ناشناس
سوال 29132
سلام علیکم زندگی زن ومردی که توهفده سال زندگی مشترکشون فقط زندگیشون بوده وپربوده باجنگ ودعواوقهرطولانی مدت وپرشده ازکینه ودشمنی وبی اعتمادی ودروغ بازشدن روهابهم وفهمیدن تمام اطرافیان وطلاق عاطفی که بخاطردوفرزندتاحالادوام آورده آیااین زندگی جهنمی واقعی هم قابل درست شدن ومرمت وامیدی به این زندگی هست !!!؟؟؟یاجدایی بهترین گزینه است؟؟؟دراین زمینه اگرممکن است بنده رابصورت منطقی وواقع بینانه وصادقانه هم بعددنیوی وهم بخصوص بخصوص بخصوص اخروی راهنمایی بفرماییدممنونم از لطفتون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
باسلام
شما سوالتان را در بخش حقوقی مطرح کرده اید ولی بر اساس محتوای آن و اهمیتی که بخش اخروی دارد بهتر است در بخش مذهبی سوالتان را مطرح کنید.
ولی از نظر اینکه امیدی به ادامه این زندگی ۱۷ ساله ندارید و برای طلاق گرفتن دودل هستید باید دید آیا تمایل به تغییر و بخشش در دو طرف وجود دارد یا نه.
اگر از ابتدا برای حل اختلافات در زندگی زناشویی به روانشناس مراجعه کرده بودید شرایط متفاوت بود و فرزندان امنیت و آرامش بیشتری داشتند و مسلما زندگی بر همین منوال درست نیست.
پس اگر شما و همسرتان تمایل به ادامه زندگی دارید باید با کمک یک زوج درمانگر به رابطه یک فرصت دوباره دهید و ضمن مشخص کردن زمان برای تغییر و اصلاح از ابتدا شروع کنید.
اگر هر کدام از طرفین شخصیت کینه ای دارد و یا می خواهد ثابت کند که راست می گوید و دیگری همیشه اشتباه می کند و تمایلی به تغییر ندارد و انتظار دارد فقط طرف مقابل رفتار و عقایدش باید در راستای تمایل دیگری تغییر کند امیدی به بهبود روابط نیست و شاید طلاق بهترین گزینه باشد.
فرزندان طلاق آرامش بیشتری دارند تا فرزندانی که همواره در زندگی شاهد تنش و اختلاف هستند. ادامه زندگی با شرایط فعلی به بهانه وجود فرزند اشتباه است. موفق باشید
شما سوالتان را در بخش حقوقی مطرح کرده اید ولی بر اساس محتوای آن و اهمیتی که بخش اخروی دارد بهتر است در بخش مذهبی سوالتان را مطرح کنید.
ولی از نظر اینکه امیدی به ادامه این زندگی ۱۷ ساله ندارید و برای طلاق گرفتن دودل هستید باید دید آیا تمایل به تغییر و بخشش در دو طرف وجود دارد یا نه.
اگر از ابتدا برای حل اختلافات در زندگی زناشویی به روانشناس مراجعه کرده بودید شرایط متفاوت بود و فرزندان امنیت و آرامش بیشتری داشتند و مسلما زندگی بر همین منوال درست نیست.
پس اگر شما و همسرتان تمایل به ادامه زندگی دارید باید با کمک یک زوج درمانگر به رابطه یک فرصت دوباره دهید و ضمن مشخص کردن زمان برای تغییر و اصلاح از ابتدا شروع کنید.
اگر هر کدام از طرفین شخصیت کینه ای دارد و یا می خواهد ثابت کند که راست می گوید و دیگری همیشه اشتباه می کند و تمایلی به تغییر ندارد و انتظار دارد فقط طرف مقابل رفتار و عقایدش باید در راستای تمایل دیگری تغییر کند امیدی به بهبود روابط نیست و شاید طلاق بهترین گزینه باشد.
فرزندان طلاق آرامش بیشتری دارند تا فرزندانی که همواره در زندگی شاهد تنش و اختلاف هستند. ادامه زندگی با شرایط فعلی به بهانه وجود فرزند اشتباه است. موفق باشید
پدر و مادر من هم همین شرایط را دارن ، نمیدونم چیکار کنم یک عمره با این قضه دست و پنجه نرم میکنیم و برای حفظ ابرو در فامیل هر کاری میکنیم که ظاهر را حفظ کنیم.کاری از دست ما بر نمیآید چه کار میشود کرد ؟ شاید بگید که به روانشناس مراجعه شود ولی اوضاع در خانه ان طور که فکر میکنید نیست ، اگر چیزی بگوییم در مورد مراجعه به روانشناس از طرف مادر مورد خشم قرار میگیریم که چرا این حرف را گفتیم.خلاصه تا حالا ازدواج نکردیم و نمیدانم آخرش چه میشود .خانم دکتر در مورد زوج درمانگر بیشتر توضیح بدین و آیا در شهدهای کوچک به این مورد میشود دسترسی یافت؟