سوال 296120

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
درست است که میل به زیبایی یک گرایش و غریزه فطری است، و اشکالی در این نیست که معیاری برای دوستی باشد؛ همان طور که در روایات آمده است فرزندانتان را برای دانش آموزی، به نزد زیبارویان ببرید.
ولی نکته ای که باید به آن توجه داشت این است که دنیای مادی، دنیای تزاحم ارزشها است، و گاهی می بایست از ارزشی به خاطر ارزش اهم چشم پوشید. چه بسیار اتفاق می افتد که زیبارویی اخلاق سالم ندارد. بدون تردید دوستی با زشت روی خوش اخلاق از دوستی با زیباروی بداخلاق بهتر است. مراد از اخلاق نیک و بد، آنی است که شریعت آن را نیک و بد می داند.
به همین خاطر در مورد ازدواج گفته اند، معیارتان برای ازدواج ایمان و اخلاق باشد، نه زیبایی و مال؛ که اگر کسی به خاطر ایمان و اخلاق با شخصی ازدواج کند خداوند زیبایی را نیز به او عطا می کند، و اگر کسی به خاطر زیبایی و مال با کسی ازدواج کند، از آن دو نیز بی بهره می ماند. اینها همه به خاطر تزاحماتی است که در عالم مادی وجود دارد؛ والا بهترین گزینه شخصی است که ایمان و اخلاق داشته، و در عین حال زیبارو هم باشد.
لزوم مدیریت عقل بر فطریات به همین معنا است که باید در تزاحمات به درستی تصمیم گرفت.
برای شما آرزوی موفقیت و بهروزی داریم.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.