ناشناس
سوال 288099
با عرض سلام<br>نانو لوله های کربنی را توضیح دهید؟<br>چند واکنش که توسط اسید سولفوریک کاتالیز می شوند را هم به صورت فارسی و هم به صورت فرمولی بنویسید؟(کاربرد هر کدام را بنویسید؟)<br>توضیح دهید که چه عنصری از اسید سولفوریک به عنوان کاتالیزر استفاده می شود؟ ( که آیا H+ است یا نه؟) حال اگر H+ استفاده شود چه پسماند هایی بر جای می گذارد (آیا اکسید گوگرد بر جای می ماند؟) و چگونه از واکنش خارج می شوند و چگونه می توان آنها را جدا کرد؟ و پس از واکنش که طبق تعریف H+ بر جای می ماند چطور باید آن را جدا کرد و چگونه بازیابی و احیا میشود؟<br>واکنش استری شدن استیک اسید با اتانول را بگویید و بگویید که کاتالیست این واکنش چیست؟ و این واکنش به چه درد می خورد؟<br>اگر اسید سولفوریک را با دی گلوکز و یا نفتالین مخلوط کنیم چه بدست می آید؟ (با واکنش)<br>داوکس چیست و H+ در آن چه تأثیری دارد؟<br>تتراسیون پتانسیومتری چیست؟<br>الگوی پراش X چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟<br>سطح کاتالیست یعنی چه؟<br>طیف مادون قرمز چه چیز را نشان می دهد؟<br>دانسیته چیست؟<br>مثلا اگر از H+ به عنوان کاتالیست استفاده کنیم چگونه می توانیم آن را درپایان واکنش دریافت کرد؟<br>توافق (CHNS) چیست؟<br>سولفونه شدن یعنی چه؟<br>اگر ترکیبی مانند H+ داشته باشیم چه یون هایی را با استفاده از آن می توان از آب جدا کرد (مثلا H+ در C-SO3H)؟ حال مواد دیگر مانند کربن و SO3 را چگونه جدا کنیم که وارد آب نشوند؟<br> لطفا به صورت کامل و کمی عجله ای پاسخ داده شوند!!!<br>یا علی
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام خدمت شما دوست عزیز:
اطلاعات بسیار کامل و جامعی در مورد نانوتیوبهای کربنی در صفحه ای از سایت تبیان با آدرس زیر موجود است:
http://www.tebyan.net/Science_Technology/Nanotechnology/2008/2/3/60153.html
واکنش واکنش نیترودار کردن حلقه های آروماتیکی از جمله واکنشهایی است که با اسید کاتالیز می شوند.
همچنین واکنش استری شدن می تواند در حضور اسید انجام شود. یعنی کاتالیزگر واکنش یونهای H+ می باشند.
H2SO4
C6H6 + HNO3 ---> C6H5-NO2 + H2O
واکنش یک الکل با اسید کربوکسیلیک (اسید آلی) را که منجر به تولید ترکیبی به نام استر میشود، استری شدن می‌نامند. واکنش استری شدن ، واکنشی است تعادلی که در حضور مقادیر کم اسیدهای معدنی انجام میشود و با تولید آب همراه است. در اینباره به دانشنامه ی سایت رشد با آدرس زیر مراجعه بفرمایید:
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%d9%81%d8%b1%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af+%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%db%8c+%d8%b4%d8%af%d9%86&SSOReturnPage=Check&Rand=0
عاملی که سبب کاتالیز واکنش می شود، یونهای H+ است. این یونها در مکانیسم واکنش وارد می شوند و درنهایت دوباره دست نخورده بر جای می مانند. بنابراین هیچ چیز جدیدی تولید نمی شود. همان یونهای حاصل از تفکیک اسید یعنی یون سولفات و یون هیدرونیوم H+ یا H3O+ در نهایت باقی می مانند.
در تیتراسیونهای پتانسیومتری تغییرات پتانسیل برحسب حجم تیترانت رسم میگردد.
نقطه پایانی پتانسیومتری که در آن پتانسیل یک سیستم الکترود شیشه / کامومل با یک وسیله اندازه گیری ولتاژ تهیه میشود. پتانسیل اندازه گیری شده مستقیما متناسب با PH است.
