ناشناس

سوال 294956

با سلام.<br>نوع کاغذ کروماتوگرافی چه تاثیری بر روی Rf دارد؟<br><br>چرا لکه های گذاشته شده روی کاغذ کروماتوگرافی باید بالاتر از سطح حلال در محفظه ی کروماتوگرافی قرار گیرند؟<br><br>نتیجه ی گذاشتن لکه ی بزرگ از نمونه روی کاغذ کروماتوگرافی موجب چه خطایی خواهد شد؟<br><br>علت انتخاب حلال های مختلف در کروماتوگرافی چیست؟<br><br>چرا در هنگام ازمایش برای تعیین سختی دایم اب باید از اب مقطر بدون CO2 استفاده کرد؟<br><br>خواهشمندم به این سوالات تا جمعه حتما حتما پاسخ دهید. با تشکر.

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با عرض سلام خدمت شما دوست عزیز:

1-حلال از طریق الیاف کاغذ در نتیجه عمل موئینگی نفوذ می‌کند و نکته مهم این است که سطح کاغذ نباید کاملا به وسیله حلال پوشانده شود. زیرا در این صورت ، اصلا جدا سازی صورت نمی‌گیرد یا نواحی خیلی پخش می‌شوند.
نوع کاغذ
نقش اولیه کاغذ این است که به عنوان نگه دارنده‌ای برای فاز ساکن عمل می‌کند. سرعت عبور فاز متحرک بستگی به گرانروی این فاز داشته و برای یک مخلوط حلال معین ، سرعت بستگی به |ساختار کاغذ|ماهیت فیزیکی کاغذ دارد. اگر برای افزایش چگالی ، الیاف کاغذ نزدیکتر به هم ساخته شوند، مساحت سطح آزاد و اندازه فضاها کاهش می‌یابد و سرعت عبور کم می‌شود. برعکس با ضخیم تر نمودن کاغذ بدون تغییر چگالی ، سرعت عبور افزایش می‌یابد. در انتخاب کاغذ باید تناسبی بین کارایی ماکسیمم و زمان لازم وجود داشته باشد.


2-دنباله دار شدن :
اگر مخلوط یه مقدار زیاد از حد روی کاغذ قرار داده شود، یا سرعت عبور حلال متفاوت باشد، جسم نمی‌تواند برای ایجاد یک لکه مجزا به تعادل برسد. در این صورت این لکه ، در سطح بزرگی از کاغذ پخش شده و از حلال در حال پیشروی عقب می‌ماند. دنباله‌دار شدن ممکن است به سبب اثرات جذبی سطحی تر ایجاد شود.

3- زیرا اجزای مخلوط مورد نظر دارای ساختمان و ترکیبات مختلفی هستند و درنتیجه از نظر قطبیت متفاوت هستند. در نتیجه رفتار هر جزء محلول از نظر حل شدن در حلال با جزء دیگر تفاوت دارد و به همین دلیل در کروماتوگرافی کاغذی از حلال غیر قطبی شروع می شود و به تدریج آن را قطبی می کنند تا هر جزء در بهترین حلال حل شده و در سطح کاغذ بالا رود و جدای بهتری اتفاق بیفتد.
همچنین حلال متحرک معمولا مخلوطی است که شامل یک جزء اصلی آلی ، آب ، ترکیبات مختلف اضافه شده مانند اسیدها ، بازها یا عوامل کمپلکس کننده برای افزایش حلالیت بعضی از اجسام یا کاهش بعضی دیگر است. ممکن است ضد اکسنده‌ها نیز اضافه شوند. یک حلال معمولا باید ارزان باشد، زیرا غالبا مقدار زیادی از آن مصرف می شود، به طور خالص قابل تهیه باشد، و نباید بیش از حد فرار باشد. زیرا در آن صورت احتیاج به برقراری تعادل با دقت بیشتر است، از طرف دیگر فراریت زیاد باعث می‌شود که حلال از ورقه بعد از آزمایش آسان‌تر خارج می شود و سرعت عبور آن به میزان زیاد تحت تاثیر تغییرات دما نباشد.

پیروز و سربلند باشید.