ناشناس

سوال 297881

با سلام.خسته نباشید.پیشاپیش از زحمات شما و از پاسخگویی شما صمیمانه سپاسگذارم و آرزوی سلامتی و بهروزی از خداوند منان ؛ برای شما عزیزان خواستارم.اگر سوالم را نباید در این قسمت می پرسیدم ؛ از شما عذر میخواهم.در كتاب كیمیای سعادت نوشته آقای ری شهری كه در باره مرحوم رجبعلی خیاط میباشد از قول شیخ خاطره ای نقل میكند به این مضموم:جناب شیخ خود این داستان را چنین تعریف می‌كند:« نفس اعجوبه است، شبی دیدم حجاب ( منظور حجاب نفس و تاریکی باطنی است ) دارم و طبق معمول نمی‌توانم حضور پیدا كنم، ریشه یابی کردم با تقاضای عاجزانه متوجه شدم كه عصر روز گذشته كه یكی از اشراف تهران به دیدنم آمده بود، گفت: دوست دارم نماز مغرب و عشا را با شما به جماعت بخوانم، من برای خوشایند او هنگام نماز عبای خود را به دوش انداختم ...»! حال سوال اینست كه شیخ با آن همه توحید و ایمان بالا ؛ چطور برای خوشایند مردم چنین كاری می كند؟ آیا این نوعی شرك نیست؟ از این موارد باز هم دیده میشود.ممنونم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
شرک امری نسبی و به اصطلاح مقول به تشکیک است. شرک خفی به تعبیر امام علی(ع) از راه رفتن مورچه سیاه در شب سیاه بر روی سنگ شیاه مخفی تر است.
در مراتب بالای اخلاق و عرفان، هر چه که برای غیر خدا باشد شرک شمرده می شود. البته توجه داشته باید که این گونه شرک با اصطلاح فقهی و کلامی آن تفاوت بسیار زیادی دارد. این منقصتی بر جناب شیخ نیست چرا که انتظار عصمت از ایشان نداریم؛ بلکه همین که خود متوجه این دقت ها و آثار آن می شوند نشانه کمالات معنوی ایشان است.
توقع معصوم بودن از غیر معصوم اشتباهی بزرگ است، و متأسفانه امروزه جامعه ما با این فکر اشتباه، قدم های خطای بسیار برداشته شده است؛ و چه بسیارند مردمی که در عمل بسیاری را معصوم می دانند و همه کارهای آنها را اعمال دینی می شمرند.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.