ناشناس
سوال 297858
سلام<br>25 ساله هستم و تقریبا 1 سال پیش با پسری اشنا شدم <br>ما هدفمون اشنایی بود . بعد از مدتی فهمیدیم كه میتونیم برای هم مناسب باشیم<br>و قرار ازدواج گذاشتیم اما زمانش معلوم نیست<br>چون این اقا علارغم اصراری كه به با هم بودن دارن و ابراز علاقه ای كه می كنن برای رسمی شدن رابطه هیچ اقدامی نمی كنن و بعد از هر بار صحبت چند هفته یا یك ماه فرصت میگیرن و باز هم اقدام نمی كنن به بهانه مناسب نبودن موقعیت و تردیدی كه همیشه همراهشون هست<br>ایشون 28 ساله و تازه در مقطع فوق لیسانس فارغ التحصیل شدن و 10 ماه از سربازیشون مونده و از 3 ماه دیگه مشغول تدریس تو دانشگاه و كار تو شركت تاسیساتی میشن و بنده هم تازه كار ترجمه رو شروع كردم<br>البته هم من و هم ایشون موقعیت خانوادگی مناسبی داریم و البته مشكلی برای نامزدی 2 یا 3ساله نداریم <br>در مورد تردیدشون هم كه میگن تصمیم مهمی هست و بیشتر برای تو نگرانم چون دختر ها در صورت اشتباه بودن آسیب بیشتری می بینن و اینكه من بعد از دیدن تردید ایشون پیشنهاد جدا شدن رو هم دادم ولی قبول نكردن و اطمینان دادن تردیدشون به خاطر بی علاقه بودن نیست و مطمئن هستن كه انتخابشون درسته <br>و البته بعد از 3 ماه از آشناییمون مامور های نیروی انتظامی ما رو تو پارك دستگیر كردند و علارغم اینكه خانواده ها از قبل مطلع بودن و آمدن برامون تشكیل پرونده دادن و ما رو چند ماهی درگیر كردند و در انتها یك تعلیق دو ساله بهمون خورد . تو این ماجرا خانواده ها البته غیر از پدرم كه مطلع نشدن از ما حمایت كردن ولی برای من جلو مادر و برادرم خیلی بد شد<br>و الانم كه چند ماه از این جریان میگذره و حتی مادر ایشون یك بار با مادرم صحبت كردن این آقا همچنان اقدامی نمی كنن و این تردید و بلا تكلیفی خیلی كلا فه ام كرده و دیگه هیچ جوابی هم ندارم كه به خانواده ام بدم و از طرف خانواده هم تحت فشارم و حتی این آقا از مشكلات من تو خونه مطلع هستن <br>در حال حاضر نمی دونم چه كار كنم این رابطه رو تمام كنم یا ادامه بدم و اینكه چه برخوردی با این آقا داشته باشم چون نه جدا شدن رو به راحتی قبول می كنن نه عقد كردن <br>لطفا راهنماییم كنید<br>
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخباسلام.دوست عزیز!در این مورد برای آخرین بار و خیلی محکم و قاطع باهاشون صحبت کنید.بگید دیگه از این بلاتکلیفی خسته شدید و خانواده هم در این مورد بهتون فشار میارن.یا این رابطه رو برای همیشه تموم می کنیم و یا تو نهایتا تا (مثلا) دو هفته دیگه بیا به خواستگاری.تا اون زمان هم نمیخوام با هم هیچ تماسی داشته باشیم .خوب فکراتو بکن.اگر اون دو هفته گذشت و از تو خبری نشد پرونده این ارتباط برای همیشه از طرف من بسته شده ست هرچند تو بعدا پشیمون بشی و را برقراری این رابطه اقدام کنی.اگر هم تردید داری و میخوای من توی این رابطه صدمه نبینم چاره داره و اونهم مشاوره ازدواجه. در مشاوره ازدواج بعد از بررسی وی‍ژگیهای اخلاقی و شخصیت طرفین و اطلاعات خاصی در زمینه هایی كه در ازدواج تاثیر داره بهتون گفته میشه این ازدواج چه محاسن و معایبی داره و در زندگی مشترك با چه مشكلات و موانعی مواجه می شوید.اونوقت با توجه به مطالب عنوان شده میتونید تصمیم بگیرید كه با هم ازدواج كنید یا خیر.در مشاوره ازدواج مسائلی عنوان میشه كه تنها بعد از مدتی زیر یك سقف متوجه اونها می شوید.در مشاوره ازدواج میتونید برای همه این تردیدهاتون جواب مناسبی پیدا كنید.البته چه ایشون تردید داشته باشند و چه تردید نداشته باشند بهتون پشنهاد می کنم حتما به مشاوره ازدواج برید.چون رفتار و افكار و منش افراد در زمان آشنایی رسمی و حتی دوران نامزدی كه هنوز زیر یك سقف نرفتند خیلی متفاوت با زمانی است كه افراد زندگی مشتركشون رو شروع می كنند.علاوه بر این در این دوران انتظارات طرفین از هم بسیار متفاوت از دوران آشناییشونه.حتی اگر مایل بودند میتونید قبل از خواستگاری رسمی اقدام به این کار کنید. این چند جمله رو از من به یادگار داشته باشید:
"سرنوشت را نمی توان از سر نوشت"
"زندگی دو نیمه است.نیمه اول در آرزوی نیمه دوم، نیمه دوم در حسرت نیمه اول"
"دوست داشتن برای تداوم زندگی مشترك لازمه ولی كافی نیست"
"عاقلانه انتخاب كن؛عاشقانه زندگی كن"
در صورت تمایل به مشاوره ازدواج مجددا با من تماس بگیرید.تا بعد...روحانی
"سرنوشت را نمی توان از سر نوشت"
"زندگی دو نیمه است.نیمه اول در آرزوی نیمه دوم، نیمه دوم در حسرت نیمه اول"
"دوست داشتن برای تداوم زندگی مشترك لازمه ولی كافی نیست"
"عاقلانه انتخاب كن؛عاشقانه زندگی كن"
در صورت تمایل به مشاوره ازدواج مجددا با من تماس بگیرید.تا بعد...روحانی