ناشناس

سوال 294606

سلام خانم روحانی راستش اون مشکل مربوط به خودمه و من اشتباه کردم که خودمو جای دوست جا زدم .<br>یک بار دیگه مشکل خودمو با اصلاح میگم .<br><br>میخواستم راجع به مشکل خودم با شما مشورت کنم تا شما بهم کمک کنین. <br><br>من 18سال دارم و در حال حاضر مشغول به تحصیل در مقطع سوم دبیرستان هستم.<br>من حدود7ماه پیش از طریق اس ام اس با دختری اشنا شدم و الان هم رابطه ی بسیار خوبی داریم. <br>ما تو این مدت اشنایی یه چندید بار رابطه مون رو بهم زدیم ولی دوباره همصحبت شدیم.<br>( معمولا به اینجور رابطه ها میگن دوست دختر یا دوست پسر ولی ما اینو نمیگیم میگیم همدم )<br> من اهل گرگان هستم ولی اون دختر نه اهل شهر تبریز هستش<br>خانواده دختر مثل خواهرها و مادرش و چند نفر دیگه از ارتباطمون خبر دارن ولی خانواده من بجز مادر بزرگ و یکی از عمه هام کسی نمیدونه . <br>ما باهم قرار ازدواج گذاشتیم ولی من نمیتونه که برم تبریز . یعنی قرار شد که دانشگاه برم تبریز و اون دختر رو ببینم .<br>راستی اینم بگم دختره 2سال از من بزرگتره و الان هم مشغول تحصیل هستش . اینم بگم اون مثل این دخترها نیست که با یک سلام باهات دوست شه . من اولین اس ام اسم رو به قصد اذیت کردنش فرستادم و اون خیال میکرد<br>که من یکی از اقوامشون هستم که دارم اونو اذیت میکنم بعد از کلی اسمس دادن پشیمان شدم از اینکه بهش اسمس دادم یعنی پشیمانم کرد ولی دختره فرداش بهم زنگ میزنه که بفهمه کیه میبینه که من هستم و اون فامیلشون نیست .<br>دختره (همدمم) گفته من از پسرها تنفر دارم و از همشون بدم میاد حتی از داداش هام ولی میگه از تو نه بدم نمیاد میگه نمیدونم چرا ولی تو برام یه معنی دیگه داری . اون خواستگار زیاد داره ولی جواب نمیده . ازش پرسیدم که بخاطر من رد میکنی گفت نه هم میخوام ادامه تحصیل بدم و هم ازشون بدم میاد / ما بر خلاف بقیه باهم خیلی هم صمیمی هستیم بطوری که خودم هم این صمیمیت باورم نمیشه .<br><br>این مشکل ماله خودمه و از اینکه دفعه قبل یه طور دیگه بیان کردم معذرت .<br><br>چه راهی پیشنهاد میکنید برای ما دو نفر ؟<br><br>( فقط به تمام مطلب خوب توجه کنید و جواب بدید )<br><br><br>و من از چه راهی میتونم با شما در ارتباط باشم . لطفا در جواب این سوال راه ارتباط من با شما رو هم بفرمایید .

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
باسلام.دوست عزیز!بوجود آمدن علاقه در این سن به جنس مخالف كاملا طبیعیه.اما باید به این علاقه جهت درستی داده بشه تا بعدها منجر به پشیمونی نشه. "دوست داشتن برای تداوم زندگی مشترك لازمه ولی كافی نیست"از قدیم گفتند""عاقلانه انتخاب كن؛عاشقانه زندگی كن" برای پاسخ دادن به سوالتون ابتدا لازمه اطلاعاتی در این زمینه بدید تا با در نظر گرفتن جوانب بتونم بهتون كمك كنم.
1-معیارتون برای انتخاب همسر چیه؟
2-ایشون رو چقدر میشناسید؟
3-چقدر با معیارهای شما همخونی دارند؟
4-چی در ایشون دید ید كه بهشون علاقمند شدید؟
5- آیا آمادگی پذیرفتن مسئولیت در زندگی مشترك را دارید؟
6-مساله كار و سربازیتون کی حل میشه؟
7-فکر می کنید تفاوت سن چه تاثیر میتونه ر زندگی مشترکتون داشته باشه؟
8-چند بار تا حالا همدیگر رو دیدید؟
9-از انتخابتون مطمئنید؟
10- نظر خانواده ایشون و مادربزرگ و عمه شما چیه؟
منتظر جوابتون هستم.تا بعد...روحانی