سوال 2957

بر اساس جایگاه آن فرد و خانواده‌اش، نوع تسلیت گفتن متفاوته.



همکار، همسایه و آشنا:

افرادی مانند همکاران که ما همه روزه با آن‌ها در ارتباط هستیم، وقتی کسی مانند پدر، مادر و دیگر اعضای خانواده را از دست می‌دهند، بهترین روش برای تسلیت گفتن،‌ مکالمه کوتاه‌مدت و ابراز ناراحتی و تسلیت است. نیازی به تهیه گل خیلی گران قیمت یا حتی گریه کردن نیست. چون هم ممکن است دیگر همکاران از این برخورد مثلا نمایشی ناراحت شوند هم خود فرد احساس کند چرا انقدر زیاده‌روی کرد! (اگر فرد در جایگاه دوست صمیمی باشد موضوع متفاوت است)



برای همسایه و کسانی که به هر علتی با آن‌ها آشنایی داریم چنین چیزی نیز صدق می‌کند.



حضور در مراسمی مانند مجلس ختم و تشییع جنازه، احترام بسیار زیادی به خانواده وی است.



اعضای فامیل مانند عمو:

در این موارد اصولا شما یکی از صاحبان مجلس عزاداری هستید. حتی اگر نوع ارتباط با خانواده متوفی بسیار گرم نباشد، وی نسبت خونی با شما دارد پس شما با شرکت در مراسم، کمک کردن به میزبانی، بهترین حضور خود را نشان داده‌اید و لزومی به بیان کلامی «تسلیت» نیست.



شریک تجاری، کارمند:

شما در جایگاه مدیریت حتما باید توجه به کارمند و شریک تجاری را نشان دهید. به هر علتی یکی از اعضای خانواده کارکنان شما فوت می‌کند، به همراه ارسال گل و حضور در مراسم وی، کمک مالی و روانی با اعطای مرخصی، بهترین هم‌دردی و کمک به کارمندتان است.



شرکای تجاری که ارتباطات شما به آن‌ها وابسته است، انتظار همدردی مستقیم را دارند. حتی اگر آن فرد در یک زمینه با شما رقابت می‌کند و شما به نوعی آن را رقیب تجاری خود می‌دانید، در این مواقع حتما ابراز تسلیت و همدردی با گل و حضور در مراسم ختم، تسلی بخش است.



دوستان صمیمی:

این دسته افراد هم مانند اعضای خانواده هستند. شما در این مواقع حالت میزبان را دارید مگر اینکه اعضای خانواده دوست صمیمی‌تان، احساس راحتی از حضور شما نکنند! در هر صورت شما با حضور در کنار دوست صمیمی‌تان، ابراز هم‌دردی خود را به او اعلام می‌کنید.