ناشناس
سوال 297971
سلام. من واقعا از این زندگی خسته شدم.4سال است که حاجتی دارم و هزارجور نذر کردم ولی بیفاید بود.احساس می کنم خدا اصلا به من محل نمیذاره چه برسه به اینکه بخواد جوابمو بده.آخه این چه جور خداییه که فقط بندشو زجر میده مگه من چه قد تحمل دارم چرا باید زنها و دخترهای فاسد و بدکار همه جور نعمتی داشته باشن و من در حسرت این جور چیزا بسوزم و از هرطرف بد بیارم اما بقیه... من هروقت به مردم نگاه میکنم فکر می کنم من یعنی تو زندگیم چی دارم دلمو به چی باید خوش کنم. اینکه میگن خدا گفته بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را یه دروغ محضه یه دروغ بزرگ.خواهش می کنم نگین دارم کفر میگم.آخه چرا خدا اینجوریه؟ خیلی ممنونم که به درد دل کسی که حتی خدا هو پشتش نبود گوش دادین
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام دوست محترم
دنیا سرای آزمایش و امتحان است و ماده ی این امتحان گاهی دادن نعمتی و یا زوال نعمتی است هیچكس در این عالم نمی تواند خود را فاقد تمام نعمتها بداند همانطور كه هیچ كس صاحب همه نعمتها نیست با داشتن نعمتی در من و نبود آن در شما و بالعكس ما همگی امتحان می شویم و بندگی خود را نشان می دهیم و با این نشان بندگی رشد می یابیم.
"بخوانید مرا تا اجابت كنم" حقیقتی است كه باید معنای آن را درك كرد. در واقع اجابت در فرهنگ الهی اشكال مختلفی دارد.
طبق وعده ی الهی که فرموده است " ادعونی استجب لکم" هر دعایی که می کنیم قطعا مستجاب می شود ولی این اجابت شکل های مختلفی دارد گاه به معنای اعطای حاجت در همان زمان و مکانی است که از خداوند خواسته ایم، و گاه در اجابت آن تأخیر وجود دارد ، گاه در قبال حاجات خواسته شده از انسان رفع بلا می شود هر چند كه فرد خود ممكن است متوجه آن بلایی كه از او رفع شده نشود و گاه خداوند در عوض حاجات انسان که به صلاحش نیست به او توفیق و نعم دیگری عنایت می فرماید و همچنین بسیاری از حاجات انسان مؤکول به آخرت می شود و در روایت است که خداوند به عوض حاجات دنیوی به انسان عطایای اخروی عنایت می دارد که شخص آرزو می کند ای کاش همه ی دعاهایش به جای اجابت در دنیا به آخرت مؤکول می شد.
موفق باشید.
مؤسسه فرهنگی احیاء ثقلین- تهران
دنیا سرای آزمایش و امتحان است و ماده ی این امتحان گاهی دادن نعمتی و یا زوال نعمتی است هیچكس در این عالم نمی تواند خود را فاقد تمام نعمتها بداند همانطور كه هیچ كس صاحب همه نعمتها نیست با داشتن نعمتی در من و نبود آن در شما و بالعكس ما همگی امتحان می شویم و بندگی خود را نشان می دهیم و با این نشان بندگی رشد می یابیم.
"بخوانید مرا تا اجابت كنم" حقیقتی است كه باید معنای آن را درك كرد. در واقع اجابت در فرهنگ الهی اشكال مختلفی دارد.
طبق وعده ی الهی که فرموده است " ادعونی استجب لکم" هر دعایی که می کنیم قطعا مستجاب می شود ولی این اجابت شکل های مختلفی دارد گاه به معنای اعطای حاجت در همان زمان و مکانی است که از خداوند خواسته ایم، و گاه در اجابت آن تأخیر وجود دارد ، گاه در قبال حاجات خواسته شده از انسان رفع بلا می شود هر چند كه فرد خود ممكن است متوجه آن بلایی كه از او رفع شده نشود و گاه خداوند در عوض حاجات انسان که به صلاحش نیست به او توفیق و نعم دیگری عنایت می فرماید و همچنین بسیاری از حاجات انسان مؤکول به آخرت می شود و در روایت است که خداوند به عوض حاجات دنیوی به انسان عطایای اخروی عنایت می دارد که شخص آرزو می کند ای کاش همه ی دعاهایش به جای اجابت در دنیا به آخرت مؤکول می شد.
موفق باشید.
مؤسسه فرهنگی احیاء ثقلین- تهران