ناشناس
سوال 297016
سلام چرا دراین دنیا عده ای در ناز و نعمت هستند و عده ای درسختی های مکرر که بعضی از طاقت انها هم به دور میشود مثل بیماریها فقرها ازدواج های زجراور و غیره
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام دوست محترم
نگاه قران به عالم خلقت و نظام حاكم بر انسان ها مبتنی بر سنت ابتلا و آزمایش است .
قران كریم می فرماید: "وَنَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَالْخَیْرِ"(35 انبیاء) ما شما را با نعمت و نقمت ،فراوانی و كمبود ،دادن و ندادن ،سلامت و بیماری،فقر و ثروت و .... امتحان میكنیم.
در این امتحان اصل بر این نیست كه همیشه مؤمنان با فقر امتحان شوند و ظالمان با ثروت و یا برعكس همانطور كه نمی توان رفاه و ثروت برای كفار را دلیل اكرام آنان و فقر و سختی برای مؤمنان را دلیلی خوار كردن آنان دانست قران كریم می فرماید : (15 و 16 فجر)
فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَكْرَمَنِ ﴿15﴾
اما انسان هنگامى كه پروردگارش وى را مىآزماید و عزیزش مىدارد و نعمت فراوان به او مىدهد مىگوید پروردگارم مرا گرامى داشته است.
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿16﴾
و اما چون وى را مىآزماید و روزىاش را بر او تنگ مىگرداند مىگوید پروردگارم مرا خوار كرده است.
پروردگار متعال حسب مصالحی كه شاید بسیاری از آن بر ما روشن نیست همه انسانها از مؤمن و كافر را به نعمت و نقمت آزمایش می كند تا واقعیت باطنی و درونی انسان ها آشكار شود و البته ناگفته نماند كه امتحان به بلا و مصیبت سهل تر از امتحان به نعمت است چرا كه به طور طبیعی انسان در حال گرفتاری متوجه خداوند می شود و این خود ممكن است دری برای ارتقا و رشد و هدایت بیشتر و عبودیت بهتری او گردد اما در حال نعمت زمینه های غفلت و فراموشی بیشتر است.
موفق باشید.
مؤسسه فرهنگی احیاء ثقلین- تهران
نگاه قران به عالم خلقت و نظام حاكم بر انسان ها مبتنی بر سنت ابتلا و آزمایش است .
قران كریم می فرماید: "وَنَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَالْخَیْرِ"(35 انبیاء) ما شما را با نعمت و نقمت ،فراوانی و كمبود ،دادن و ندادن ،سلامت و بیماری،فقر و ثروت و .... امتحان میكنیم.
در این امتحان اصل بر این نیست كه همیشه مؤمنان با فقر امتحان شوند و ظالمان با ثروت و یا برعكس همانطور كه نمی توان رفاه و ثروت برای كفار را دلیل اكرام آنان و فقر و سختی برای مؤمنان را دلیلی خوار كردن آنان دانست قران كریم می فرماید : (15 و 16 فجر)
فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَكْرَمَنِ ﴿15﴾
اما انسان هنگامى كه پروردگارش وى را مىآزماید و عزیزش مىدارد و نعمت فراوان به او مىدهد مىگوید پروردگارم مرا گرامى داشته است.
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿16﴾
و اما چون وى را مىآزماید و روزىاش را بر او تنگ مىگرداند مىگوید پروردگارم مرا خوار كرده است.
پروردگار متعال حسب مصالحی كه شاید بسیاری از آن بر ما روشن نیست همه انسانها از مؤمن و كافر را به نعمت و نقمت آزمایش می كند تا واقعیت باطنی و درونی انسان ها آشكار شود و البته ناگفته نماند كه امتحان به بلا و مصیبت سهل تر از امتحان به نعمت است چرا كه به طور طبیعی انسان در حال گرفتاری متوجه خداوند می شود و این خود ممكن است دری برای ارتقا و رشد و هدایت بیشتر و عبودیت بهتری او گردد اما در حال نعمت زمینه های غفلت و فراموشی بیشتر است.
موفق باشید.
مؤسسه فرهنگی احیاء ثقلین- تهران