ناشناس
سوال 288249
با سلام<br>من حدود یك سال است با همسرم ازدواج كرده ام. ایشان 2 سال از من كوچكترند و در خانواده ای نسبتا مذهبی بزرگ شده اند. از همان ابتدا احساس می كردم كه همسرم نسبت به من تقیدات كمتری دارد. به عنوان مثال به راحتی از كنار نمازهایش میگذرد و نماز صبح را نمی خواند. این مسئله من را كه مقید به نماز خواندن هستم رنج می دهد. از ابتدا سعی داشتم با صحبت اهمیت نماز را به او یاد آور شوم اما شاید به دلیل ضعف بیان من مقدور نشد. پس از آن كه موفق نشدم چندین بار عصبانی شده و به جر و بحث منجر شده است و الان مدتی است كه سعی میكنم چیزی نگویم ولی ذهنم به شدت مشغول و نگران است. نگران از اینكه نتوانیم زندگی خوب و معنوی داشته باشیم و نتوانیم بچه های خوبی در آینده تربیت كنیم. حتی بعضی موارد به طلاق فكر میكنم. خواهشمندم من را راهنمایی فرمایید. و راه حلهای ممكن را جهت اینجانب كه نگرانی هایم را كاهش داده و بتوانم زندگی خوبی داشته باشم را بیان نمایید. آیا فكر كردن به طلاق می تواند راه مفیدی باشد؟ آیا می توان با زنی كه مقید به نماز خواندن نیست زندگی خدا پسندانه داشت؟ آیا میتوانم در آیند بچه های خوبی داشته باشم؟ ممنون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخباسلام.دوست عزیز!به نظر من ابتدا بهتره با بخش مذهبی سوالتون رو در میون بگذارید و ببینید شرعا وظیفتون چیه.بعد در موردش با هم بیشتر صحبت می کنیم.فعلا فکر طلاق رو از سرتون بیرون کنید.طلاق آخرین راهه نه بهترین راه.منتظر جوابتون هستم.تا بعد...روحانی