سوال 2763

 توده‌ی مواد موجود در ابر اولیه که در  اطراف ستاره‌ی مرکزی به گرد هم جمع می‌شدن. با هم ترکیب یا به هم برخورد می‌کردن. توده‌های سبک‌تر (گازی) در فواصل دورتر و توده‌های سنگی (مبتنی بر سیلیس) به سمت درونی این مجموعه (که حالا می‌تونیم آن رو منظومه‌ی خورشیدی بنامیم) حرکت کردن . زمین از حاصل برخورد و یکی شدن تعداد بسیار زیادی از این تکه‌ها حاصل شد.


برخوردهای عظیم نیروی زیادی ایجاد می‌کرد که بر اثر مقاومت درونی مواد به انرژی گرمایی تبدیل شد. 
یعنی تبدیل انرژی حرکتی به انرژی گرمایی در برخوردها. چنین وضعیتی دمای توده‌ی ماده‌ای که سیاره رو می‌سازه بالا و بالاتر می‌برد. در تعامل با فضای بیرون که سرد است، بخشی از انرژی از طریق پوسته‌ی سطحی از دست می‌روه. پوسته سرد شده و به وضعیت امروز در‌ اومد. 
اما درون زمین همچنان دما بسیار بالاست. انرژی بسیاری زیر پوسته گیر افتاده است. البته این انتقال انرژی و از دست دادن گرما متوقف نشده بلکه هنوز هم در حال رخ دادن است اما روند آن در قیاس با مدت زمان زندگی ما بسیار کند است.



این انرژی امروز موتور محرکه‌ی حرکات تکتونیک زمین است. شکل‌گیری قاره‌ها، آتش‌فشان‌ها و پدیده‌هایی از این دست، حاصل این انرژی است.
امروزه در بسیاری از کشورها از این انرژی گرمایی استفاده کرده و برق تولید میکنن!