ناشناس

سوال 291015

سلام خانم آفرین کیا<br>از کودکی تا حالا همیشه حس می کردم تا حدودی ذوق شعر نوشتن داشتم... ولی هیچ وقت آن را جدی نگرفتم.. مدتی پیش بدون فکر کردن و دنبال کلمات گشتن ابیاتی شعر را برای خواهرم روی کاغذ نوشتم. دیدم تقریبا میشه اسمشو شعر گذاشت. خواهشم اینه که اولا این نوشته را بخوانید و عیب یا عیوب آن و ضعف و احتمالا قوت آن را بگویید و اگه میشه آن را اصلاح کرده و در پایان بفرمایید آیا میشه روی این مدل نوشته ها به عنوان شعر حساب کرد؟؟!!<br>باز هم تو باز هم من باز هم یادت مرا از خود ربود<br> ای که دوری از من و این من به یادت دلخوش است<br>ای که درس و مشق و کارت بیشتر از عالم است<br> (1) بحث تحقیقت* زبانزد بین جن و آدم است<br>ای که در خلق و صفا همتا نداری در زمین<br> حرف خوبی تو در آنسوی فکر آدم است<br>نرگست را دوست میدارم ولی دورم از آن <br> ای که یادت روز و شب کنج دل ویرانه است<br>کار محسن نیست گفتن , مدح شرح حال تو<br> ذوق من کافی نباشد خوبیت افزونتر است<br>(*) تحقیق درسی<br>1- کسی که همیشه در حال تحقیق است

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با عرض سلام خدمت شما دوست عزیز :

سروده شما دارای وزن روانی و دلنشین است و محتوای كلی آن نیز با ارزش است .
شعر شما در زیر اصلاح شده است .

باز هم تو باز هم من باز هم یادت مرا از خود ربود
ای که دوری از من و این من به یادت دلخوش است

ای که درس و مشق و کارت بیش تر از عالم است
بحث و تحقیقت زبانزد بین جن و آدم است

ای که در مهر و وفا همتا نداری در جهان
حرف خوبی تو در آن سوی فکر آدم است

نرگست را دوست میدارم ولی دورم از آن
از غم دوری رویت ، سینه ام جای غم است

کار من ابجا نباشد مدح شرح حال تو
چون كه خوبیت بری از صحبت بیش و كم است

پیروز باشید و پایدار .