نور هم دارای خاصیت موجی و هم ذره ای است. بعضی از خواص نور مانند تداخل و پراش از خاصیت موجی آن ناشی می شود.
نور از امواج الكترومغناطیس تشكیل شده است، نور متشكل از یك سری موجها است كه در كنار یكدیگر قرار گرفته اند. یعنی نور دارای خواص موج مانند طول موج و فركانس می باشد.
تداخل: موجهای الكترومغناطیسی هنگام افتادن روی هم یا برخورد با هم، می توانند تحت برخی شرایط بر یكدیگر تاثیر متقابل كنند. نتیجه ی این تاثیر متقابل، تولید یك موج برآیند است كه شدت آن بسته به فازهای امواج سازنده، یا تقویت می شود و یا كاهش می یابد. به این پدیده تداخل گویند و چنانچه فازهای امواج طوری باشد كه شدت موج برآیند افزایش یابد، تداخل را سازنده و چنانچه شدت موج برایند كاهش یابد، تداخل را مخرب می نامند. دامنه ی موج برآیند می تواند با جمع برداری بدست آید.
پراش: تابش الكترومغناطیس كه نور از آن تشكیل شده، همیشه در مسیر مستقیم حركت می كند، اما وقتی كه یك دسته شعاع از یك لبه ی تیز رد شود و یا از درون یك دهانه ی باریك عبور كند، قسمتی از آن در ناحیه ای ظاهر می شود كه قاعدتا" می بایستی در سایه ی جسم در مسیر عبور قرار می گرفت، یعنی نور از مسیر راست منحرف می شود. این خمش تابش نوعی پراش است و نتیجه ی مستقیم تداخل می باشد.
یكی از اجزای اصلی طیف سنج ها ،یك وسیله برای پراكندن یا تجزیه نور در آن هاست. این وسیله ی پراش "كه توری پراش نامیده می شود" می تواند یك منشور یا یك شبكه ی پراش باشد. به عنوان مثال، یك نور سفید به وسیله منشور دچار پراش یا پراكندگی می شود و به رنگهای یك رنگین كمان تجزیه می شود. منشور اغلب برای پراش نور مرئی كاربرد دارد. اما تابش های ماوراء بنفش، مادن قرمز و همچنین مرئی را می توان با عبور پرتو از درون یك شبكه ی پراش، پراكنده نمود.
حال به جای اینكه توری پراش یك منشور یا یك شبكه باشد، می تواند بلورهای یك جامد به عنوان توری پراش انتخاب شود. یعنی نور در عبور از بین شكافهای بین اتم ها در بلور، دچار نوعی خمیدگی می شود كه پراش نام دارد.
همانطور كه گفته شد، در اثر پراكنده شدن یا خم شدن برخی از طول موجها، طول موجها با یكدیگر برخورد كرده و ممكن است برآیند آنها با یكدیگر جمع شود یا باعث ضعیف شدن برآیند گردد. درنتیجه در جایی كه طول موجها با هم جمع شوند، یك سری خطوط روشن و درجاییكه طول موجها از هم كم شوند، یك سری خطوط تاریك ظاهر می شود. به این خطوط تاریك و روشن، الگوی پراش گفته می شود.
چنانچه از پرتو ایکس استفاده شود، پراش مربوطه پراش پرتو ایکس است که با استفاده از روابطی که وجود دارد و یک معادله به نام معادله ی براگ، با استفاده از پیکی که در یک طول موج خاص به وجود می آید می توان فاصله ی بین لایه های موجود در بلور را محاسبه نمود.
اشعه مادون قرمز یا فرو سرخ ، انرژی الکترومغناطیسی است که برای چشم انسان نامرئی است و در طیف الکترومغناطیسی ، بین امواج رادیویی و نور مرئی قرار دارد و با سطوح انرژی اتمی ارتباط دارد. این اشعه که در نور خورشید و منابع مصنوعی وجود دارد، اگر توسط ماده جذب شود، آن را گرم می‌کند.
