ناشناس
سوال 292469
سلام بر جناب آقای دارابی عزیز و تشکر از زحمتهای بی دریغ شما<br>پیرو نامه ی شماره ی 494623 مزاحم شما میشوم<br>چناب دارابی... شما فرمودید که بنده ذهن دقیق و نکته سنجی دارم و به بنده تبریک گفتید... خیلی تشکر میکنم و خوشحالم که شاید تونستم به شما تا حدودی اثبات کنم که بنده تا حدودی جزو 99% نیستم .اجازه بدهید بنده هم بدون اغراق خدمت شما بگم که شما نیز از جمله مشاورین دقیق و حاذق هستید و به خود می بالم که از شما کمک میگیرم و وقتی از شما سوال میپرسم حس اعتماد در من موج میزند<br>من 3 مرتبه با شما مکاتبه کردم که پاسخ سوال آخر با جوابی که در ابتدا دادید خیلی پارادوکس داشت. من اصل و ریشه سوالم به نوع آغاز ارتباطم مربوط میشد.و بیشتر در این زمینه از شما و آنهم در قسمت اعتماد به نفس سوال پرسیدم.در پاسخ به سوال اول ضمن برشمردن 3 نکته فرمودید که : (( با توجه به این گونه آشنایی ها، علی رغم همه ی احتیاط ها و نکته سنجی ها و حتی زرنگی ها، چنین پی آمدهایی دارد. این نشان می دهد که «دنیای مجازی» با «دنیای واقعی» همیشه هم سازگار نیست. پس چندان شیوه ی عاقلانه و منطقی برای شروع زندگی و انتخاب همسر نیست))<br>بنده دیدم که پس هر اقدامی مساوی میشه با یک شکست احتمالی در یک امر مهم و حیاتی............<br>و عرض هم کردم که <br>من عاشق بی قرار نیستم و اگه ایشان را نمیخوام راحت رها کنم دلیلم اینست که حس می کنم که ایشان را هم میشه به عنوان یک گزینه در زندگی واقعی جدی بگیرم و به ایشان فکر کنم.و نمیخواهم آینده شاید حسرت گذشته را بخورم.این من را مجاب کرد که با مشاورین عزیزی مثل حضرتعالی مشورت کنم تا نظر شما را بپرسم. که با توجه به تجربیات شما من باید این مورد را هم با توجه به شرایطی که میدانید جدی بگیرم یا منتظر فرداهای روشن بمانم که شاید برسه شاید هم نه... صلاح من چیست؟سوال من همینه.<br>شما در جواب نامه ی اول که فرمودید شیوه ی مناسبی برای انتخاب همسر نیست و با مشاوره حضوری بهتر با خودم کنار می آیم.( البته اونموقع شما فکر می کردید که من عاشق هستم)<br>ولی در جواب نامه ی سوم فرمودید که :<br>منظور ما از صبر کردن، منتظر مورد دیگری شدن نیست (اصلاً نیست). منظور شناخت بهتر و منطقی تر از خود و ایشان است.چنانچه یافته ها نشانگر شباهت و سازگاری شما بود، می توان گفت که بهترین انتخاب موجود صورت گرفته است. پس از وقت برای شناخت بهتر استفاده کنید.<br>در یک کلام پارادوکس شما این بود که :<br>این شیوه ی آشنایی شیوه ی مناسبی برای انتخاب همسر نیست و سر و سامان دادن به آن دشوار است = منتظر مورد دیگر نمانید و شناخت را بیشتر کنید !!!!!!!!!!!!!!!<br>واقعا ذهنم درگیر شده و به آشفتگی ذهن من تشدیدی اضافه شده... خواهش میکنم این بار برادرانه تر و با در نظر گرفتن دوباره ی شرایط من زمانی که از شما خواهش کمک دارم به من جواب بدهید.ضمن اینکه اینبار خواهش میکنم سوال من را دوبار بخوانید از شما تقاضا میکنم که بهترین پیشنهادتان را به من بفرمایید... ممنون و شرمنده و سپاسگزارم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام.
با تشکر از تماس شما، آنچه به نظر شما پارادوکس آمد، مرحله ی گام به گامی بود که ما سعی می کنیم در مشاوره ی مکاتبه ای رعایت کنیم. یعنی از طریق شناخت دو طرفه و درک بهتر یکدیگر به مرحله ای برسیم که کاربر به این نتیجه برسد که بین هوس و علاقه، بین دل و عقل، بین احساس و تفکر فرق بگذارد و وقتی احساس کریم سیستم منطقی ارزیابی فرد سالم است و کار می کند و به خوبی فرمان می دهد، آن وقت می رویم سراغ تأیید.
قرار نیست همه ی افرادی را که به طریق چت با هم آشنا می شوند، تأیید کنیم و یا همه ی آنها را تکذیب کنیم. به هر حال این حق شماست که احساس کنید پاسخ ما «پارادوکس» بوده است. به هر حال گذشت زمان همان نشانه هایی را که در نامه های قبلی به آنها اشاره شد، در بر داشته است و شما احساس خوبی به خودتان، ایشان و ... دارید. حالا می توانید در ادامه ی راه با وارد شدن به شیوه ی خانوادگی و تا حدودی سنتی با حمایت هایی که از آن خانواده دریافت می کنید، ادامه دهید.
خلاصه ی کلام: همین که آرامش دارید، عجله نمی کنید، رفتارهای کودکانه و افکار کودکانه ندارید، یعنی رفتار شما مناسب است.
خدانگهدار
با تشکر از تماس شما، آنچه به نظر شما پارادوکس آمد، مرحله ی گام به گامی بود که ما سعی می کنیم در مشاوره ی مکاتبه ای رعایت کنیم. یعنی از طریق شناخت دو طرفه و درک بهتر یکدیگر به مرحله ای برسیم که کاربر به این نتیجه برسد که بین هوس و علاقه، بین دل و عقل، بین احساس و تفکر فرق بگذارد و وقتی احساس کریم سیستم منطقی ارزیابی فرد سالم است و کار می کند و به خوبی فرمان می دهد، آن وقت می رویم سراغ تأیید.
قرار نیست همه ی افرادی را که به طریق چت با هم آشنا می شوند، تأیید کنیم و یا همه ی آنها را تکذیب کنیم. به هر حال این حق شماست که احساس کنید پاسخ ما «پارادوکس» بوده است. به هر حال گذشت زمان همان نشانه هایی را که در نامه های قبلی به آنها اشاره شد، در بر داشته است و شما احساس خوبی به خودتان، ایشان و ... دارید. حالا می توانید در ادامه ی راه با وارد شدن به شیوه ی خانوادگی و تا حدودی سنتی با حمایت هایی که از آن خانواده دریافت می کنید، ادامه دهید.
خلاصه ی کلام: همین که آرامش دارید، عجله نمی کنید، رفتارهای کودکانه و افکار کودکانه ندارید، یعنی رفتار شما مناسب است.
خدانگهدار