ناشناس

سوال 288539

با سلام و خسته نباشید<br><br>سوالی داشتم در مورد روابط پسران و دختران در یک فامیل<br>اصولا رابطه داشتن با پسران و دختران فامیل اعم از پسر دایی پسر عمو، برای دختران و یا دختر دایی و دختر عمو و .... برای پسران تا چه حد مناسب و شرعی است؟<br>من پدر و مادرم کلا با این جور روابط مخالفند، مثلا یک بار که مسافرت بودند با اطلاع عمو، با پسر عمو و دختر عموهام رفتیم بیرون شام خوردیم، به نظر من، که خودم نسبت به این جور روابط حساسم، اشکالی نداشت و هیچ گناهی صورت نگرفت ولی پدر و مادرم تا متوجه شدند خوششون نیومد و گفتند اصلا همچین روابطی درست نیست چون نامحرمند. ولی برای من جای سواله که خوب درست که نامحرمند و رعایت حجاب و بقیه مسایل باید بشه( که شد)، ولی در حد رفت و آمد، گردش یا حرف زدن و شوخی کردن(شوخی مناسب) اشکالی نباید داشته باشه. و دیگه اینکه اگه نامحرمند، فرقشون با یه آدم غریبه چیه؟ و یا اصلا باید فرقی داشته باشند؟<br><br>مساله دیگه هم اینکه خانواده ی من اینجوری فکر می کنند ولی خانواده ی نامزدم اینطوری نیستند، رفت و آمد دارند و این جور روابط درون فامیلی، با حفظ حجاب و .... زیاد واسشون جای مسئله نیست و برعکس با فرد غریبه از جنس مخالف کاملا جدی و متعصب برخورد می کنن. ولی خانواده ی من کلا با همون روابط درون فامیلی به این شکل هم ( با جنس مخالف)مخالفند!<br><br>حالا من واقعا موندم، حد اعتدال و شرعیش کدومه؟ نیمدونم تفکر خانواده ی نامزدم اشتباهه یا تفکر خانواده ی من. و باز بیشتر گیجم که تفکر خانواده ی من درسته یا خانواده عموم( چون فامیل هستیم بیشتر گیج شدم).<br><br><br>یه معیار و میزان درست بهم بدید که بتونم همه چی رو با اون بسنجم و حالا در صورت اشتباه بودن تفکر هرکدوم از فامیل ها بتونم متوجهشون کنم و باهاشون حرف بزنم.<br><br>با تشکر فراوان<br>م.ن.

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
در این که اسلام اختلاط با نامحرم را دوست نمی دارد، شکی نیست. در اصول بین فامیل و غیر فامیل در این جهت فرقی نیست.
رسول گرامی اسلام(ص) درباره ارتباط زن و مرد نامحرم فرمودند: "باعدوا بین انفاس الرجال والنساء فانه اذا کانت المعاینة واللقاء کان الداء الذی لا دواء له" یعنی بین مردان و زنان نامحرم جدایی ایجاد کنید[تا با هم برخورد و تماس نداشته باشند] زیرا هنگامی که آنها رو در روی یکدیگر قرار گرفتند و با هم رفت و آمد داشتند، جامعه به دردی مبتلا خواهد شد که درمان نخواهد داشت.( كشف الخفاء: 1/23)
همچنین آن حضرت فرموده اند: "ایاک والخلوة بالنساء والذی نفسی بیده ماخلا رجل بامراة الا دخل الشیطان بینهما ولأن یزحم رجل خنزیرا متلطخا بطین وحماة خیر له من أن یزحم منکبه امراة لاتحل له" یعنی از خلوت کردن با زنان بپرهیزید. قسم به آن خدایی که جانم به دست اوست مردی با زنی خلوت نمی کند مگر این که شیطان(برای وسوسه و به گناه انداختن آن دو) وارد می شود. اگر خوکی آلوده به کثافت و لجن باشد و به انسان برخورد کند بهتر است از آن که شانه زن بیگانه ای با مرد نامحرم برخورد کند.( كنز العمال: 5/322)
حضرت علی(ع) در باره سخن گفتن مرد با زن نامحرم فرموده اند: "عبادالله! اعلموا ... محادثة النساء تدعوا الی البلاء ویزیغ القلوب، والرمق لهن یخطف نور ابصار القلوب ولمح العیون مصائد الشیطان" یعنی ای بندگان خدا بدانید که ... گفتگو و اختلاط مردان با زنان نامحرم سبب نزول بلا و بدبختی خواهد شد، و دل ها را منحرف می سازد، و پیوسته به زنان چشم دوختن نور چشم دل را خاموش می گرداند و همچنین با گوشه چشم به نامحرم نگاه کردن از حیله و دام های شیطان است.("بحارالانوار"، ج74، ص291)
منظور از "با گوشه چشم نگاه کردن" آن است که شیطان گاهی انسان را وسوسه می کند و می گوید: یک لحظه به این زن بنگر و فوری چشمت را برگردان! که همین کار باعث نگاه های بعدی و مقدمه گناهان بزرگ خواهد شد.
رسول گرامی اسلام در باره سخن گفتن با زن نامحرم فرمودند: "ایاک ومحادثة النساء فأنه لایخلو رجل بامراة لیس لها محرم إلا هم بها" یعنی از گفتگو و اختلاط با زنان بپرهیز به راستی هیچ مردی با زن نامحرمی در خلوت سخن نمی گوید، مگر این که در دل او نسبت به وی رغبت پیدا می کند.("مرآة النساء"، ص141)
این روایات را آوردیم تا اهمیت و اصرار شرع بر عدم اختلاط با نامحرم معلوم شود.
با این وجود، طبیعی است که در ارتباط با فامیل میزانی از ارتباط اجتناب ناپذیر است، ولی باز به معنای بی عیب بودن اختلاط ـ آن گونه که شما فرموده اید ـ نیست.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.