ناشناس
سوال 298102
1- آیا در آیه 37 سوره حزاب یك ترك اولی از پیامبر سر نزده است ؟با توجه به ایات 56 و 57 و 58 سوره ذاریات پس چطور مسئولیت رزق زن بر عهده مرد است ؟ ضمنا این آیه ظاهرا به صراحت مبین این فكر است كه ما فقط باید عبادت كنیم و نباید به دنبال رزق و روزی و كار برویم .2- آیا ائمه در كارهای روزانه هم معصوم از سهو نسیان و خطا بوده اند ؟ ثابت كنید .
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام.1- در مورد آیه 37 احزاب : خیر به لحاظ چه کاری کدام کار ترک اولی بوده است؟ باید توجه داشت که در اینجا برخی مفسران اهل سنت تفسیر غلط کرده اند به تفاسیر معتبر شیعه مراجعه فرمایید مانند تفسیر نمونه و المیزان که به آسانی در سایت میتوانید مراجعه کنید :
http://www.ghadeer.org/qoran/t_nemona/j17/t1700017.htm#link127
http://www.ghadeer.org/qoran/almizan/almizan.html
2- در مورد آیات 56 تا 58 ذاریات : معنای آیه را کاملا اشتباه فهمیده اید ابتدا به ترجمه ی آیه توجه کنید :
56- من جن و انس را نیافریدم جز براى اینكه عبادتم كنند (و از این طریق تكامل یابند و به من نزدیك شوند).
57- هرگز از آنها نمى خواهم كه به من روزى دهند، و نمى خواهم مرا اطعام كنند.
58- خداوند روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است .
بنابر این می بینید اولا آیه ربطی به تلاش برای تهیه ی ما یحتاج زندگی آن هم به عنوان وظیفه ی مرد در زندگی مشترک ندارد بلکه بعد از آنکه خداوند در آیه ی نخست بندگان را به عبودیت خویش دعوت نمود ، جمله « ما ارید منهم من رزق و ما ارید ان یطعمون » در حقیقت اشاره به غناى پروردگار از هر كس و هر چیز است ، و اگر بندگان را به عبودیت خویش دعوت مى كند براى این نیست كه ((سودى )) كند بلكه مى خواهد بر آنها جودى كند، به عكس مسئله بردگی و بندگی در میان انسانها، زیرا بردگان را براى این انتخاب مى كردند كه تحصیل درآمد و رزق روزى براى آنها كند و یا در خانه مشغول خدمت و اطعام و پذیرائى گردد، و در هر دو حال سودش عاید آنها شود و این ناشى از نیاز و احتیاج انسان است ، ولى اینها همه درباره خداوند بى معنى است ، چرا كه نه تنها از همگان بى نیاز است ، بلكه نیاز همگان را از لطف و كرمش تاءمین مى كند و رزاق همه او است . لذا مى فرماید: ((من جن و انس را نیافریدم جز براى اینكه عبادتم كنند)) (و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون )من نیازى به آنها ندارم ((و هرگز از آنها نمى خواهم كه به من روزى دهند، و هیچگاه نمى خواهم مرا اطعام كنند))! (ما ارید منهم من رزق و ما ارید ان یطعمون )
((خداوند است كه به تمام بندگانش روزى مى دهد، و صاحب قوت و قدرت است )) (ان الله هو الرزاق ذوالقوة المتین» سوالات خود را تک تک ارسال کنید.
http://www.ghadeer.org/qoran/t_nemona/j17/t1700017.htm#link127
http://www.ghadeer.org/qoran/almizan/almizan.html
2- در مورد آیات 56 تا 58 ذاریات : معنای آیه را کاملا اشتباه فهمیده اید ابتدا به ترجمه ی آیه توجه کنید :
56- من جن و انس را نیافریدم جز براى اینكه عبادتم كنند (و از این طریق تكامل یابند و به من نزدیك شوند).
57- هرگز از آنها نمى خواهم كه به من روزى دهند، و نمى خواهم مرا اطعام كنند.
58- خداوند روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است .
بنابر این می بینید اولا آیه ربطی به تلاش برای تهیه ی ما یحتاج زندگی آن هم به عنوان وظیفه ی مرد در زندگی مشترک ندارد بلکه بعد از آنکه خداوند در آیه ی نخست بندگان را به عبودیت خویش دعوت نمود ، جمله « ما ارید منهم من رزق و ما ارید ان یطعمون » در حقیقت اشاره به غناى پروردگار از هر كس و هر چیز است ، و اگر بندگان را به عبودیت خویش دعوت مى كند براى این نیست كه ((سودى )) كند بلكه مى خواهد بر آنها جودى كند، به عكس مسئله بردگی و بندگی در میان انسانها، زیرا بردگان را براى این انتخاب مى كردند كه تحصیل درآمد و رزق روزى براى آنها كند و یا در خانه مشغول خدمت و اطعام و پذیرائى گردد، و در هر دو حال سودش عاید آنها شود و این ناشى از نیاز و احتیاج انسان است ، ولى اینها همه درباره خداوند بى معنى است ، چرا كه نه تنها از همگان بى نیاز است ، بلكه نیاز همگان را از لطف و كرمش تاءمین مى كند و رزاق همه او است . لذا مى فرماید: ((من جن و انس را نیافریدم جز براى اینكه عبادتم كنند)) (و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون )من نیازى به آنها ندارم ((و هرگز از آنها نمى خواهم كه به من روزى دهند، و هیچگاه نمى خواهم مرا اطعام كنند))! (ما ارید منهم من رزق و ما ارید ان یطعمون )
((خداوند است كه به تمام بندگانش روزى مى دهد، و صاحب قوت و قدرت است )) (ان الله هو الرزاق ذوالقوة المتین» سوالات خود را تک تک ارسال کنید.