ناشناس
سوال 293894
با سلام... خسته نباشید<br>حدود 10 ماه پیش با جوانی آشنا شدم که 5-6 سال از من کوچکتره (20 سالشه) و به مرور زمان دوستی ما جدی تر شد و رابطه بین ما خیلی صمیمی شد ... مرتب همدیگه رو میدیدیم و در روز ساعت ها باهم صحبت می کردیم، تا جائی که متوجه شدیم بد جوری به هم عادت کردیم طوری که اگه 1 روز همدیگر رو نمیدیدیم کلافه می شدیم... دوستش داشتم و اون هم همینطور ولی فکر نمیکردم این دوست داشتن تا حد عشق و عاشقی پیش بره! پسر خیلی خوبی به نظرم می رسید و البته هست از نظر اعتقادی و رفتاری هم می تونم بگم از نظر من آدم معتقد، فهمیده و مودب و با شخصیتی بود، نسبت یه همسن هاش هم رفتار متفاوت و شاید بشه گفت پخته تری داره البته این قضاوتم به خاطر این نیست که دوستش دارم، نظریه که از همون اوائل در بارش دارم و این قضیه هم تو متاثر کردن من کم تاثیر نبوده و از لحاظ ظاهری هم بزرگتر از سنش نشون می ده و بعد ها متوجه شدم که شدیدا بهش علاقمندم و البته اون هم همینطور یعنی دیگه مطمئن شدم که متاسفانه یا خوشبختانه عاشقش شدم. مشکلی که این وسط وجود داره اینه که اون از من کوچکتره این اختلاف سنی کم هم نیست (5-6 سال) من موضوع رو با مادرم در میان گذاشتم ولی اون هم زیاد موافق به نظر نمی رسید در واقع فکر می کنه که قصد فریب من رو دارن و اگر هم اینطور نباشه محاله خونوادش موافقت کنن... البته در این مورد مادرم حق داره. پسری که دوستش دارم فرزند کوچک خونوادست و علاوه بر خودش یک برادر بزرگتر داره که اون هم مجرده. خود من فرزند بزرگتر خونم و 2 خواهر و 1 برادر دارم<br>می خواستم در این باره راهنمائیم کنید. که چکار باید بکنم و اینکه چطور می تونیم خانواده ها رو راضی کنیم. البته این رو هم قید کنم که خود من هم قبل از این جریان ازدواج دختر با یک پسر کوچکتر از خودش رو قبول نداشتم، نه تنها من خودتون هم می دونید که کلا عرف جامعه اینطوریه و معمولا پسرها با دختری کوچکتر از خمدشون ازدواج می کنن و اگر خلاف این باشه ممکنه به نظر خیلی ها عجیب برسه و به خاطر همین هم به دیگران مخصوصا خانواده پسر مورد علاقم حق می دم که مخالف باشن ولی چیزی که هست ما خیلی بهم وابسته شدیم و من فکر نمی کنم بتونم به فراموش کردنش فکر کنم همچنین اصلا دوست ندارم اون به خاطر این قضیه آسیبی ببینه و بیشتر به خاطر همین موضوع هم می ترسم!<br>با تشکر از لطفتون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخباسلام.دوست عزیز! مساله میتونه در زندگی مشترك مشكلساز باشه ولی نه همیشه.بستگی به شخصیت و رفتار طرفین داره.معمولا دخترها در خیلی از موارد زودتر رشد می كنند و دركشون در خیلی از مسائل بالاتر از پسر همسن و سال خودشونه.ضمنا به همین دلیل ممكنه در مواردی كه اختلاف نظر وجود داره نظرخودشون رو به نظر همسرشون ترجیح بدهند و این باعث مشكلاتی بشه.اونها ترجیح میدن به مردی اتكا كنند كه از خودشون قوی تر باشه و شاید یك پسر كوچكتر رو تكیه گاه مناسبی ندونند. همچنین زنان از نظر ظاهری زودتر از مردان شكسته می شوند.به ایشون بگید که ممکنه خانواده اش به دلیل اختلاف سن مخالف این وصلت باشند.نظر ایشون در این مورد چیه و چطور میتونه خانواده اش رو برای این وصلت راضی کنه.در آخر مساله ای که عنوان می کنم هم برای آگاهی بیشتر شماست و هم اینکه این مساله رو با خانواده هاتون در میون بگذارید و تا حدی خیالشون ور راحت کنید. بهتون "مشاوره ازدواج" رو پیشنهاد می کنم.در مشاوره ازدواج بعد از بررسی وی‍ژگیهای اخلاقی و شخصیت طرفین و اطلاعات خاصی در زمینه هایی كه در ازدواج تاثیر داره بهتون گفته میشه این ازدواج چه محاسن و معایبی داره و در زندگی مشترك با چه مشكلات و موانعی مواجه می شوید.اونوقت با توجه به مطالب عنوان شده میتونید تصمیم بگیرید كه با هم ازدواج كنید یا خیر.در مشاوره ازدواج مسائلی عنوان میشه كه تنها بعد از مدتی زیر یك سقف متوجه اونها می شوید.در مشاوره ازدواج میتونید برای همه این تردیدهاتون جواب مناسبی پیدا كنید. در صورت تمایل مجددا با من تماس بگیرید.تا بعد...روحانی