ناشناس
سوال 293981
با سلام<br>تو رو خدا به سوالم دقیق جواب دهید.یک بار دیگه سوال کرده بودم ولی چون شما بسیار کلی جوابم را داده بودید من اصلا خوب و دقیق نفهمیدیم.از رساله های مختلف هم جستجو کردم.باز شک دارم. من هفته دیگر عازم مکه هستم.من مشکل دارم که وضویم را بیشتر از 2 تا 5 دقیقه بیشتر نمی تونم نگه دارم.برای مرسم حج خیلی خیلی نگرانم.به خدا نمی دونم چه کار کنم.می ترسم که نتونم مراسم حجم را خوب انجام دهم.اگر در بین انجام طواف وضویم باطل شود چه کار کنم؟<br>*اگر در بین طواف وضویم باطل شود وظیفه ام چیست؟اگر در دور اول قبل از تمام شدن دور وضویم باطل شود چه کنم؟*اگر بخواهم تجدید وضو کنم در آوردن مقنعه اشکال دارد؟چون می گویند برای خانمی که محرم شده در حال احرام نباید چیزی به صورتش بخورد.<br>*اگر در دور دوم و سوم و .. وضویم باطل شد چه کنم؟در رساله خوندم که از دور چهارم به بعد شرایط فرق می کنه.*اگر طوافم را رها کنم و چند ساعت بعد برگردم و شروع به انجام طواف کنم و حتی یک دور طواف انجام نداه باشم اشکال دارد؟<br>تو رو خدا برای جواب از روی رساله و عین جملات آن را ننویسید چون آنها را 10 بار خوندم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
چنین شخصی می تواند حج انجام دهد، و وظیفه اش وظیفه مبطون است، که در ذیل حکم آن را بیان می کنیم.
چنین شخصی اگر بتواند ولو با حمل آب در اثنای طواف وضو بگیرد واجب است تجدید وضو کند، و همچنین است حکم در نماز طواف.
ولی در صورتی که نمی تواند در اثنای طواف وضو بگیرد یا حرجی باشد، اکتفا به یک وضو برای طواف کافی است، و یک وضو برای نماز.
وظیفه مبطون به طور کلی از قرار زیر است:
اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره می ریزد، یا نمی تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه یقین دارد كه از اول وقت نماز، تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن، مهلت پیدا می كند، باید نماز را در وقتى كه مهلت پیدا می كند بخواند؛ و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، باید فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد، و كارهاى مستحب آن ـ مانند اذان، اقامه و قنوت و یا تکرار اذکار ـ را ترك نماید.
اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمی كند و در بین نماز چند دفعه، بول یا غایط از او خارج می شود، به گونه ای كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگیرد، سخت نیست، باید ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت بول یا غایط از او خارج شد، فورا بدون آن که هیئت نمازش را بر هم بزند، وضو بگیرد و بقیه نماز را بخواند.
ولی اگر وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است، باید براى هر نماز یك وضو بگیرد، و نمازش را با آن حال بخواند.
كسى كه بول او قطره قطره می ریزد باید براى نماز به وسیله كیسهاى كه در آن، پنبه یا چیز دیگرى است كه از رسیدن بول، به جاهاى دیگر جلوگیرى می كند، از سرایت نجاست به سایر اعضای بدن و لباسش مانع شود، و بنا بر احتیاط واجب پیش از هر نماز، مخرج بول و كیسه را كه نجس شده آب بكشد.
كسى كه نمی تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى كند بعد از آنكه بیمارى او خوب شد، لازم نیست نمازهایى را كه در وقت بیمارى طبق وظیفهاش خوانده، قضا نماید.
پیروز باشید.
موسسه ذکر ـ قم.
دوست محترم!
چنین شخصی می تواند حج انجام دهد، و وظیفه اش وظیفه مبطون است، که در ذیل حکم آن را بیان می کنیم.
چنین شخصی اگر بتواند ولو با حمل آب در اثنای طواف وضو بگیرد واجب است تجدید وضو کند، و همچنین است حکم در نماز طواف.
ولی در صورتی که نمی تواند در اثنای طواف وضو بگیرد یا حرجی باشد، اکتفا به یک وضو برای طواف کافی است، و یک وضو برای نماز.
وظیفه مبطون به طور کلی از قرار زیر است:
اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره می ریزد، یا نمی تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه یقین دارد كه از اول وقت نماز، تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن، مهلت پیدا می كند، باید نماز را در وقتى كه مهلت پیدا می كند بخواند؛ و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، باید فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد، و كارهاى مستحب آن ـ مانند اذان، اقامه و قنوت و یا تکرار اذکار ـ را ترك نماید.
اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمی كند و در بین نماز چند دفعه، بول یا غایط از او خارج می شود، به گونه ای كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگیرد، سخت نیست، باید ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت بول یا غایط از او خارج شد، فورا بدون آن که هیئت نمازش را بر هم بزند، وضو بگیرد و بقیه نماز را بخواند.
ولی اگر وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است، باید براى هر نماز یك وضو بگیرد، و نمازش را با آن حال بخواند.
كسى كه بول او قطره قطره می ریزد باید براى نماز به وسیله كیسهاى كه در آن، پنبه یا چیز دیگرى است كه از رسیدن بول، به جاهاى دیگر جلوگیرى می كند، از سرایت نجاست به سایر اعضای بدن و لباسش مانع شود، و بنا بر احتیاط واجب پیش از هر نماز، مخرج بول و كیسه را كه نجس شده آب بكشد.
كسى كه نمی تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى كند بعد از آنكه بیمارى او خوب شد، لازم نیست نمازهایى را كه در وقت بیمارى طبق وظیفهاش خوانده، قضا نماید.
پیروز باشید.
موسسه ذکر ـ قم.