گسترده اشعه مادون قرمز
منطقه اشعه مادون قرمز بین طول موجهای 0.8 میکرومتر (که حد نور مرئی است) و 343 میکرومتر قرار دارد.
در اشعه مادون قرمز طول موجهای کوتاهتر از 1.5 میکرومتر از پوست می‌گذرند و بقیه جذب شده و تولید حرارت می‌کنند. اشعه مادون قرمز را به دو قسمت تقسیم می‌کنند:
طول موجهای بین 0.8 میکرومتر تا 4 میکرومتر.
طول موجهای بلندتر از 4 میکرومتر که اغلب بوسیله مواد جذب می‌شوند، بخصوص طول موجهای بلندتر از 10 میکرومتر بوسیله هوا کاملا جذب می‌شوند.
سطح کاتالیست منظور سطح کاتالیزورهای ناهمگن است. کاتالیزور ناهمگن
کاتالیزور ناهمگن عمدتا از طریق جذب سطحی شیمیایی مواد واکنش دهنده بر سطح کاتالیزور صورت می‌گیرد. جذب سطحی فرآیندی است که در جریان آن مولکولها به سطح جسمی جامد می‌چسبند. مثلا در ماسکهای گازی ، زغال به عنوان یک ماده جاذب برای گازهای زیان آور بکار می‌رود.
در جذب سطحی فیزیکی معمولی ، مولکولها ، بوسیله نیروهای و اندروالسی به سطح ماده جاذب ، گیر می‌کنند. بنابراین مولکولهایی از گاز که جذب سطحی شده‌اند، تا همان حد تحت تاثیر قرار گرفته‌اند که گویی مایع شده باشند.
در جذب سطحی شیمیایی ، مولکولهای جذب شده ، با پیوندهایی که قابل مقایسه با پیوندهای شیمیایی است، به سطح ماده کاتالیزور نگه داشته می‌شوند. در فرایند تشکیل پیوند با ماده جاذب ، مولکولهایی که بطور شیمیایی جذب شده‌اند، دچار تغییر آرایش الکترونی درونی می‌شوند. پیوندهای درون بعضی از مولکولهای کشیده و ضعیف و حتی پیوند بعضی از آنها شکسته می‌شوند.
مثلا هیدروژن بصورت اتمی بر سطح پلاتین جذب میشود. بنابراین تعدادی از ملکولها که بطور شیمیایی جذب سطحی شده‌اند، به صورت کمپلکس فعال شده یک واکنشی که در سطح کاتالیزور شده، عمل می‌کند.
دانسیته همان چگالی است. چگالی مقدار جرم موجود در واحد حجم ماده است که آنرا با علامت اختصاری ρ نشان می‌دهند که از رابطه ρ=m/V یا D=m/V بدست می‌آید. در این رابطه D یا ρ چگالی ماده ، m جرم جسم و V حجم اشغال شده توسط آن ماده می‌باشد.
وقتی گفته می شود سرب سنگیتر از پَر است. منظور دانسیته یا چگالی سرب است که بیشتر از پر است.
سولفونه شدن یعنی دارای گروه SO3 شدن.
برای پاسخ دیگر سوااتتان باید در منابع جستجو نمایم.
پیروز و سربلند باشید.
اطلاعات بسیار کامل و جامعی در مورد نانوتیوبهای کربنی در صفحه ای از سایت تبیان با آدرس زیر موجود است:
http://www.tebyan.net/Science_Technology/Nanotechnology/2008/2/3/60153.html
واکنش واکنش نیترودار کردن حلقه های آروماتیکی از جمله واکنشهایی است که با اسید کاتالیز می شوند.
همچنین واکنش استری شدن می تواند در حضور اسید انجام شود. یعنی کاتالیزگر واکنش یونهای H+ می باشند.
