سوال 289353

با سلام
دوست گرامی،درمان های جدید دتنها در مرحله تحقیقات بوده وبه روال درمانی تعریف شده تبدیل نشده است.
برص (ویتیلیگو) یک بیماری پوستی است که در آن لک های سفید رنگ به دلیل از دست رفتن رنگدانه پوست بوجود می آیند. در هر جای بدن ممکن است دیده شوند و معمولاْ بصورت قرینه هستند. بیشتر در مناطق تحت فشار از جمله زانو و آرنج دیده میشود. شایع ترین مناطق شامل: صورت، لب ها، دست ها، بازوها، پاها و نواحی تناسلی می باشند.
از هر صد نفر معمولاْ یک یا دو نفر به این بیماری مبتلا میشوند.. این بیماری میتواند در هر سنی بروز کند ولی بیشترین زمان بروز آن در سنین جوانی و میان سالی است. این بیماری چون بصورت خود ایمنی بروز میکند احتمال وجود بیماریهای خود ایمنی دیگر نیز وجود دارد از جمله ریزش مو بصورت سکه ای یا آلوپسی اره آتا، بیماری غده تیروئید، و کم خونی ؛ به همین دلیل باید این بیماران بررسی بیشتری از جهت وجود بیماری دیگری شوند در غیر این صورت این بیماران از نظر سلامت عمومی در وضعیت خوبی بسر می برند.
ملانین، رنگدانه ای است که عامل تعیین کننده رنگ پوست؛ مو و چشم های ما می باشد و توسط سلولهای ملانوسیت (رنگدانه ساز) تولید می شود. اگر این سلولها از بین بروند و یا نتوانند رنگدانه بسازند رنگ پوست روشن تر شده و یا به کلی سفید می شود.
وقتی سلول های رنگدانه ساز به دلایل ناشناخته از بین روند، پیسی بوجود می آید. از بین رفتن سلول های رنگدانه ساز را به دلایل گوناگونی فرض کرده اند از جمله فعال شدن سیستم ایمنی و از بین بردن سلولهای ملانین ساز بصورت نابجا و یا وجود نقص در ژن و حساس شدن این سلولها به آسیب های جزئی و از بین آنها و غیره .... پیسی بیماری مسری نیست یعنی با تماس با فردی که این ضایعات را دارد بیماری انتقال نمیابد بلکه این بیماری در سرشت فرد وجود دارد و از طریق ژن قابل انتقال است.
وسعت، دوره و شدت از دست رفتن رنگدانه در اشخاص مختلف متفاوت است. افراد با پوست روشن نسبت به پوست تیره دیرتر متوجه بیماری خود می شوند. در موارد شدید ممکن است تمام سطح پوست بطور یکنواخت سفید گردد. هیچ روشی برای پیش بینی اینکه این بیماری در فردی چقدر پیشرفت خواهد کرد یا چقدر طول بیماری ادامه خواهد داشت، وجود ندارد. این بیماری بصورتهای فراگیر بیشتر نواحی پوست و مو درگیر میشود ) ناحیه ای ( قسمتی از بدن درگیر است ) موضعی ( ناحیه محدودی درگیر میشود .
پیسی معمولاْ با از دست رفتن ناگهانی رنگدانه در یک نقطه شروع می شود. این فرآیند می تواند ادامه یابد و یا خودبخود متوقف شود. دوره های از دست رفتن رنگدانه و بوجود آمدن رنگدانه بطور مداوم می تواند تکرار شود و یا بطور ثابت باقی بماند. این بیماری میتواند خیلی سریع پیشرفت کند و قسمتهای عمده پوست و مو را درگیر کند و یا خیلی آهسته پیش رود و تنها قسمت کوچکی را سفید کند. و همچنین ممکن است در یک ناحیه بدون هیچ پیشرفتی متوقف شود.
بدلیل ناشناخته بودن علت پیسی و از دست رفتن سلولهای رنگدانه ساز درمان قطعی وجود ندارد .
درمان آن بیشتر برای توقف سفیدی و برگرداندن پیگمان در آن ناحیه میباشد. گاهی بهترین درمان عدم درمان است بویژه در افراد با پوست روشن. در این افراد جلوگیری از برنزه شدن پوست و پیدایش تضاد رنگ و در نتیجه مخفی ماندن لک های پیسی خواهد شد.
