سوال 290387

Question

به نام خدا با سلام و احترام قبل از هر چیز از این که به این سرعت به سوالم پاسخ دادید نهایت تشکر را از شما دوست و مشاور عزیز دارم. 23 سال سن دارم و حدود یک ماه و نیم (از وقتی که برای صمیمی ترین دوستم خواستگار آمد )است که نسبت به جنس مخالف هیچ احساسی ندارم حتی گاهی اوقات میشه گفت از جنس مخالف بدم میاد . قبلا نسبت به جنس مخالف یک چنین احساسی نداشتم ، البته تمایل زیادی هم نسبت به جنس مخالف در خودم احساس نمی کردم و اگر گاهی تمایلی در خودم احساس میکردم سعی میکردم این تمایل را پنهان کنم . خودم فکر می کنم همه اینها به خاطر اینه که من دختری مذهبی هستم ، البته نه از نوع افراطی همیشه سعی میکنم مسلمانی آگاه باشم نه فردی تقلید کار . (توضیح اینکه به علت مشکلات هورمونی مدت 3 سال است که قرص اسپیرو نولاکتون مصرف می کنم ) از وقتی به سن بلوغ رسیدم و کششهای درونم رانسبت به جنس مخالف احساس کردم سعی کردم یا سرکوبش کنم و یا از راه منطقی وارد بشم اما از اون جایی که رابطه با جنس مخالف جز از طریق ازدواج منطقی نیست ، روز به روز خودم را محدودتر کردم .(البته از اون دختر هایی نیستم که موقع حرف زدن با پسرها سرشون پایین و تا بناگوش سرخ میشن ). هیچوقت به داشتن دوست پسر فکر نکردم و فکر هم نمی کنم چون ازدواج سنتسی را علی رغم اینکه یک سری محدودیت ها و اشککلات دارد بیشتر می پسندم . از این احساس بی نیازی میترسم . میترسم تنها بمونم .دوست دارم کسی رو عاشقانه دوست داشته باشم و متقابلا کسی هم من رو دوست داشته باشه . این جوری احساس میکنم زندگیم هدفمند میشه . از نظر روحی بی نهایت احساس تنهایی میکنم .فکر میکنم خانوادم دیگه قادر به درک روحیات و احساسات من نیستند و روز به روز از خانوادم دارم دور تر می شم . از اینکه صبورانه به حرف های من گوش دادید بینهایت سپاسگزارم و بی صبرانه منتظر پاسخ . با آرزوی سلامتی و سربلندی برای شما خدیجه ایمان طلب

مشاور پرسان · Answer

باسلام.دوست عزیز! این مساله ای كه عنوان كردید مساله ای نیست كه با راهنمایی و نصیحت و دادن یك یا چند راهكار قابل حل باشه.برای اینكه این مساله رو حل كنید نیاز به تلاش بیشتری از طرف شما داره.لازمه ابتدا روی افکار و احساستون در زمینه هایی که عنوان کردید کار بشه تا به دنبال اون رفتارتون هم تغییر کنه.اگر واقعا تمایل به حل این مساله دارید بهتون مشاور خوبی رو معرفی می كنم كه میتونه در این زمینه خیلی كمكتون كنه. البته راه بهتری هم سراغ دارم که هم براتون به صرفه تره و هم زودتر نتیجه می گیرید. بهتون "مشاوره گروهی"رو پیشنهاد می كنم.با شركت در مشاوره گروهی اولا با خودتون بیشتر آشنا میشید،ثانیا بعد از مدتی احساس و تفكر و رفتارتون تغییر می كنه.همچنین بدون اینكه بخواید به خودتون فشار بیارید كه این مسائل رو حل كنید یواش یواش برخوردتون با این مسائل و همچنین طرز فكرتون راجع به اون متفاوت میشه و بعد از مدتی این مسائل حل میشه.در صورت تمایل مركز مورد نظر رو بهتون معرفی می كنم.ساكن كدوم شهرید؟منتظر جوابتون هستم.تا بعد...روحانی

سوال 290387

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها