سوال 290754

Question

با عرض سلام وتشکر از لطف شما که مرا راهنمایی می کنید من 10 ماه است که با اقایی ازدواج کردم البته ازدواج دوم هردو ی ماست من یک پسر 16 ساله دارم وایشان 3 دختر دارن که 2 تای انها ازدواج کردهرند ویکی که بزرکترین است بیماری روانی دارد دکترها می گویند که اسکیزو فرنی دارد حال سوال من این است چون موقع ازدواج همسرم به من نگفت که دخترش این بیماری را دارد من نمی توانم ایشان را دوست داشته باشم البته چون ایشان خوش اخلاق هستن ومرا بسیار دوست دارد من دارم زندگی میکنم ولی احساس زیاد خوبی ندارم وگاهی کلافه میشوم بخصوص که دخترش هم بیمار است ووابسته به پدرش وایشان نیز مرا کلافه میکند ولی چون نمی خواهم زندگیم را بهم بزنم میخواهم کمکم کنید که چگونه میتوانم ایشان را ببخشم واحساس خوبی داشته باشم وایشان با پسر منهم خوبند ووقتی به ایشان گفتم چرا به من نگفتید می گویند چون خودم را میشناختم که خوبم گفتم بعد که بفهمی چون خوبم هیچی نمیگویی ولی من ناراحتم والان فقط به خاطر خدا زندگی میکنم در هر صورت از شما خواهش میکنم هم در این زمینه وهم در مورد رفتار با این گونه بیماران مرا راهنمایی کنید منظور بیماری دخترشان که اصلا اهل کار نیست وپرخاشگر است وطاقت سر وصدا نداردو هرجا من وپدرش بخواهیم برویم میخواهد که بیاید و از کمک شما بسیار سپاس گذارم

مشاور پرسان · Answer

با سلام
خواهر خوبم، درحال حاضر كه ازدواج شما صورت گرفته و شما از همسر خود رضایت دارید. شایسته نیست به خاطر بیماری فرزند ایشان روان خودتان را آزرده كنید و درگیر این مسئله شوید. مسلما نیت ایشان از پنهان كردن این قضیه منفی نبوده است. لذا سعی كنید در شرایطی كه با مردی ازدواج كرده اید كه صاحب فرزند است. این فرزندان را بپذیرید. (به این كلمه مقداری تفكر كنید، پذیرفتن با تحمل كردن متفاوت است) در صورتی كه توانستید ایشان را بعنوان فرزند خود و عضو خانواده خویش پذیرا باشید دیگر بیماری وی و وابسته بودن او به پدر و همراهی دائمی با شما برایتان آزاردهنده نخواهد بود. بلكه حتی بعنوان یك سرپرست و همراه دلسوز یاور همیشگی او می شوید. باتوجه به اینكه این ازدواج، ازدواج دوم شماست و فرد مورد نظر فردی موجه و منطقی است و شرایط زندگی شما را می پذیرد. این نعمت را قدر بدانید و به علت مسائل حاشیه ای خاطر خودتان را مكدر نكنید. چرا كه هركسی ممكن است گرفتار چنین مسائلی شده و در مرحله آزمایش قرار بگیرد. لذا محیط زندگی را حدالامكان همراه با آرامش بسازید. درحد توان از وی انتظار داشته باشید. در استفاده داروها كمال دقت و پی گیری را بفرمایید. با تشویق و ایجاد حس پذیرش در هنگام انجام كارهای مثبت باعث افزایش و ادامه این اقدامات در او شوید. با سرزنش و اخطارهای مكرر لجبازی و مقاومت را در او تشدید نكنید. وسعی كنید ابراز محبت را تمرین كنید و به وی ارائه دهید تا روابط هرچه بیشتر صمیمی شود و در كنار شما حس امنیت و آرامش را بدست آورد.
در این رابطه با مشاوران حیطه مشكلات زناشویی نیز می توانید مكاتبه داشته باشید.

سوال 290754

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها