ناشناس
سوال 290806
با سلام<br>سوال من هم بالاخره یک سوال است که من دنبال پاسخ آن هستم و ممنون میشم اگه جواب بدید....<br>1- آیا صحت داره که خیام شراب میخورده و به شراب خواری معروف بوده؟<br>2- آیا اگه جواب شما مثبت باشه اشعار خیام بی ارزش نمیشه؟ چون ایشان شعرهایش را در حالت عرفانی نگفته و در حالتی گفته که مسلمانان از آن بیزارند..... <br> ممنون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخسلام دوست عزیز
كنجكاوی در مورد شنیده ها نه تنها مذموم نیست بلكه ممدوح نیز هست ،اما در باب شاعران ما هنوز در باب سال تولد و وفات بعضی از انان و زندگی كلی انان اطلاعات اندكی داریم چه رسد به عادات زندگیشان . ما مذهب حافظ را دقیقا نمیدانیم از خانواده خیام اطلاعات موثقی نداریم زندگی عطار را افسانه وار شنیده ایم و موضوع شراب در حالی كه اینچنین كمبود اطلاعات داریم خود ماجراییست. شعرای سبك عراقی كه تحت تاثیر تصوف لغات خاصی را در معانی متفاوت به كار می بردند این ماجرا را پیچیده تر كردند .می یا همان شراب در ادبیات ما معنایی كاملا متفاوت با انچه ما از مشروبات الكلی میدانیم دارد و البته به كار بردن این كلمه به هر معنایی دلیل بر نوشیدن ان نیست!
منكر نمی شویم كه در رباعیات خیام انچنان وصفی از می شده كه تقریبا شكی برای ما باقی نمی گذارد كه منظور همان شراب انگوری است اما باز هم دلیل نمی شود او به انچه گفته عمل نیز كرده باشد!
در صورتی هم كه او شراب می نوشیده ما اصحاب و شیعیان كسی هستیم كه به ما اموخته "انظر الی ما قال و لاتنظر الی من قال" به انچه گفته شده بنگرید و نه به كسی كه انرا گفته است. به هر حال قرار نیست شعرا امامان و پیشوایان حیات ما باشند تا از انان تبعیت كنیم بلكه مردان و زنانی هستند كه تجربیاتشان را به زیباترین نحو برای ما به یادگار گذاشته اند. شعر انان ایینه سلوك و حیات انان است نه تبیین كننده روش و منش ما.
موفق باشید.
كنجكاوی در مورد شنیده ها نه تنها مذموم نیست بلكه ممدوح نیز هست ،اما در باب شاعران ما هنوز در باب سال تولد و وفات بعضی از انان و زندگی كلی انان اطلاعات اندكی داریم چه رسد به عادات زندگیشان . ما مذهب حافظ را دقیقا نمیدانیم از خانواده خیام اطلاعات موثقی نداریم زندگی عطار را افسانه وار شنیده ایم و موضوع شراب در حالی كه اینچنین كمبود اطلاعات داریم خود ماجراییست. شعرای سبك عراقی كه تحت تاثیر تصوف لغات خاصی را در معانی متفاوت به كار می بردند این ماجرا را پیچیده تر كردند .می یا همان شراب در ادبیات ما معنایی كاملا متفاوت با انچه ما از مشروبات الكلی میدانیم دارد و البته به كار بردن این كلمه به هر معنایی دلیل بر نوشیدن ان نیست!
منكر نمی شویم كه در رباعیات خیام انچنان وصفی از می شده كه تقریبا شكی برای ما باقی نمی گذارد كه منظور همان شراب انگوری است اما باز هم دلیل نمی شود او به انچه گفته عمل نیز كرده باشد!
در صورتی هم كه او شراب می نوشیده ما اصحاب و شیعیان كسی هستیم كه به ما اموخته "انظر الی ما قال و لاتنظر الی من قال" به انچه گفته شده بنگرید و نه به كسی كه انرا گفته است. به هر حال قرار نیست شعرا امامان و پیشوایان حیات ما باشند تا از انان تبعیت كنیم بلكه مردان و زنانی هستند كه تجربیاتشان را به زیباترین نحو برای ما به یادگار گذاشته اند. شعر انان ایینه سلوك و حیات انان است نه تبیین كننده روش و منش ما.
موفق باشید.