سوال 298807

با عرض سلام .خداوند جهان را بر اساس نظام اسباب و مسببات استوار كرده است و تحقق هر پدیده ای تنها از راه اسباب و علل آن ممكن خواهد بود. یكی از اموری كه به عنوان تمام سبب و یا جزء سبب در تحقق پدیده هاست دعا و در خواست از درگاه الهی است لكن باید توجه داشت: 1- خواسته و حاجت انسان باید امری مشروع و معقول باشد. 2-گاهی زمان مناسب برای تحقق خواسته انسان فرا نرسیده است وطول كشیدن زمان اجابت حالت انابه و تضرع به درگاه الهی را تشدید می كند و این دعاو تضرع ،اوج عبودیت و بندگی و نشانه لطف و عنایت حضرت حق به انسان است و موجب الطاف بزرگتری می شود به قول مولوی :گفت لبیكم نمی آید جواب زان همی ترسم كه باشم رد باب گفت آن الله تو لبیك ماست وان نیاز و سوز و دردت پیك ماست ترس و عشق تو كمند لطف ماست زیر هر یا رب تو لبیك ها ست 3-گاهی بر آورده شدن حاجت شخص به مصلحت وی نیست ( عسی ان تكرهوا شیئا و هو خیر لكم و عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لكم و الله یعلم و انتم لا تعلمون )بقره/216 دراین صورت ،خداوند به جهت دعا اجر عظیمی به وی اعطا می كند . اما چرا دعا برای مرگ؟! انسان با عمری محدود که سرمایه ی الهی است که به او داده شده به دنیا می آید و باید هر چه سریعتر با همت و اراده و تصمیم در مسیر رضای خداوند حرکت کند تا هم زندگی دنیوی و هم زندگی ابدی اش که با مرگ آغاز میشود سرشار از کمال باشد چنین نیست که مرگ انسان فانی و تمام و به قولی راحت شود بلکه مرگ آغاز زندگی بزرگتر و ابدی است که در آنجا سرمایه ای جز عملکرد دنیوی خود نداریم مرگ را جز کسانی که به زندگی سعادتمندانه ی اخروی خود مطمئنند نمیتوانند آرزو و درخواست کنند.