ناشناس
سوال 292217
با سلام<br>4 سال پیش در شب یکبار دچار تشنج شدم"پس از 2 روز بستری در بیمارستان جهت اقدامات درمانی به مرکز گامانایف ایران رفتم"که در انجا به من علت تشنج را کاورنیوس انژیوما اعلام کردند"در همان سال گامانایف شدم"اما از ان سال یعنی 83 پیوسته دچار ترس مرضی دارم"و به نوعی به بدنم بسیار حساسم.و همین امر موجب ازار و اذیتم شده است"مثلا در بعضی اوقات فکر می کنم که بدنم گرم شده است و در این حال می ترسم که مبادا تشنج دوباره به سراغم بیاید.<br>لطفا راهنمایی کنیید که چه کنم؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
اختلال تنش‌زای پس از حادثه (PTSD)
شرح بیماری
نوعی اضطراب در افرادی كه حادثه‌ای را كه برای اكثر مردم بسیار آزارنده و مضطرب كننده است تجربه كرده‌اند. این حوادث در همه افراد یك استرس روانی ایجاد می‌كنند ولی برخی افراد پس از آن سیر طبیعی بهبود را طی نمی‌كنند. مشخصه اختلال تنش‌زای پس از حادثه این اختلال عبارتست از یادآوری مداوم حادثه و بروز علایم مربوط به آن. این علایم ممكن است درست پس از حادثه شروع شده یا چند ماه بعد بروز كند.
علایم شایع
یادآوری مكرر، غیرقابل اجتناب و آزارنده حادثه
دیدن خواب‌های مكرر مرتبط با حادثه
احساس رخداد دوباره حادثه (مجسم شدن تصاویر حادثه)
اضطراب مزمن
بی‌خوابی
اختلال در تمركز
اختلال حافظه
احساس منزوی شدن از دیگران
كاهش علاقه به فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های معمول
واكنش‌های ترس نسبت به موقعیت‌ها یا اجتناب از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری هایی كه باعث یادآوری حادثه می‌گردند. آثار روانی (تحریك‌پذیری، بی‌قراری، هراسان بودن، بروز رفتارهای ناگهانی به صورت انفجاری، ركود احساسات، احساس زجرآور مقصر
بودن)
علل
مواجهه با یك حادثه وخیم. به نظر می‌رسد تركیبی از عوامل زیر باعث ایجاد این اختلال شوند:
ناگهانی و غیرمنتظره بودن حادثه
خونین و بی‌رحمانه بودن حادثه
استرس طولانی‌تر و مزمن در طی حادثه
قدرت و ضعف روانی و سرشتی قربانی حادثه
آسیب‌های جسمی (به خصوص آسیب سر)
نوع حمایت اجتماعی و میزان دسترسی به آن
عوامل تشدید كننده بیماری
سابقه بی‌توجهی به فرد یا شرایط بد خانوادگی در كودكی
سوء رفتار با فرد در كودكی
وجود والدین الكلی
سطح سواد پایین
پیشگیری
مداخله فوری بلافاصله پس از حوادث غیرمترقبه ممكن است از ایجاد این اختلال جلوگیری كند.
عواقب مورد انتظار
در برخی بیماران، علایم خودبه‌خود پس از 6 ماه برطرف می‌شوند؛ درمان در بعضی بیماران ممكن است كمك كننده باشد؛ در سایر بیماران این اختلال ممكن است سیری مزمن برای ماه‌ها یا سال‌ها داشته باشد.
عوارض احتمالی
اختلال تنش‌زای پس از حادثه از نوع مزمن كه می‌تواند به از دست دادن شغل، اختلالات خانوادگی و ناتوانی منجر شود.
آسیب زدن به خود در طی تجسم دوباره حادثه
وابستگی به داروها و الكل
خودكشی
درمان
اصول كلی
اخذ سابقه طبی و معاینه فیزیكی توسط یك پزشك
برای رد كردن اختلالات مغزی آزمون‌های آزمایشگاهی و طبی ضروری است.
مشاوره روانشناختی جهت درمان توصیه می‌شود.
پیمان بستن بیمار با خود جهت مقابله با مشكل
آموختن روش‌های آسوده‌سازی. این روش‌ها به ویژه برای كمك به رفع مشكلات خواب مفیدند.
