ناشناس

سوال 299230

با عرض سلام و خسته نباشید<br>در آیه 53 سوره فرقان صحبت از آمیتخن دو دریای شور وشیرین است که بین آنها برزخ قرار دارد. (وَهُوَ الَّذِی مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَیْنَهُمَا بَرْزَخًا وَحِجْرًا مَّحْجُورًا) نام این دریا چیست ومنظور آیه کدام دریاست؟<br>با تشکر<br>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام. به تناسب بیان نزول قطرات حیاتبخش باران كه در آیات قبل گذشت اشاره به مخلوط نشدن آبهاى شیرین و شور كرده مى فرماید: او كسى است كه دو دریا را در كنار هم قرار داد، یكى گوارا و شیرین و دیگرى شور و تلخ ، و در میان آنها برزخى قرار داد، گوئى هر یك از آنها به دیگرى مى گوید: دور باش و نزدیك شدن تو به من حرام است ! (و هو الذى مرج البحرین هذا عذب فرات و هذه ملح اجاج و جعل بینهما برزخا و حجرا مهجورا).
به هر حال این آیه یكى دیگر از مظاهر شگفت انگیز قدرت پروردگار را در جهان آفرینش ترسیم مى كند كه چگونه یك حجاب نامرئى ، و حائل ناپیدا در میان دریاى شور و شیرین قرار مى گیرد و اجازه نمى دهد آنها با هم آمیخته شوند.
البته امروز ما این را مى دانیم كه این حجاب نامرئى همان تفاوت درجه غلظت آب شور و شیرین و به اصطلاح تفاوت وزن مخصوص آنها است كه سبب مى شود تا مدت مدیدى به هم نیامیزند.
گر چه جمعى از مفسران براى پیدا كردن چنین دو دریائى در روى كره زمین به زحمت افتاده اند كه در كجا دریاى آب شیرین در كنار آب شور قرار گرفته و مخلوط نمى شود، ولى ما مى دانیم تمام رودخانه هاى عظیم آب شیرین كه به دریاها مى ریزند در كنار ساحل ، دریائى از آب شیرین تشكیل مى دهند و آبهاى شور را به عقب مى رانند و تا مدت زیادى این وضع ادامه دارد، و به خاطر تفاوت درجه غلظت آنها از آمیخته شدن با یكدیگر ابا دارند، و هر یك به دیگرى حجرا مهجورا مى گوید!
جالب اینكه بر اثر جزر و مد آب دریاها كه در شبانه روز دو مرتبه بر اثر جاذبه ماه صورت مى گیرد سطح آب دریا به مقدار زیادى بالا و پائین مى رود، این آبهاى شیرین كه دریائى را تشكیل داده اند در مصب همان رودخانه ها و نقاط اطراف آن در خشكى پیش مى روند و انسانها از زمانهاى قدیم از این موضوع استفاده كرده ، نهرهاى زیادى در این گونه مناطق دریا كنده اند و زمینهاى فراوانى را زیر كشت درختان برده اند كه وسیله آبیارى آنها همین آب شیرین است كه به وسیله جزر و مد بر مناطق وسیع گسترش مى یابد. جالب اینكه هنگامى كه انسان با هواپیما از این مناطق مى گذرد، منظره این دو آب كه رنگهاى متفاوتى دارند و با هم آمیخته نمى شوند به خوبى نمایان است كه انسان را به یاد این نكته قرآنى مى اندازد.
ناگفته پیدا است وجود علل طبیعى در اینگونه مسائل هرگز از ارزش آنها نمى كاهد مگر طبیعت چیست ؟ جز فعل خدا و اراده و مشیت پروردگار است كه این خواص را به این موجودات داده ؟!