ناشناس
سوال 294429
با سلام<br>خسته نباشید<br>برای ایجاد رابطه و یافتن یک دوست چه کارهایی باید انجام بدهیم و چه طور برای خودمان انگیزه ایجاد کنیم؟<br>حدود 2-3 سال پیش به طور ناگهانی و در پس یک اتفاق خیلی ساده رابطه ام با بیشتر دوستانم قطع شد . یعنی دیگر به سراغ آنها نرفتم و دوستان خود را که در یک جا جمع می شدیم را همگی از دست دادم. حالا هم برای برقراری مجدد دوستیمان فکر می کنم که چه طور باید گذشته منفی خود را فراموش کنم. دوستانم هم که فراموش نمی کنند.خیلی سخت است.<br>یعنی به صورت یک طلسم برای من درآمده است.<br>اگر راهنمایی کنید متشکر می شوم...... فقط لطفا جواب هایتان جنبه عملی داشته باشد و راهگشا باشد.<br>با تشکر
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام.
احتمالاً یک تفکر خاص و یا نوعی غرور باعث شده که شما از دیگران رنجیده شوید؛ بدون آنکه ناراحتی خود را اعلام کنید. خودتان دادگاه تشکیل داده اید، دیگران را متهم و خودتان را تبرئه کرده اید و بر اساس همین حکم با آنها قطع رابطه کرده اید؛ بدون آنکه اعتراض کنید؛ بدون آنکه صحبت آنها را بشنوید و روز به روز ارتباط شما با آنها کمتر شد. پس باید خلاف و بر عکس همین روند را طی کنید. یعنی:
1. بپذیرید که شاید غرور و ناراحت شدن نیاز به تعدیل داشته باشد.
2. تمرین کنید که شهامت این را داشته باشید که نظر خود را به دیگران بگویید بدون خشم؛ آرام و دوستانه.
3. صبور باشید و جواب آنها را بشنوید و اگر حرف آنها منطقی بود و چنانچه لازم بود، بابت اشتباه یا بدفهمی خود معذرت خواهی کنید.
4. رفتار قهر کردن و یا قطع رابطه را به عنوان یک رفتار بچه گانه و کودکانه در نظر بگیرید و از آن دوری کنید و بدانید که این واکنش، نشانه ی ضعف و ناتوانی است. شما می توانید ارتباط خود را با دیگران تنظیم کنید بدون آنکه به دیگران باج بدهید، روی نظرات و عقاید خود پا یگذارید، هم چنین بیش از حد دیگران را تحت سلطه ی خود در آورید.
شاید فکر کردن به این 4 گام بشود یک پاسخ، که فکر می کنیم جنبه ی علمی دارد و تعارف و کلی گویی را کنار گذاشته ایم. نظر شما چیست؟
خدانگهدار
احتمالاً یک تفکر خاص و یا نوعی غرور باعث شده که شما از دیگران رنجیده شوید؛ بدون آنکه ناراحتی خود را اعلام کنید. خودتان دادگاه تشکیل داده اید، دیگران را متهم و خودتان را تبرئه کرده اید و بر اساس همین حکم با آنها قطع رابطه کرده اید؛ بدون آنکه اعتراض کنید؛ بدون آنکه صحبت آنها را بشنوید و روز به روز ارتباط شما با آنها کمتر شد. پس باید خلاف و بر عکس همین روند را طی کنید. یعنی:
1. بپذیرید که شاید غرور و ناراحت شدن نیاز به تعدیل داشته باشد.
2. تمرین کنید که شهامت این را داشته باشید که نظر خود را به دیگران بگویید بدون خشم؛ آرام و دوستانه.
3. صبور باشید و جواب آنها را بشنوید و اگر حرف آنها منطقی بود و چنانچه لازم بود، بابت اشتباه یا بدفهمی خود معذرت خواهی کنید.
4. رفتار قهر کردن و یا قطع رابطه را به عنوان یک رفتار بچه گانه و کودکانه در نظر بگیرید و از آن دوری کنید و بدانید که این واکنش، نشانه ی ضعف و ناتوانی است. شما می توانید ارتباط خود را با دیگران تنظیم کنید بدون آنکه به دیگران باج بدهید، روی نظرات و عقاید خود پا یگذارید، هم چنین بیش از حد دیگران را تحت سلطه ی خود در آورید.
شاید فکر کردن به این 4 گام بشود یک پاسخ، که فکر می کنیم جنبه ی علمی دارد و تعارف و کلی گویی را کنار گذاشته ایم. نظر شما چیست؟
خدانگهدار