ناشناس
سوال 295882
با سلام و خسته نباشید <br><br>5 سوال از سوره مبارکه سی داشتم<br><br>1- مراد از (( نکس )) و (( نعمره )) در آیه 68سوره یس چیست؟<br><br>2- مسخ در آیه 67 سوره یس یعنی چه و چه زمانی انجام می گیرد ؟ اصطلاح ( علی مکانتهم ) یعنی چه ؟ و تعبیر ( مضی و رجوع ) کنایه از چیست؟<br><br>3- (( طمس عین )) در آیه 66 را توضیح دهید؟<br><br>4- در سوره یس کدام آیه به گواهان روز قیامت اشاره می کند ؟<br><br>5- در این سوره چرا برای قیامت از تعبیر (( هذه )) اشاره به نزدیک استفاده شده است ؟ (( هذه جهنم االتی ...))<br><br>با تشکر
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
1. مصدر "ننكسه"، کلمه "تنكیس" به معنى واژگون ساختن چیزى است به گونه اى كه سر به جاى پا و پا به جاى سر قرار گیرد؛ و در اینجا كنایه از بازگشت كامل انسان به حالات طفولیت است.
آدمى از آغاز خلقت ضعیف است و تدریجا رو به رشد و تكامل می رود، و در دوران جنینى هر روز شاهد خلقت تازه و رشد جدیدى است. بعد از تولد نیز مسیر تكاملى خود را در جسم و روح به سرعت ادامه می دهد، و قوا و استعدادهاى خداداد كه در درون وجودش نهفته شده یكى بعد از دیگرى شكوفا می شود. دوران جوانى، و بعد از آن پختگى فرامی رسد، و انسان در اوج قله تكامل جسمى و روحى قرار می گیرد. در این جا گاه روح و جسم مسیر خود را از هم جدا می كنند؛ روح همچنان به تكامل خویش ادامه می دهد، در حالى كه عقبگرد جسم شروع می شود، ولى سرانجام عقل نیز سیر نزولى خود را شروع می كند، و تدریجا و گاه به سرعت به مراحل كودكى بازمی گردد. حركات كودكانه، و تفكر، و حتى بهانه جوئی ها همچون كودكان می شود، و ضعف جسمانى نیز با آن هماهنگ می گردد، با این تفاوت كه این حركات و روحیات از كودكان شیرین و جذاب است و نویدى است بر شكوفائى امیدبخش و مسرت آفرین آینده ـ و به همین دلیل كاملا قابل تحمل ـ ولى از پیران زننده و نازیبا و گاه تنفرآور و یا ترحم انگیز می شود.
این که تعبیر "ننکسه فی الخلق" در مورد پیران به کار رفته، به همین خاطر است که زندگی به نوعی وارونه می شود و فرد در انتها به ابتدای زندگی خود بازمی گردد.
2. "مکانة" به معنی محل توقف است؛ و در اینجا اشاره به این است که خدا می تواند آنها را در همان محل توقفشان از شکل انسانی بیرون برد، هم تغییر صورت دهند، و هم توانایی بر حرکت نداشته باشند، درست مانند مجسمه های بی روح.
"مسخ" نیز همان طور که از این کلام فهمیده می شود نوعی تبدیل ـ البته از نوع عذاب آن ـ است؛ یعنی انسان به چیزهای غیر از انسان(مثل مجسمه) تبدیل شود.
"مضی" نیز یعنی ادامه دادن به حرکت؛ و "رجوع" یعنی بازگشت.
3. "طمسنا" از ماده "طمس" به معنی محو کردن و از بین بردن آثار چیزی است؛ و در اینجا اشاره به محو نور چشم و بلکه خود چشم است، به طوری که چیزی از آن باقی نماند و به کلی محو گردد.
4. در آیه 65 این سوره مبارکه از دست ها و پاها به عنوان شاهدان روز قیامت یاد شده است.
5. تعبیر به "هذه" اشاره به این است که قیامت در همین نزدیکی است، و این که عمر چند ساله مدت طولانی نیست.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.
دوست محترم!
1. مصدر "ننكسه"، کلمه "تنكیس" به معنى واژگون ساختن چیزى است به گونه اى كه سر به جاى پا و پا به جاى سر قرار گیرد؛ و در اینجا كنایه از بازگشت كامل انسان به حالات طفولیت است.
آدمى از آغاز خلقت ضعیف است و تدریجا رو به رشد و تكامل می رود، و در دوران جنینى هر روز شاهد خلقت تازه و رشد جدیدى است. بعد از تولد نیز مسیر تكاملى خود را در جسم و روح به سرعت ادامه می دهد، و قوا و استعدادهاى خداداد كه در درون وجودش نهفته شده یكى بعد از دیگرى شكوفا می شود. دوران جوانى، و بعد از آن پختگى فرامی رسد، و انسان در اوج قله تكامل جسمى و روحى قرار می گیرد. در این جا گاه روح و جسم مسیر خود را از هم جدا می كنند؛ روح همچنان به تكامل خویش ادامه می دهد، در حالى كه عقبگرد جسم شروع می شود، ولى سرانجام عقل نیز سیر نزولى خود را شروع می كند، و تدریجا و گاه به سرعت به مراحل كودكى بازمی گردد. حركات كودكانه، و تفكر، و حتى بهانه جوئی ها همچون كودكان می شود، و ضعف جسمانى نیز با آن هماهنگ می گردد، با این تفاوت كه این حركات و روحیات از كودكان شیرین و جذاب است و نویدى است بر شكوفائى امیدبخش و مسرت آفرین آینده ـ و به همین دلیل كاملا قابل تحمل ـ ولى از پیران زننده و نازیبا و گاه تنفرآور و یا ترحم انگیز می شود.
این که تعبیر "ننکسه فی الخلق" در مورد پیران به کار رفته، به همین خاطر است که زندگی به نوعی وارونه می شود و فرد در انتها به ابتدای زندگی خود بازمی گردد.
2. "مکانة" به معنی محل توقف است؛ و در اینجا اشاره به این است که خدا می تواند آنها را در همان محل توقفشان از شکل انسانی بیرون برد، هم تغییر صورت دهند، و هم توانایی بر حرکت نداشته باشند، درست مانند مجسمه های بی روح.
"مسخ" نیز همان طور که از این کلام فهمیده می شود نوعی تبدیل ـ البته از نوع عذاب آن ـ است؛ یعنی انسان به چیزهای غیر از انسان(مثل مجسمه) تبدیل شود.
"مضی" نیز یعنی ادامه دادن به حرکت؛ و "رجوع" یعنی بازگشت.
3. "طمسنا" از ماده "طمس" به معنی محو کردن و از بین بردن آثار چیزی است؛ و در اینجا اشاره به محو نور چشم و بلکه خود چشم است، به طوری که چیزی از آن باقی نماند و به کلی محو گردد.
4. در آیه 65 این سوره مبارکه از دست ها و پاها به عنوان شاهدان روز قیامت یاد شده است.
5. تعبیر به "هذه" اشاره به این است که قیامت در همین نزدیکی است، و این که عمر چند ساله مدت طولانی نیست.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.