گروه‌های حمایتی بسیار مؤثر بوده و در مراكز نظامی و مراكز بحران‌های اجتماعی در دسترس‌اند.
داروها
پزشك ممكن است برای دوره‌های كوتاه داروهای ضداضطراب یا ضد افسردگی تجویز كند. داروی اختصاصی برای درمان این اختلال وجود ندارد.
در این مورد میتوانید با روانپزشک بیشتر مشورت نمایید.
موفق باشید
اختلال تنش‌زای پس از حادثه (PTSD)
شرح بیماری
نوعی اضطراب در افرادی كه حادثه‌ای را كه برای اكثر مردم بسیار آزارنده و مضطرب كننده است تجربه كرده‌اند. این حوادث در همه افراد یك استرس روانی ایجاد می‌كنند ولی برخی افراد پس از آن سیر طبیعی بهبود را طی نمی‌كنند. مشخصه اختلال تنش‌زای پس از حادثه این اختلال عبارتست از یادآوری مداوم حادثه و بروز علایم مربوط به آن. این علایم ممكن است درست پس از حادثه شروع شده یا چند ماه بعد بروز كند.
علایم شایع
یادآوری مكرر، غیرقابل اجتناب و آزارنده حادثه
دیدن خواب‌های مكرر مرتبط با حادثه
احساس رخداد دوباره حادثه (مجسم شدن تصاویر حادثه)
اضطراب مزمن
بی‌خوابی
اختلال در تمركز
اختلال حافظه
احساس منزوی شدن از دیگران
كاهش علاقه به فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های معمول
واكنش‌های ترس نسبت به موقعیت‌ها یا اجتناب از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری هایی كه باعث یادآوری حادثه می‌گردند. آثار روانی (تحریك‌پذیری، بی‌قراری، هراسان بودن، بروز رفتارهای ناگهانی به صورت انفجاری، ركود احساسات، احساس زجرآور مقصر
بودن)
علل
مواجهه با یك حادثه وخیم. به نظر می‌رسد تركیبی از عوامل زیر باعث ایجاد این اختلال شوند:
ناگهانی و غیرمنتظره بودن حادثه
خونین و بی‌رحمانه بودن حادثه
استرس طولانی‌تر و مزمن در طی حادثه
قدرت و ضعف روانی و سرشتی قربانی حادثه
آسیب‌های جسمی (به خصوص آسیب سر)
نوع حمایت اجتماعی و میزان دسترسی به آن
عوامل تشدید كننده بیماری
سابقه بی‌توجهی به فرد یا شرایط بد خانوادگی در كودكی
سوء رفتار با فرد در كودكی
وجود والدین الكلی
سطح سواد پایین
پیشگیری
مداخله فوری بلافاصله پس از حوادث غیرمترقبه ممكن است از ایجاد این اختلال جلوگیری كند.
عواقب مورد انتظار
در برخی بیماران، علایم خودبه‌خود پس از 6 ماه برطرف می‌شوند؛ درمان در بعضی بیماران ممكن است كمك كننده باشد؛ در سایر بیماران این اختلال ممكن است سیری مزمن برای ماه‌ها یا سال‌ها داشته باشد.
عوارض احتمالی
اختلال تنش‌زای پس از حادثه از نوع مزمن كه می‌تواند به از دست دادن شغل، اختلالات خانوادگی و ناتوانی منجر شود.
آسیب زدن به خود در طی تجسم دوباره حادثه
وابستگی به داروها و الكل
خودكشی
درمان
اصول كلی
اخذ سابقه طبی و معاینه فیزیكی توسط یك پزشك
برای رد كردن اختلالات مغزی آزمون‌های آزمایشگاهی و طبی ضروری است.
مشاوره روانشناختی جهت درمان توصیه می‌شود.
پیمان بستن بیمار با خود جهت مقابله با مشكل
آموختن روش‌های آسوده‌سازی. این روش‌ها به ویژه برای كمك به رفع مشكلات خواب مفیدند.
گروه‌های حمایتی بسیار مؤثر بوده و در مراكز نظامی و مراكز بحران‌های اجتماعی در دسترس‌اند.
داروها
پزشك ممكن است برای دوره‌های كوتاه داروهای ضداضطراب یا ضد افسردگی تجویز كند. داروی اختصاصی برای درمان این اختلال وجود ندارد.
در این مورد میتوانید با روانپزشک بیشتر مشورت نمایید.
موفق باشید