در مناطق درگیری، پوست فاقد دفاع در برابر نور آفتاب و اثرات مخرب و زیان آور اشعه ماوراء بنفش آن است. این نواحی براحتی دچار آفتاب سوختگی می شوند. بنابراین نواحی از بدن که با لباس پوشیده نمی شود باید با کرمهای ضد آفتاب با فاکتور محافظتی حداقل بیست پوشانده شود. از قرار گرفتن در معرض آفتاب در ساعات حداکثر تابش (ده صبح تا چهار عصر) اجتناب گردد.
یکی از راههای پنهان کردن، پوشاندن ناحیه درگیر با کرم پودر رنگی مطابق با رنگ پوست است که این ضایعات از دیده پنهان شوند.. هیچ کدام از این روش ها راه درمانی نیست و فقط موجب بهبودی ظاهری فرد میشود.
برای باز گرداندن رنگ پوست طبیعی:کورتون موضعی: اول بصورت داروهای موضعی حاوی کورتون که باعث تضعیف سیستم ایمنی مهاجم میگردد. این داروها می توانند در افراد با درگیری یک یا چند ناحیه کوچک موثر باشند. این داروها باید همزمان با سایر درمان ها به کار برده شوند. مصرف طولانی مدت این داروها بخصوص با قدرت بالا باعث نازک شدن پوست و ترکهای پوستی می شود. بنابراین استفاده از آن باید تحت نظر یک متخصص پوست انجام گیرد.
نوردرمانی:درمان نواحی درگیر با اشعه ماوراء بنفش و مصرف داروئی بنام پسورالن بصورت خوراکی یا موضعی.
پیوند پوست: در صورت عدم بهبودی در صورتی که بیماری متوقف شده باشد و هیچگونه پیشرفتی نداشته باشد میتوان به کمک عمل جراحی پوست سالم را در نواحی درگیر بصورت نقطه ای کاشت. این روش راههای گوناگونی دارد که بسته به پوست افراد و امکانات موجود میتوان روش مناسبی را انتخاب کرد. انتقال پوست از نواحی طبیعی به نواحی سفید شده فقط در مورد تعداد محدودی از بیماران مبتلا به پیسی امکان پذیر می باشد که ضایعات پیسی محدود به یک ناحیه باشد و مدت ثابت بودن ضایعه (بدون پیشرفت) طولانی باشد.
از بین بردن رنگدانه باقیمانده: در بیمارانی که ضایعه وسعت زیادی دارد؛ عملی ترین روش درمان، رنگ زدایی از نواحی طبیعی پوست و یکدست کردن رنگ آن است. در این روش از داروهای رنگ بر یا بوسیله لیزر رنگ طبیعی پوست باقیمانده را از بین می برند. این بیماران باید از در معرض آفتاب قرار گرفتن بدون محافظ (لباس، کلاه و کرم ضدآفتاب) اجتناب کنند.
جدیداْ داروهای گیاهی را برای درمان این بیماری معرفی کرده اند که تا حدودی موثر میباشد. کاستن اضطرابهای روحی در درمان بسیار کمک کننده میباشد.
از آنجاییکه علت بیماری ناشناخته است، روش موثر پیشگیری وجود ندارد. نقش استرس های روحی در ایجاد و تشدید بیماری قطعاْ مشخص نشده ولی در اکثر افراد دوره های شدت بیماری با استرس رابطه مستقیم دارد. در بعضی بیماریهای پوستی پدیده داریم بنام پدیده کوبنر که در این بیماریها هر قسمت از بدن که تحت تروما یا ضربه قرار گیرد ضایعات بیماری در این نواحی پدیدار میشود این ضربه الزاماْ ضربه مکانیکی نیست بلکه هر ضربه ای از جمله ترومای شیمیائی، سوختگی اسیدی و بازی، خراشیدگی، زخم، محل جراحی و حتی آفتاب سوختگی میتواند باشد. از جمله این بیماریها میتوان از پیسی، پسوریازیس یا داء صدف، لیکن پلان، زگیل و ... نام برد. ضایعات پیسی میتواند در هر قسمت از بدن دیده شود و علاوه بر پوست میتواند در ناحیه درگیر موها را نیز سفید کند و در نواحی تحت فشار و مستعد تروما بیشتر دیده میشود. بدلیل مثبت بودن پدیده کوبنر در این بیماری و جلوگیری از بروز ضایعه در صورت باید این افراد بطور مرتب از ضد آفتاب استفاده کنند و کمتر در معرض مستقیم آفتاب قرار گیرند. نقش تغذیه در ایجاد و یا بهبودی پیسی مشخص نیست و در حال حاضر هیچ محدودیت غذائی توصیه نمیشود.
موفق باشید