ناشناس
سوال 296733
سلام به جناب آقای دکتر -من یکبار عمل واریکسل کرده ام حالا در برخی اوقات ورم و درد بیضه ها رو دارم می خواستم بدانم آیا باید دوباره عمل کنم وآیا راه دیگری برای افزایش کیفیت منی وجود ندارد واگر فردی واریکسل داشته باشد آیا بچه دار نمی شود وعمل نکردن وایکسل چه عواقبی دارد .مرسی.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
از نظر تعریف واریكوسل به معنای اتساع ورید‌های بیضه است در واقع واریسی شدن ورید‌های بیضه است. در گذشته فقط به اتساع ورید اسپرماتیك داخلی گفته می‌شود ولی امروزه، در تعریف‌های سال‌های اخیر ورید‌های بیضه گفته می‌شود و نام خاصی برده نمی‌شود. واریكوسل بیماری نسبتاً شایعی است كه در جوان‌ها از حدود سن 15 سالگی شروع می‌شود و بیشتر مراجعین مبتلا به این بیماری بین سنین 20 تا 30 سالگی هستند و چیزی در حدود 15 درصد افراد یا جوان‌ها در معاینه بالینی به طور اتفاقی یا در بررسی‌های سونوگرافی متوجه می‌شوند كه مبتلا به این بیماری هستند و از این میزان حدود 2 تا 3 درصد مشكل ناباروری پیدا می‌كنند كه نیاز به درمان دارند ولی همه‌ی این 15 درصد نیاز به درمان جراحی ندارند. از نظر درمان پذیری واریكوسل یكی از اصلاح پذیرترین علل ناباروری در مردان است كه گاه با یك جراحی كوچك ممكن است برای همیشه مشكل بیماری حل شود. همچنین این بیماری در 90 درصد موارد در سمت چپ شیوع دارد ولی برخی از موارد میزان كمتری را گفته‌اند و 60 تا 70 درصد موارد را سمت چپ و بقیه را دو طرفه ذكر كرده‌اند. در واریكوسل مسئله ناباروری بسیار اهمیت دارد و علت ناباروری در این بیماری نیز یكی به خاطر افزایش درجه حرارت بیضه می‌باشد كه باعث كاهش در حركت و تعداد اسپرم و افزایش فرم غیر‌طبیعی آن می‌شود و علت دیگر مربوط به برگشت متابولیت‌های مربوط به سوخت و ساز در كلیه و غده فوق كلیه به داخل بیضه می‌باشد كه باعث آسیب سلول‌های زاینده اسپرم می‌شود. شایع‌ترین اختلال در این بیماری، اختلال در حركت اسپرم است كه در 90 درصد موارد واریكوسل‌های عامل ناباروری این اختلال دیده می‌شود و در 20 درصد موارد تعداد اسپرم كم می‌شود. تشخیص این بیماری در درجه اول بالینی است به این معنا كه بیمار در وضعیت ایستاده معاینه می‌شود در بعضی موارد نیز نیاز به سونوگرافی به خصوص سونوگرافی داپلر می‌باشد. همچنین باید فراموش نكنیم كه عمده بیماران مبتلا به واریكوسل بارور هستند و نباید همه را محكوم به جراحی كنیم. معمولاً در واریكوسل از نظر هورمون‌های مردانه اشكال ایجاد نمی‌شود. این بیماری درمان غیر دارویی ندارد و در مواردی که درمان لازم است ، تنها روش درمانی ، درمان جراحی خواهد بود. جراحی برای كسانی كه نابارور هستند (با هر درجه‌ای از واریكوسل یعنی خفیف تا شدید) توصیه می‌شود. برای نوجوانانی كه هنوز به سن باروری نرسیده‌اند در موارد واریكوسل شدید و یا كوچك شدن بیضه و همچنین در موارد بسیار نادر به علت درد بیضه جراحی توصیه می‌شود.
بعد از جراحی اصولاً در روند تخریب بیضه توقف ایجاد می‌شود. اما این به این معنا نیست كه در همه موارد مشكل بیمار حل می‌شود، به طوری كه در 70 درصد موارد بهبود در حركت و تعداد اسپرم را می‌بینیم اما در مجموع چیزی در حدود 40 تا 50 درصد بیمارانی كه تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند بچه‌دار می‌شوند.