H2SO4
C6H6 + HNO3 ---> C6H5-NO2 + H2O
واکنش یک الکل با اسید کربوکسیلیک (اسید آلی) را که منجر به تولید ترکیبی به نام استر میشود، استری شدن می‌نامند. واکنش استری شدن ، واکنشی است تعادلی که در حضور مقادیر کم اسیدهای معدنی انجام میشود و با تولید آب همراه است. در اینباره به دانشنامه ی سایت رشد با آدرس زیر مراجعه بفرمایید:
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%d9%81%d8%b1%d8%a7%db%8c%d9%86%d8%af+%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%db%8c+%d8%b4%d8%af%d9%86&SSOReturnPage=Check&Rand=0
عاملی که سبب کاتالیز واکنش می شود، یونهای H+ است. این یونها در مکانیسم واکنش وارد می شوند و درنهایت دوباره دست نخورده بر جای می مانند. بنابراین هیچ چیز جدیدی تولید نمی شود. همان یونهای حاصل از تفکیک اسید یعنی یون سولفات و یون هیدرونیوم H+ یا H3O+ در نهایت باقی می مانند.
در تیتراسیونهای پتانسیومتری تغییرات پتانسیل برحسب حجم تیترانت رسم میگردد.
نقطه پایانی پتانسیومتری که در آن پتانسیل یک سیستم الکترود شیشه / کامومل با یک وسیله اندازه گیری ولتاژ تهیه میشود. پتانسیل اندازه گیری شده مستقیما متناسب با PH است.
نور هم دارای خاصیت موجی و هم ذره ای است. بعضی از خواص نور مانند تداخل و پراش از خاصیت موجی آن ناشی می شود.
نور از امواج الكترومغناطیس تشكیل شده است، نور متشكل از یك سری موجها است كه در كنار یكدیگر قرار گرفته اند. یعنی نور دارای خواص موج مانند طول موج و فركانس می باشد.
تداخل: موجهای الكترومغناطیسی هنگام افتادن روی هم یا برخورد با هم، می توانند تحت برخی شرایط بر یكدیگر تاثیر متقابل كنند. نتیجه ی این تاثیر متقابل، تولید یك موج برآیند است كه شدت آن بسته به فازهای امواج سازنده، یا تقویت می شود و یا كاهش می یابد. به این پدیده تداخل گویند و چنانچه فازهای امواج طوری باشد كه شدت موج برآیند افزایش یابد، تداخل را سازنده و چنانچه شدت موج برایند كاهش یابد، تداخل را مخرب می نامند. دامنه ی موج برآیند می تواند با جمع برداری بدست آید.
پراش: تابش الكترومغناطیس كه نور از آن تشكیل شده، همیشه در مسیر مستقیم حركت می كند، اما وقتی كه یك دسته شعاع از یك لبه ی تیز رد شود و یا از درون یك دهانه ی باریك عبور كند، قسمتی از آن در ناحیه ای ظاهر می شود كه قاعدتا" می بایستی در سایه ی جسم در مسیر عبور قرار می گرفت، یعنی نور از مسیر راست منحرف می شود. این خمش تابش نوعی پراش است و نتیجه ی مستقیم تداخل می باشد.
یكی از اجزای اصلی طیف سنج ها ،یك وسیله برای پراكندن یا تجزیه نور در آن هاست. این وسیله ی پراش "كه توری پراش نامیده می شود" می تواند یك منشور یا یك شبكه ی پراش باشد. به عنوان مثال، یك نور سفید به وسیله منشور دچار پراش یا پراكندگی می شود و به رنگهای یك رنگین كمان تجزیه می شود. منشور اغلب برای پراش نور مرئی كاربرد دارد. اما تابش های ماوراء بنفش، مادن قرمز و همچنین مرئی را می توان با عبور پرتو از درون یك شبكه ی پراش، پراكنده نمود.
حال به جای اینكه توری پراش یك منشور یا یك شبكه باشد، می تواند بلورهای یك جامد به عنوان توری پراش انتخاب شود. یعنی نور در عبور از بین شكافهای بین اتم ها در بلور، دچار نوعی خمیدگی می شود كه پراش نام دارد.
همانطور كه گفته شد، در اثر پراكنده شدن یا خم شدن برخی از طول موجها، طول موجها با یكدیگر برخورد كرده و ممكن است برآیند آنها با یكدیگر جمع شود یا باعث ضعیف شدن برآیند گردد. درنتیجه در جایی كه طول موجها با هم جمع شوند، یك سری خطوط روشن و درجاییكه طول موجها از هم كم شوند، یك سری خطوط تاریك ظاهر می شود. به این خطوط تاریك و روشن، الگوی پراش گفته می شود.
