ناشناس

سوال 288309

با عرض سلام : خانم مامی من شعر زیر رو جدیدا سروده ام می خواستم اگر میشود آنر نقد كنید و نقاط قوت و ضعف آنرا بفرمائید و بگویید آیا آنرا میتوان شعر نیمایی اطلاق كرد<br>(با تشكر):<br><br>ای آخرین<br><br>تا به كی به خود بگویم<br>شاید این جمعه بیاید، شاید...<br>در خیال خود بگویم<br>شاید او رخ بنماید، شاید...<br>كی خدا اذن دهد<br>تا تو بیایی، آقا<br>هر دمی میگذرد<br>عمر من میگذرد<br>كی میایی شاها؟<br>تو بیا و نور افشان بر زمین <br>تا نیایی تو<br>ظلم پا بر جاست باز<br>تو بیا و عدل بر پا كن در زمین<br>رخ نما و این جهان روشن بكن<br>ظلم و جور و فسق و ننگ را <br>كلّهم بر در بكن<br>گر خدا خواهد سربازت میشوم<br>جزئی از یاران هواخواهت میشوم<br>كاش هرچه زود تر ظاهر شوی<br>از پس ابر ، آری<br>ظاهر شوی<br>در ظهورت حق تجلی گر بود<br>هركه از یاران توست<br>شادمان و مهربان<br>و دل پر از شور و صفاست<br>با آمدنت ظلم فراری میشود<br>در كل جهان<br>روی زمین<br>عدل جاری میشود<br>در دلم هست آرزوی دیدنت<br>از خدا خواهم، آری من دیدنت<br>تو بیا كه حق تجلی گر تویی<br><br>تو بیا ای آخرین<br> <br> تو بیا ای آخرین...<br><br> <br>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
سلام به شما دوست عزیز

در واقع شعر چه نیمایی باشد چه نه یک خصوصیت ثابت و حتمی دارد که مطلب شما نداشت و ان تخیل شاعرانه است. تفاوت شعر نیمایی و شعر کهن تنها در وزن است اما هردو به یک میزان از ظرافت های خیال پردازانه و تصویر سازی های بدیع بهره مند هستند ، اگر چه همه میدانیم نوع تصاویر شعر نو و کهن نیز با هم تفاوت دارند اما این به معنای تفاوت در خیال انگیزی شعر نیست.
صنایع لفظی و معنوی (بیان و بدیع) مثل تشبیه و استعاره و ... از جمله ادوات ایجاد و ترسیم خیال شاعرانه در شعر هستند که مطلب شما تقریبا ازین آرایه ها خالی بود .
به علاوه این درست است که دقت عروضی شعر کهن بسیار سختگیرانه تر از شعر نو است اما شعر نو هم از قواعد وزن و قافیه های خودش پیروی میکند که برای آثار بعدیتان پیشنهاد می کنم در این زمینه ها هم دقت بیشتری داشته باشید.

موفق باشید