ناشناس

سوال 2977

اگر بفهمید فرزندتون پنهانی سیگار میکشه، چگونه برخورد میکنید؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
هول نکنید


چنانچه متوجه شدید که فرزندتان سیگار کشیده یا مواد مصرف کرده است، دست و پای خود را گم نکنید. اما در نخستین فرصت در مورد آن با او صحبت کنید. متخصصان بر این باورند که از نخستین مصرف تا زمانی‌که مصرف به‌صورت مداوم درآید، مدتی طول می‌کشد. از این‌رو بهتر است با دیدن نخستین سیگار‌ یا مواد، با نوجوانتان وارد گفت‌وگو شوید. حس شدید کنجکاوی که در دوران نوجوانی اجتناب‌ناپذیر است، نباید به‌صورت عادت و سپس وابستگی در‌آید که هرچه بیشتر این عادت دوام یابد، به همان نسبت مشکل‌تر می‌توان آن‌ را از سر او انداخت.
با فرزندتان صحبت کنید

هنگام صحبت کردن، قبل از هر چیز اجازه ندهید که سوءظن و بدگمانی روابط بین شما را خراب کند. مواظب باشید او را سرزنش نکنید. ابتدا چیزی را که متوجه شده‌اید مطرح کنید، نگرانی خود را بیان کنید و در آخر حرف خود را اینگونه به پایان برسانید «فکر می‌کنم که تو سیگار می‌کشی یا مواد مصرف می‌کنی». برای آنکه از تنش جلوگیری کنید و به او فرصت دهید تا حرف‌هایش را بزند، زمان مشخصی را برای گفت‌وگو تعیین کنید- «باید امشب بعد از شام با هم حرف بزنیم» یا «شنبه باید با پدرت صحبت کنی»- و بدین وسیله لحظه گفت‌وگو را اندکی بزرگ و مهم جلوه ‌دهید و به او نشان ‌دهید که این مسئله خیلی برایتان اهمیت دارد. حضور پدر و مادر، هر دو در زمان گفت‌وگو مهم است. حتی اگر والدین از یکدیگر جدا شده باشند باید هر دو حضور داشته باشند. بدین‌وسیله به او می‌فهمانید که هر دو نگران او هستید و او باید چاره‌ای برای آن بیندیشد.


چند نکته را به خاطر بسپارید: 



-از تبدیل سخنان یا نصیحت خود به موعظه خودداری کنید.


- درباره موضوعات حساس به روشی گفت‌وگو کنید که بچه‌ها را از تنبیه یا داوری شدن نترساند.


-از کشش‌هایی که فــرزنـدتان به سیــگار دارد سخــن بگویید و در این باره رو راست باشید و پـــرده‌پوشی نکنید.


- بسیاری از اوقات، بچه‌ها نمی‌توانند تشخیص دهند که رفتار کنونی آنها بر تندرستی آینده‌شان تأثیر خواهد داشت، بنابراین درباره کشیدن سیگار به‌طور مستقیم گفت‌وگو کنید: تنگی نفس، نفس بدبو، دندان‌های زرد و لباس‌های بدبو.


- از فرزندتان درباره سیگار بپرسید و اینکه چه چیزی برایش جذاب است یا جذاب نیست؛ شنونده خوبی باشید.

- درباره روش‌های پاسخ به فشار همسالان بحث و گفت‌وگو کنید. فرزند شما باید در گفتن «نــــه» بی‌پروا و مطمئن باشد.


پاسخ‌هایی را نیز پیشنهاد کنید؛ مانند «لباس‌ها و نفسم بدبو می‌شود» یا «از سیگاری به‌نظر رسیدن خوشم نمی‌آید». 




- بچه‌ها را تشویق کنید از دوستانی که به دلایل‌شان برای نکشیدن سیگار احترام نمی‌گذارند، دوری کنند.
  
- توضیح دهید که کشیدن سیگار چه اندازه بر زندگی روزانه کسانی که این کار را آغاز می‌کنند، تأثیر می‌گذارد؛ چگونه پول سیگار را فراهم می‌کنند؟ چگونه پول بقیه نیــازهای خود را تهیه می‌کنند؟ بر دوستی‌هایشان چه تأثیری دارد؟

در مواجه با سیگار کشیدن نوجوان بهتر است، قوانین پایداری را تعیین کنید که کشیدن سیگار را از خانه شما دور ‌کند

- قوانین پایداری را تعیین کنید که کشیدن سیگار را از خانه شما دور می‌کند و توضیح دهید که چرا: نفس سیگاری‌ها بدبو است، بد به‌نظر می‌رسند و احساس بدی دارند و اینکه برای سلامتی خوب نیست.
  
-بر قوانینی که درباره سیگار تعیین کرده‌اید، پافشاری کنید و اجازه ندهید در خانه سیگار بکشد تا آرامش خانه حفظ شود.
محدودیت تعیین کنید

مواد‌مخدر و سیگار برای نوجوانان به‌ویژه نوجوانان 15 تا 16‌سال که تقریبا هنوز بچه به شمار می‌آیند، خطری جدی است و باید قاطعانه آنها را از آن منع کرد. به جای بد و بیراه گفتن و صحبت کردن با لحنی تند و زننده (تو حق نداری، غلط می‌کنی...) با صراحت بگویید: «ما نمی‌خواهیم که تو سیگار بکشی. تو هنوز بچه هستی. مغز و سیستم اعصاب تو هنوز در حال رشد است و با این کار تو به آن آسیب می‌زنی». نوجوانی که به والدینش اعتماد دارد و احساس می‌کند که آنان مایلند از او حمایت کنند و این عمل آنان را برحق می‌داند، حرف والدینش را قبول خواهد کرد. همچنین گاه باید او را از برخی از رفت‌ و آمدها دور نگه دارید. هیچ پدر و مادری نباید به بهانه اینکه نمی‌داند چگونه فرزندش را از سیگار کشیدن یا مصرف مواد منع کند، به او اجازه این کار را بدهد. انسان به فرزندش «اجازه نمی‌دهد» سیگار بکشد، مواد مصرف کند یا در کل خودش را در چاه بیندازد. او را از ناراحتی‌تان آگاه کنید و برایش محدودیت تعیین کنید.

از آنجایی که کشیدن سیگار یا مصرف هر‌گونه موادی را قدغن کرده‌اید، در عوض محیط خانه را برایش دلپذیر و خوشایند کنید. دوستانش را به خانه راه دهید و از آنان استقبال کنید. به او پیشنهاد دهید که ورزش مورد علاقه‌اش را تمرین کند یا برایش یک گیتار بخرید. پول تو جیبی‌‌اش را قطع نکنید اما آن‌ را نسبت به نیازهای واقعی‌‌اش برآورد کنید.