برای مطالعه در مورد این بیماری می توانید از این سایت ها دیدن کنید:
http://www.varicoceles.com/treatment.htm
http://www.urologyhealth.org/search/index.cfm?topic=510&search=varicocele&searchtype=and
http://www.mayoclinic.com/invoke.cfm?id=AN00812
از نظر تعریف واریكوسل به معنای اتساع ورید‌های بیضه است در واقع واریسی شدن ورید‌های بیضه است. در گذشته فقط به اتساع ورید اسپرماتیك داخلی گفته می‌شود ولی امروزه، در تعریف‌های سال‌های اخیر ورید‌های بیضه گفته می‌شود و نام خاصی برده نمی‌شود. واریكوسل بیماری نسبتاً شایعی است كه در جوان‌ها از حدود سن 15 سالگی شروع می‌شود و بیشتر مراجعین مبتلا به این بیماری بین سنین 20 تا 30 سالگی هستند و چیزی در حدود 15 درصد افراد یا جوان‌ها در معاینه بالینی به طور اتفاقی یا در بررسی‌های سونوگرافی متوجه می‌شوند كه مبتلا به این بیماری هستند و از این میزان حدود 2 تا 3 درصد مشكل ناباروری پیدا می‌كنند كه نیاز به درمان دارند ولی همه‌ی این 15 درصد نیاز به درمان جراحی ندارند. از نظر درمان پذیری واریكوسل یكی از اصلاح پذیرترین علل ناباروری در مردان است كه گاه با یك جراحی كوچك ممكن است برای همیشه مشكل بیماری حل شود. همچنین این بیماری در 90 درصد موارد در سمت چپ شیوع دارد ولی برخی از موارد میزان كمتری را گفته‌اند و 60 تا 70 درصد موارد را سمت چپ و بقیه را دو طرفه ذكر كرده‌اند. در واریكوسل مسئله ناباروری بسیار اهمیت دارد و علت ناباروری در این بیماری نیز یكی به خاطر افزایش درجه حرارت بیضه می‌باشد كه باعث كاهش در حركت و تعداد اسپرم و افزایش فرم غیر‌طبیعی آن می‌شود و علت دیگر مربوط به برگشت متابولیت‌های مربوط به سوخت و ساز در كلیه و غده فوق كلیه به داخل بیضه می‌باشد كه باعث آسیب سلول‌های زاینده اسپرم می‌شود. شایع‌ترین اختلال در این بیماری، اختلال در حركت اسپرم است كه در 90 درصد موارد واریكوسل‌های عامل ناباروری این اختلال دیده می‌شود و در 20 درصد موارد تعداد اسپرم كم می‌شود. تشخیص این بیماری در درجه اول بالینی است به این معنا كه بیمار در وضعیت ایستاده معاینه می‌شود در بعضی موارد نیز نیاز به سونوگرافی به خصوص سونوگرافی داپلر می‌باشد. همچنین باید فراموش نكنیم كه عمده بیماران مبتلا به واریكوسل بارور هستند و نباید همه را محكوم به جراحی كنیم. معمولاً در واریكوسل از نظر هورمون‌های مردانه اشكال ایجاد نمی‌شود. این بیماری درمان غیر دارویی ندارد و در مواردی که درمان لازم است ، تنها روش درمانی ، درمان جراحی خواهد بود. جراحی برای كسانی كه نابارور هستند (با هر درجه‌ای از واریكوسل یعنی خفیف تا شدید) توصیه می‌شود. برای نوجوانانی كه هنوز به سن باروری نرسیده‌اند در موارد واریكوسل شدید و یا كوچك شدن بیضه و همچنین در موارد بسیار نادر به علت درد بیضه جراحی توصیه می‌شود.
بعد از جراحی اصولاً در روند تخریب بیضه توقف ایجاد می‌شود. اما این به این معنا نیست كه در همه موارد مشكل بیمار حل می‌شود، به طوری كه در 70 درصد موارد بهبود در حركت و تعداد اسپرم را می‌بینیم اما در مجموع چیزی در حدود 40 تا 50 درصد بیمارانی كه تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند بچه‌دار می‌شوند.
برای مطالعه در مورد این بیماری می توانید از این سایت ها دیدن کنید:
http://www.varicoceles.com/treatment.htm
http://www.urologyhealth.org/search/index.cfm?topic=510&search=varicocele&searchtype=and
http://www.mayoclinic.com/invoke.cfm?id=AN00812