سوال 2917

مِجمر: ظرفیه که درآن آتش می ریزن، آتشدان، عودسوز.
باتوجّه به اینکه هنگام گردانیدن مجمر درمیان مردم وبخور دادنِ لباس، گاهاً مجمر برای یک لحظه با لباس تماس پیدا می کرد، حافظ از این نکته الهام گرفته ومضمونی حافظانه خَلق کرده. 
جان نهادیم بر آتش: جان خویش به جای عود بر آتش نهادیم تا بسوزد و فضا معطّر گردد

از پی خوش نفسی: به بهانه ی خوشبوکردن هوا

و معنی بیت: با این امید که برای یک لحظه به یار نزدیک شده و دامن جانان را بگیرم، به بهانه ی خوشبوکردن فضا، جان خویش را بر آتش نهادیم (تن ِ خویش مجمر کرده و عود جان بر آتش عشق افروختیم) تا همانند مجمر امکان نزدیک شدن به یار برای من نیز میسر گردد و من در فرصت مناسب بتوانم دامن جانان را بگیرم.