سوال 298906

با سلام. در قرآن تنها یک بار در سوره ی فتح آمده : إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِینًا لِیَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْكَ ما تو را پیروزى بخشیدیم [چه] پیروزى درخشانى (1) تا خداوند از گناه گذشته و آینده تو درگذرد و نعمت‏خود را بر تو تمام گرداند (2)

و مراد از آن همانگونه که مفسرین گفته اند گناهى است كه مشركان به پیامبر نسبت مى‏دادند. علامه طباطبایى(ره) در تفسیر شریف المیزان مى‏فرمایند: منظور از «ذنب» در این جا گناه اصطلاحى؛ یعنى مخالفت اوامر مولوى الهى نیست زیرا اگر گناه شرعى باشد بخشش آن چه ارتباطى با پیروزى دارد؟ بلكه مراد از «ذنب» در این جا معنى لغوى است و آن وقتى است كه انسان كارى كند كه نتیجه نامطلوبى در پى آورد و چون پیامبر براى توحید قیام كرد و در برابر شرك و بت‏پرستى ایستاد این حركت پیامبر نزد كفار و مشركان ذنب و گناه بزرگ پیامبر(ص) به حساب مى‏آمد و جنگ و نبردهایى كه در این زمینه پدید آمد همه را بر گردن پیامبر مى‏نهاده و كمر همت به نابودى آن حضرت بسته بودند. از طرف دیگر معناى «مغفرت» پوشاندن اثر نامطلوب است و خداوند با پیروزى آن حضرت اثر آنچه در ذهن كفار بود كه ام پیامبر را محو كنند از بین برد و شوكت و سرافرازى را به ارمغان آورد. براى آگاهى بیشتر ر . ك : ترجمه تفسیر المیزان ج 18 ص 377 - تفسیر نمونه ج 22 ص 18.