سوال 293405

با سلام
دقت سونوگرافی در این موراد تشخیصی از مامو گرافی بیشتر میباشد.
درباره انواع توده های پستانی
توده ها ی پستانی ممكن است ناشی از انواع بیماری های خوش خیم یا حاصل فرآیندهای سرطانی باشند.
یافتن توده ای در پستان می تواند هشدار دهنده باشد، ولی لزوماً به معنای وجود سرطان نیست. در اكثر قریب به اتفاق موارد، وجود توده های پستانی حاصل پیشرفت ضایعات خوش خیم در پستان است. نباید این مساله را کامل نادیده گرفت که می تواند سرطان هم باشد. به همین دلیل است كه هنگامی كه متوجه وجود توده ای در یكی از پستان ها یا تغییر ظاهر آن- مثل قرمزی، تورم یا تغییرات پوستی- شدید، بسیار مهم است كه فوراً با پزشك تان در میان گذارید.
تغییرات فیبروكیستیك
بیش از نیمی از خانم ها، با بالا رفتن سن، دچار تغییرات فیبروكیستیك می شوند: نواحی توده مانند، ضخیم شده و حساس در برابر لمس پستان. سلول هایی كه در داخل غدد پستان تكثیر بیش از اندازه یافته، در بستری از بافت رشته ای نگهدار طبیعی بافت پستانی، كه آن هم بسیار بیش از حد نیاز رشد و توسعه یافته (فیبروز)، تغییرات فیبروكیستیك را تشكیل می دهند. زمانی كه این رشد بیش از اندازه مجاری را مسدود كرده، مانع خارج شدن ترشحات می شود، كیست های بزرگ یا كوچك متعددی تشكیل می شوند.
نواحی فیبروكیستیك پستان ها با بافت اطراف خود در آمیخته و در صورتی كه تحت فشار قرار گیرند، تا حدی می توانند حركت كنند. ممكن است احساس درد مبهم و احساس پری در نواحی فوقانی و خارجی پستان ها داشته باشید. تغییرات فیبروكیستیك با نوسانات در سطوح هورمونی- چه در سیكل قاعدگی و چه زمانی كه به یائسگی نزدیك می شوید- همراهند. ممكن است با بروز نوسانات در هورمون های تولید مثل در این دوران تدریجاً متوجه احساس پری و حساسیت در پستان های تان شوید. این وضعیت اغلب، پس از یائسگی و زمانی كه سطوح استروژن و پروژسترون رو به كاهش می گذارند، بهبود می یابد.
درمان تغییرات فیبروكیستیك شامل اقداماتی از تغییر شیوه زندگی تا مصرف داروها را شامل می شود. در برخی از پژوهش ها ذكر شده كه تغییرات فیبروكیستیك با مصرف كافئین رابطه دارد. این ماده موجب تجمع بیشتر آب در بدن می شود. ممكن است پزشك توصیه به قطع مصرف فرآورده های كافئین دار- مانند شكلات، قهوه، چای یا نوشابه های كولادار- كند.
برای محافظت از خویش در برابر این وضعیت، استفاده از سوتین های نگاه دارنده و مصرف مسكن هایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن است. از داروهای دیگری كه در رفع علائم تغییرات فیبروكیستیك موثرند، می توان قرص های ضد بارداری و دانازول (كه فرآورده ای ساخته شده در آزمایشگاه و بسیار شبیه به هورمون مردانه تستوسترون است) را نام برد. با این حال، پزشكان به ندرت دانازول را تجویز می كنند (مثلاً در درد شدید پستان ها، كه به داروهای دیگر پاسخ نمی دهد)، چه عوارض جنبی بسیاری- از جمله بی نظمی های قاعدگی، افزایش وزن، موی صورت، آكنه و گر گرفتگی ها- را به دنبال دارد.
كیست ها
كیست ها، كیسه های پر از مایع اند كه در نتیجه گشاد شدن مجاری به وجود می آیند. كیست ها بیضوی یا گرد، صاف و باقوام سفت، و در صورت وارد ساختن فشار كم و بیش متحرك اند. خانم ها غالباً در دهه ۴۰ زندگی، كه اندك اندك به دوران یائسگی نزدیك می شوند (دوره ماقبل یائسگی)، متوجه این تغییرات می شوند. كیست ها ممكن است بیایند و بروند. توده های پستانی ناشی از كیست ها، در لمس سخت و دردناك اند. كیست در بیشتر موارد، در دو هفته پیش از پریود ظاهر شده، و سپس خود به خود محو می شود. و هر گونه درد پستان، نیز، به محض ناپدید شدن آن برطرف می شود.
پزشك نمی تواند تنها به كمك معاینه بالینی كیست را تشخیص دهد، لذا نیاز به بررسی بیشتری است. یكی از تكنیك های بسیار معمول، كشیدن مایع داخل كیست و ارسال آن برای بررسی بیشتر به آزمایشگاه است، كه در مطب پزشك قابل انجام است. اگر مایع به دست آمده به رنگ زرد یا كاهی باشد، نیازی به ارسال آن به آزمایشگاه نخواهد بود. ولی، اگر رنگ خون ظاهر شود این كار لازم است. بدین ترتیب درد بیمار نیز برطرف خواهد شد.
توده پستانی حاصل از وجود كیست به خودی خود برطرف می شود. اگر یك هفته پس از خارج كردن مایع، توده ناپدید شد، پزشك از شما خواهد خواست شش هفته بعد نیز سری به او بزنید، و نیاز به اقدام دیگری نخواهد بود. در غیر این صورت، و یا در صورت عود ضایعه ممكن است انجام عمل جراحی لازم شود.
لطفا سوالات خود را به تفکیک ارسال نمایید.