سوال 299670

با سلام.
با عرض پوزش از تأخیر؛
با این توضیحی که فرمودید آیا الگوهایی که در اختیار فرزند شما بوده، الگوهای خشنی نبوده است؟ آیا اینها می تواند سرمشق خوبی باشد؟ روش های تلافی جویانه ای که بزرگ ترها را کلافه می کند چه رشد به کودکان که ناتوان تر و بی دفاع تر هستند؟ پس اولین و اسای ترین روشی که باید به کار برده شود این است که در اطراف او الگوهای خشن و خشم نباشد و چنانچه کاری کرد که شما دوست نداشتید یا غلط بود، کافیست جدی باشید؛ بدون خشم و تهدید. همین که جدی باشید کافیست. یعنی او می فهمد که کارش نادرست بوده است بدون آنکه شما را از کوره به در کند و یا این که شما را از میدان به در کند.
پس حفظ آرامش شما اولین و مهم ترین قدم است تا روزی که بداند با این رفتارها می تواند شما را کلافه و پریشان کند، ادامه خواهد داد. فعلاً شما نقش مهمی به عهده دارید. یعنی کاری کنید که زمینه ی درگیری همسر و فرزندتان مهیا نشود.: با پیش گیری، وقت گذاشتن و شاید هم از خودگذشتگی شما. زیرا این برخوردها نهال کینه و خشم را در دل کودک شما می کارد و اصلاً منطقی نیست. باید صبر کنید تا این ایام پر استرس شوهرتان از بین برود. به یاد داشته باشید که خشونت، خشونت به بار می آورد. گویا پسر شما درست می گوید که "دارد تلافی دیروز را می کند."
بهتر است:
1. موقعیت های آسیب زا را شناسایی کنید و نگذارید پسرتان در آن شرایط برای پدرش مشکل به وجود آورد.
2. وقتی می زند یا می شکند، جدی در چشم های او نگاه کنید، دستش را بگیرید ولی فشار ندهید و با لحن جدی بگویید: "این کار بده؛ منو ناراحت می کنه."
3. دست کم روزی نیم ساعت با او بازی کنید.
4. با هم تئاتر و نقش بازی کنید. تئاتری که پسرتان نقش یک پسر آرام تر را به عهده بگیرد.
خدانگهدار