سوال 292741

با سلام
دوست محترم
اصل در دعا ایجاد رابطه با مبدأعالم هستی و رشد معنوی و تعالی روحی انسان است و به طور ناخود آگاه اتفاق می افتد ،از طرف دیگر خداوند متعال به ما توصیه كرده همه چیز را از او طلب كنیم و اصرار در دعا خود یكی از شرایط اجابت دعاست . دعا كننده نباید هیچگاه نا امید گردد و امید او به رحمت الهی خود زمینه اجابت است اما بدون شك خداوند متعال مصلحت بندگان را توجه دارد و اقتضای حكمت او این است كه به مصالح توجه نماید بنابراین گاهی تأخیر در اجابت به مصلحت بنده است و البته گاهی نیز خداوند اثارت آن دعا را دفع بلاهایی از دعا كننده قرار می دهد و اینها همه حكمتهایی است كه بسیاری از آنها برای ما ممكن است روشن نباشد در روایات مفهوم اجابت مفهومی بسیار گسترده است كه می توان آنها را در چهار امر خلاصه كرد :
1-برآورده شدن حاجت مورد نظر به سرعت
2-برآورده شدن حاجت با تأخیر زمانی
3-رفع بلایی مهمتر برای دعا كننده به جای آن حاجت خاص
4-جایگزین كردن اجر اخروی بجای برآورده شدن حاجت دنیایی
موفق و مؤید باشید.
مؤسسه فرهنگی احیاء ثقلین – تهران