گلوتن غیر سلیاک وجود دارد.
این علائم شامل:
سوء جذب مواد مغذی.
عدم تحمل لاکتوز.
خستگی مزمن.
سوء جذب مواد مغذی
با گذشت زمان، اثرات مصرف گلوتن در صورت ابتلا به بیماری سلیاک می‌تواند جمع شود و بخش‌هایی از روده توانایی خود را برای جذب مواد مغذی ضروری از غذا از دست می‌دهند. این می‌تواند منجر به کاهش سطح آهن و سایر کمبودهای مواد مغذی مانند سطوح پایین ویتامین B12، فولات، روی و مس و همچنین کاهش تراکم استخوان در اثر سوء جذب کلسیم شود.
هنگامی که مبتلا به بیماری سلیاک هستید، حذف گلوتن باعث می‌شود که پوشش داخلی دستگاه گوارش خود را بهبود بخشد، بنابراین علائم را برطرف کرده و توانایی بدن شما برای جذب مواد مغذی از غذاهایی که می‌خورید را بهبود می‌بخشد.
عدم تحمل لاکتوز
همچنین گاهی اوقات بیماری سلیاک همراه با نوعی عدم تحمل لاکتوز موقت یا ناتوانی در تجزیه قندی به نام لاکتوز موجود در شیر و سایر محصولات لبنی دیده می‌شود. افراد مبتلا به بیماری سلیاک ممکن است در نتیجه آسیب به سلول‌های روده که آنزیم لاکتاز تولید می‌کنند، دچار عدم تحمل لاکتوز ثانویه شوند، اما معمولاً زمانی که روده‌ها با رژیم غذایی بدون گلوتن بهبود می‌یابند، برطرف می‌شود.
اگر متوجه شدید که در هضم لبنیات همراه با برخی از علائم دیگر عدم تحمل گلوتن مشکل دارید، با پزشک خود صحبت کنید. در حالی که عدم تحمل لاکتوز نسبتاً شایع است – تقریباً 70٪ از انسان‌های بالغ را تحت تأثیر قرار می‌دهد – بیماری سلیاک بسیار کمتر شایع است و حدود 1٪ تا 2٪ از آمریکایی‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
اگر فکر می‌کنید مشکلات عدم تحمل لاکتوز شما می‌تواند مربوط به سلیاک باشد، خوب است لبنیات یا لاکتوز را از رژیم غذایی خود حذف کنید، اما تا زمانی که آزمایش نشوید، گلوتن را از رژیم غذایی خود حذف نکنید. حذف پیشگیرانه گلوتن می‌تواند منجر به منفی کاذب در هنگام آزمایش شود.
خستگی مزمن
مانند میگرن، خستگی مزمن به خودی خود یک شاخص قوی برای بیماری سلیاک نیست زیرا خستگی با بسیاری از شرایط دیگر مرتبط است. با این حال، هنگامی که خستگی مزمن و مشکلات گوارشی با هم ترکیب شوند، می‌تواند نشانه بیماری سلیاک باشد.
افسردگی و اضطراب
افسردگی سالانه حدود 6 درصد از بزرگسالان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائمی که اغلب شامل احساس ناامیدی و غم و اندوه است، می‌تواند تأثیر عمده‌ای بر زندگی روزمره داشته باشد. به نظر می‌رسد افرادی که مشکلات گوارشی دارند نسبت به افراد بدون هیچ گونه بیماری زمینه‌ای، بیشتر در معرض اضطراب و افسردگی هستند.
افسردگی و اضطراب به ویژه در بین افرادی که به بیماری سلیاک مبتلا هستند شایع است. چند نظریه در مورد اینکه چگونه عدم تحمل گلوتن می‌تواند باعث افسردگی شود وجود دارد. این نظریه شامل:
سطح سروتونین غیر معمول
سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است که به سلول‌ها اجازه می‌دهد با هم ارتباط برقرار کنند. معمولاً به عنوان یکی از هورمون‌های “شادی” شناخته می‌شود، زیرا کاهش سطح آن با افسردگی مرتبط است.
گلوتن اگزورفین
این پپتیدها در طول هضم برخی از پروتئین‌های گلوتن تشکیل می‌شوند. آن‌ها ممکن است با سیستم عصبی مرکزی تداخل داشته باشند که ممکن است خطر افسردگی را افزایش دهد.
تغییرات در میکروبیوتای روده
افزایش مقدار باکتری‌های مضر و کاهش مقدار باکتری‌های مفید ممکن است بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر بگذارد و خطر افسردگی را افزایش دهد.
کاهش وزن بدون دلیل
تغییر وزن غیرمنتظره اغلب باعث نگرانی است. اگرچه ممکن است به دلایل مختلفی نشات بگیرد، اما کاهش وزن غیرقابل توضیح یکی از عوارض جانبی شایع بیماری سلیاک تشخیص داده نشده است.
کاهش وزن ممکن است با انواع علائم گوارشی به دلیل جذب ضعیف مواد مغذی باشد.
کم خونی ناشی از فقر آهن
کمبود آهن شایع‌ترین کمبود مواد مغذی است و 50 درصد از کل موارد کم خونی در سراسر جهان را تشکیل می‌دهد.
کمبود آهن علائمی مانند:
حجم خون کم
خستگی
تنگی نفس
سرگیجه
سردرد
پوست رنگ پریده
ضعف