ناشناس

سوال 28720

من ۱۴ ماهه از همسرم جدا شدم به دلایل اعتقادی و مذهبی. دو فرزتد دارم که دخترم اوتیسم داره و ۱۵ سالشه، راه می ره ولی حرف نمی زنه و پوشک می شه. پیش مادربززگش هست فعلا ولی حضانتش با من هست. مردی سالم و تحصیل کرده و مذهبی با شغلی خوب هستم. فکر می کنم با وجود این دو بچه هیچ شانسی برای ازدواج ندارم. تنها شانسم اینه که شاید خانومی بخواد مثل من مستقل و جدا زندگی کنه ولی بتونیم خیلی اوقات کنار هم باشیم. انگار محکوم به تنهایی هستم. به خاطر راحتی خودم حاضر نیستم دختر معصومم رو کنار بذارم.

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی درست است که شرایط تان کمی خاص است اما به هر حال همان اندازه که لازم است به فرزندتان و نیازهایش توجه کنید، برنامه ریزی صحیح در مورد زندگی خودتان هم ضرورت دارد
توجه کنید اگر فرزندتان مشکل دارد باید تصمیم و برنامه ریزی جدی برای وی داشته باشید تا از میزان دغدغه تان کاسته شود مثلا از پرستار کمک بگیرید (اگر توان مالی آن را دارید) و یا روزهایی از هفته فرزندتان را برای مراقبت در مراکز مخصوص بفرستید
به شرایط مالی و زندگی خودتان نگاه کنید و تصمیم درازمدت بگیرید چون مادربزرگ این بچه هم برای همیشه توانایی مراقبت از این فرزند را ندارد پس حتما با مشورت با افراد متخصص در زمینه اوتیسم یا انجمن اوتیسم، یک برنامه ریزی جدی کنید
در ادامه به فکر ازدواج هم باشید
بسیارند خانمهایی که چنین شرایطی را می پذیرند خصوصا خانمهایی که خودشان تجربه جدایی یا از دست دادن همسر را داشته و حتی فرزند دارند
با کمک دوستان و آشنایان قابل اعتماد، و حتی همین اپلیکیشن همدم سعی در یافتن همسر مناسب داشته باشید
موفق باشید 🎯🎯🎯🎯