چنانچه از پرتو ایکس استفاده شود، پراش مربوطه پراش پرتو ایکس است که با استفاده از روابطی که وجود دارد و یک معادله به نام معادله ی براگ، با استفاده از پیکی که در یک طول موج خاص به وجود می آید می توان فاصله ی بین لایه های موجود در بلور را محاسبه نمود.
اشعه مادون قرمز یا فرو سرخ ، انرژی الکترومغناطیسی است که برای چشم انسان نامرئی است و در طیف الکترومغناطیسی ، بین امواج رادیویی و نور مرئی قرار دارد و با سطوح انرژی اتمی ارتباط دارد. این اشعه که در نور خورشید و منابع مصنوعی وجود دارد، اگر توسط ماده جذب شود، آن را گرم می‌کند.
گسترده اشعه مادون قرمز
منطقه اشعه مادون قرمز بین طول موجهای 0.8 میکرومتر (که حد نور مرئی است) و 343 میکرومتر قرار دارد.
در اشعه مادون قرمز طول موجهای کوتاهتر از 1.5 میکرومتر از پوست می‌گذرند و بقیه جذب شده و تولید حرارت می‌کنند. اشعه مادون قرمز را به دو قسمت تقسیم می‌کنند:
طول موجهای بین 0.8 میکرومتر تا 4 میکرومتر.
طول موجهای بلندتر از 4 میکرومتر که اغلب بوسیله مواد جذب می‌شوند، بخصوص طول موجهای بلندتر از 10 میکرومتر بوسیله هوا کاملا جذب می‌شوند.
سطح کاتالیست منظور سطح کاتالیزورهای ناهمگن است. کاتالیزور ناهمگن
کاتالیزور ناهمگن عمدتا از طریق جذب سطحی شیمیایی مواد واکنش دهنده بر سطح کاتالیزور صورت می‌گیرد. جذب سطحی فرآیندی است که در جریان آن مولکولها به سطح جسمی جامد می‌چسبند. مثلا در ماسکهای گازی ، زغال به عنوان یک ماده جاذب برای گازهای زیان آور بکار می‌رود.
در جذب سطحی فیزیکی معمولی ، مولکولها ، بوسیله نیروهای و اندروالسی به سطح ماده جاذب ، گیر می‌کنند. بنابراین مولکولهایی از گاز که جذب سطحی شده‌اند، تا همان حد تحت تاثیر قرار گرفته‌اند که گویی مایع شده باشند.
در جذب سطحی شیمیایی ، مولکولهای جذب شده ، با پیوندهایی که قابل مقایسه با پیوندهای شیمیایی است، به سطح ماده کاتالیزور نگه داشته می‌شوند. در فرایند تشکیل پیوند با ماده جاذب ، مولکولهایی که بطور شیمیایی جذب شده‌اند، دچار تغییر آرایش الکترونی درونی می‌شوند. پیوندهای درون بعضی از مولکولهای کشیده و ضعیف و حتی پیوند بعضی از آنها شکسته می‌شوند.
مثلا هیدروژن بصورت اتمی بر سطح پلاتین جذب میشود. بنابراین تعدادی از ملکولها که بطور شیمیایی جذب سطحی شده‌اند، به صورت کمپلکس فعال شده یک واکنشی که در سطح کاتالیزور شده، عمل می‌کند.
دانسیته همان چگالی است. چگالی مقدار جرم موجود در واحد حجم ماده است که آنرا با علامت اختصاری ρ نشان می‌دهند که از رابطه ρ=m/V یا D=m/V بدست می‌آید. در این رابطه D یا ρ چگالی ماده ، m جرم جسم و V حجم اشغال شده توسط آن ماده می‌باشد.
وقتی گفته می شود سرب سنگیتر از پَر است. منظور دانسیته یا چگالی سرب است که بیشتر از پر است.
سولفونه شدن یعنی دارای گروه SO3 شدن.
برای پاسخ دیگر سوااتتان باید در منابع جستجو نمایم.
پیروز و سربلند باشید.