ناشناس
سوال 296792
با سلام <br>من دختری 20 ساله هستم که دندانهایم کمی نامرتب هستند<br>با توجه به این که مشکل نامرتب بودن دندانهایم خیلی شدید نیست و فقط دندان نیش بالایی و بعضی دندانهای پایین به صورت جلو و عقب درآمده اند آیا می توانم از ارتودنسی متحرک برای مرتب کردن دندانهایم استفاده کنم ؟<br>و آیا این روش به نسبت روش ارتودنسی ثابت خطرناک تر است و عوارض بیشتری دارد ؟<br>لطفا توضیحات کاملی درمورد این روش ارائه کنید .<br>بسیار متشکرم<br>
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
دستگاه های ارتودنسی دو نوع هستند: دستگاه متحرک و دستگاه ثابت.
دستگاه متحرک
دلیل نام گذاری این سیستم این است که توسط بیمار قابل برداشتن و گذاشتن است. با وجود این، استفاده از این روش تنها زمانی موثر است که دستگاه های مربوطه، دست کم به مدت 18 ساعت و به طور پیوسته در شبانه روز در دهان قرارگیرند.
مزایای این سیستم عبارتند از :
- هزینه کمتر
- توانایی بیشتر در رعایت مراقبت های بهداشتی توسط بیمار.
معایب آن عبارتند از:
- محدودیت در استفاده تنها برای مشکلات جزیی و یا به عنوان پیشگیری.
- به دلیل توانایی بیمار در برداشتن و گذاشتن دستگاه، همکاری بیمار در استفاده از دستگاه به میزان توصیه شده در شبانه روز در نتیجه درمان تاثیر مستقیم داشته و عدم رعایت آن منجر به شکست درمان می گردد.
- به دلیل حجیم بودن، ممکن است موجب اختلال در تکلم فرد به هنگام استفاده از دستگاه گردد.
ارتودنسی متحرک در سنین پایین و با انجام قالب گیری و ساخت پلاک ارتودنسی آکریلی صورت می گیرد. بیمار به تنهایی و بدون نیاز به متخصصان ارتودنسی می تواند دستگاه را از دهان خود خارج و دوباره آن را در دهان قرار دهد. معمولا مدت درمان برای ارتودنسی متحرک به طور تقریبی از 6ماه تا یک سال است.
دستگاه ثابت
همانطور که از نامش پیداست، در این روش دستگاه ارتودنسی بر خلاف سیستم قبلی قابل در آوردن و گذاشتن توسط بیمار نیست.
مزایا:
- قابلیت و توانایی بالا، به طوری که اغلب درمان های ارتودنسی با بهترین نتیجه این سیستم قابل انجام هستند.
معایب:
- هزینه نسبتا زیاد
- دشواری در رعایت مسایل بهداشتی توسط بیمار
- احتمال بیشتر در بروز عوارض درمانی ارتودنسی مانند مشکلات لثه و تحلیل ریشه دندان.
ارتودنسی ثابت در سنین بالاتر و برای ناهنجاری های پیچیده تر به وسیله چسباندن سیم و براکت های ارتودنسی به دندان ها صورت می گیرد. مدت زمان درمان به طور تقریبی از 6ماه تا 3سال است.
البته مدت زمان درمان به نوع ناهنجاری، سن بیمار و همکاری بیمار با متخصص مربوطه بستگی خواهد داشت.
سن مناسب برای ارتودنسی
جهت انجام درمان های ارتودنسی، محدودیت سنی وجود ندارد. در هر سنی و با هر شرایطی با تشخیص متخصص، امکان درمان های ارتودنسی وجود دارد به شرط آن که سلامت لثه و دندان وجود داشته باشد.
مهم ترین سن برای انجام ارتودنسی طبق گفته متخصصان این رشته به طور حدودی هشت تا 11 سالگی است، زیرا قابلیت تغییر مکان دندان ها همزمان با رشد فک و صورت و رویش دندان های دائمی است. مسلما درمان در سنین کمتر، آسان تر و مدت زمان درمان کوتاه تر خواهد بود.
دستگاه های ارتودنسی دو نوع هستند: دستگاه متحرک و دستگاه ثابت.
دستگاه متحرک
دلیل نام گذاری این سیستم این است که توسط بیمار قابل برداشتن و گذاشتن است. با وجود این، استفاده از این روش تنها زمانی موثر است که دستگاه های مربوطه، دست کم به مدت 18 ساعت و به طور پیوسته در شبانه روز در دهان قرارگیرند.
مزایای این سیستم عبارتند از :
- هزینه کمتر
- توانایی بیشتر در رعایت مراقبت های بهداشتی توسط بیمار.
معایب آن عبارتند از:
- محدودیت در استفاده تنها برای مشکلات جزیی و یا به عنوان پیشگیری.
- به دلیل توانایی بیمار در برداشتن و گذاشتن دستگاه، همکاری بیمار در استفاده از دستگاه به میزان توصیه شده در شبانه روز در نتیجه درمان تاثیر مستقیم داشته و عدم رعایت آن منجر به شکست درمان می گردد.
- به دلیل حجیم بودن، ممکن است موجب اختلال در تکلم فرد به هنگام استفاده از دستگاه گردد.
ارتودنسی متحرک در سنین پایین و با انجام قالب گیری و ساخت پلاک ارتودنسی آکریلی صورت می گیرد. بیمار به تنهایی و بدون نیاز به متخصصان ارتودنسی می تواند دستگاه را از دهان خود خارج و دوباره آن را در دهان قرار دهد. معمولا مدت درمان برای ارتودنسی متحرک به طور تقریبی از 6ماه تا یک سال است.
دستگاه ثابت
همانطور که از نامش پیداست، در این روش دستگاه ارتودنسی بر خلاف سیستم قبلی قابل در آوردن و گذاشتن توسط بیمار نیست.
مزایا:
- قابلیت و توانایی بالا، به طوری که اغلب درمان های ارتودنسی با بهترین نتیجه این سیستم قابل انجام هستند.
معایب:
- هزینه نسبتا زیاد
- دشواری در رعایت مسایل بهداشتی توسط بیمار
- احتمال بیشتر در بروز عوارض درمانی ارتودنسی مانند مشکلات لثه و تحلیل ریشه دندان.
ارتودنسی ثابت در سنین بالاتر و برای ناهنجاری های پیچیده تر به وسیله چسباندن سیم و براکت های ارتودنسی به دندان ها صورت می گیرد. مدت زمان درمان به طور تقریبی از 6ماه تا 3سال است.
البته مدت زمان درمان به نوع ناهنجاری، سن بیمار و همکاری بیمار با متخصص مربوطه بستگی خواهد داشت.
سن مناسب برای ارتودنسی
جهت انجام درمان های ارتودنسی، محدودیت سنی وجود ندارد. در هر سنی و با هر شرایطی با تشخیص متخصص، امکان درمان های ارتودنسی وجود دارد به شرط آن که سلامت لثه و دندان وجود داشته باشد.
مهم ترین سن برای انجام ارتودنسی طبق گفته متخصصان این رشته به طور حدودی هشت تا 11 سالگی است، زیرا قابلیت تغییر مکان دندان ها همزمان با رشد فک و صورت و رویش دندان های دائمی است. مسلما درمان در سنین کمتر، آسان تر و مدت زمان درمان کوتاه تر خواهد بود.