ناشناس
سوال 292072
سلام<br><br>خسته نباشید<br><br>راستش می خواستم بدانم اگر بین دو راهی بدست آوردن علم و عمل یکی را انتخاب کنیم<br><br>کدامیک اولا تر است: علم اندوختن یا اینکه به همان اندازه که علم داریم عمل کنیم<br><br>بعد سراغ علم برویم ؟<br><br>بعد هم اینکه چند مدت پیش داخل سایت تبیان موضوعی مطرح بود که امام صادق<br><br>میفرمودن گریه 6 ماه اول بچه به خاطر یگانگی خداست و از فواید آن هم می توان به این<br><br>اشاره کرد که از دور مغز بچه آبهایی است که گریه باعث دفع آن می شود<br><br>اما مسئله این است که بچه که اشک نمی ریزد ؟ ممنون می شوم راهنمائیم کنید.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
1. علم و عمل هر دو با هم کار سازند. نه علم بدون عمل سودمند است که به قول سعدی:
"علم چندان که بیشتر خوانی چون عمل در تو نیست نادانی"
و نه نادان می داند چه باید بکند.
ولی اگر کسی به اندازه واجباتش می داند، شرط قطعی پیشرفت او عمل به آن است. بعد از آن می تواند قدم بعدی را در یادگیری و عمل به مستحبات و تخلق به محاسن اخلاقی بردارد.
شخص به اندازه معلوماتش باید عمل کند، و در عین حال به علم آموزی نیز مشغول باشد.
یکی از توصیه های همیشگی آیت الله بهجت این است که به آن چه می دانید عمل کنید، و هر روز ساعتی را برای یادگیری مطالب بیشتر اختصاص دهید و از فردا به آموخته جدید هم عمل کنید.
2. به نظر می رسد آنچه در این اینجا نقل کرده اید، از رساله توحیدیه حضرت صادق(ع) خطاب به مفضل است.
گریه کردن نیز هر چند همیشه همراه با اشک نیست ولی اگر دقت کنید، اشک ریختن کودک بسیار زیادتر از دیگران است و لزوما هم نباید ـ و در حدیث نیز نیامده ـ که گریه همیشه همراه اشک است.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.
دوست محترم!
1. علم و عمل هر دو با هم کار سازند. نه علم بدون عمل سودمند است که به قول سعدی:
"علم چندان که بیشتر خوانی چون عمل در تو نیست نادانی"
و نه نادان می داند چه باید بکند.
ولی اگر کسی به اندازه واجباتش می داند، شرط قطعی پیشرفت او عمل به آن است. بعد از آن می تواند قدم بعدی را در یادگیری و عمل به مستحبات و تخلق به محاسن اخلاقی بردارد.
شخص به اندازه معلوماتش باید عمل کند، و در عین حال به علم آموزی نیز مشغول باشد.
یکی از توصیه های همیشگی آیت الله بهجت این است که به آن چه می دانید عمل کنید، و هر روز ساعتی را برای یادگیری مطالب بیشتر اختصاص دهید و از فردا به آموخته جدید هم عمل کنید.
2. به نظر می رسد آنچه در این اینجا نقل کرده اید، از رساله توحیدیه حضرت صادق(ع) خطاب به مفضل است.
گریه کردن نیز هر چند همیشه همراه با اشک نیست ولی اگر دقت کنید، اشک ریختن کودک بسیار زیادتر از دیگران است و لزوما هم نباید ـ و در حدیث نیز نیامده ـ که گریه همیشه همراه اشک است.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.