سوال 288135

با عرض سلام خدمت شما دوست عزیز:

درواقع هر ماده ای که ما آن را به رنگ خاصی می بینیم، به این دلیل است که ترازهای الکترونی آنها به یکدیگر نزدیک است. حال الکترون با گرفتن طول موجی از نور مرئی و انرژی معادل آن می تواند برانگیخته شده و به تراز انرژی بالاتر برود. در این حال گفته می شود الکترون برانگیخته شده است. الکترون در این حالت برانگیخته ناپایدار است و هر چه سریعتر با ساطع نمودن همان مقدار انرژی به وضعیت اول خود بر می گردد. به عنوان مثال وقتی ماده ای قرمز دیده می شود به این علت است که این ماده ترازهای الکترونی آن طوری چیده شده است که تفاوت انرژی حالت پایه و حالت برانگیخته ی آن ماده به اندازه ی انرژی پرتوهایی از نور مرئی زرد ، (تقریباً 600 نانومتر) آبی و سبز و بنفش (تقریباً 400 نانومتر است). زیرا وقتی این پرتوها از نور سفید گرفته شود، نور قرمز به دست می آید. درواقع ما جسم را به آن رنگی می بینیم که آن رنگ را جذب نکرده باشد . وقتی جسمی به رنگ قرمز دیده می شود به این معنی است که این جسم تمام طول موجهای رنگ مرئی به جز رنگ قرمز را جذب کرده است.

در اثر ترکیب رنگها، طول موج هایی که جذب می شوند با هم جمع می شود و تنها طول موجهایی که جذب نمی شود را ما می بینیم.

در الماس تفاوت سطوح الکترونی بقدری زیاد است که با هیچ یک از امواج نوری مرئی الکترونهایش تحریک نمی شوند ، پس هیچ یک را جذب نمی کند و درنتیجه ما آن را بیرنگ مشاهده می کنیم.

پیروز و سربلند باشید.