ناشناس
سوال 303466
سلام . غم عالم دلم را فرا گرفته می÷رسید چرا ؟ میگویم به شرطی که عمیقا راهنمائی ام کنید و دلم را آرام کنید و هرکاری که لازم است را بگوئید تا انجام دهم .<br>حدود 6 سال قبل بود که همسر عمویم که میدانستم اصطلاحا وضعش خراب است به منزل ما آمد باتفاق خواهرانم و.. همان شب اول که دور هم جمع بودیم و مشغول گپ زدن شدیم برق برا مدتی قطع شد من که کنار خواهرم و همسرم نشسته بودم ناگهان احساس کردم همسر عمویم با پاهاش به من میزنه و مرا تحریک میکنه من هم ضعیف النفس و ... عوض اینکه پاهامو جمع کنم گذاشتم اون هرکاری میخواد بکنه بالاخره آن شب گذشت و فردای اون روز لعنتی اومد . خواهرانم باتفاق همسرم رفتند بیرون ولی همسر عمویم نرفت و من هم رفتم خرید ولی زودتر اومدم منزل دیدم اون خونه است من احمق میتونستم وسائل رو بذارم و برم ولی در منزل ماندم و کم کم با تحریکات او و شیطانی خود کم کم بهش نزدیک شدم اون روسریشو برداشت و ... خوشبختانه کار به زنا نرسید و از این بابت همیشه ممنون خدایم ولی اون زن که خیلی شدید شهوت گرفته بودش اقدام به ... آلت من شد که تا همین حد باقی ماند . حال که توبه کردم و بسیار نادم و پشیمانم با خود میگویم آخه این کار من ضایع کردن حق الناس است و از طرفی اگه به عمویم بگویم که اوضاع خیلی خراب میشود . نمیدانم چه کنم آیا مورد بخشش خدا قرار میگیرم جه کار باید بکنم که این لکه ننگ و گناه بزرگ که مثل خوره وجودم را میخورد از زندگیم پاک شود . تو را بخدا کمکم کنید نه اینکه برای دلخوشی من بگین واقعا اگه حکم فقهی و یا ... دارد برام بگین . روز نیست که فکر این گناه آزارم نده به خدا گفتم غلط کردم ...خوردم ولی نمیدانم برا جبرانش چه کنم که خدا از من درگذرد و توبه منو قبول کنه و حق الناسی بر گردنم نباشه . کمکم کنید . با استدلال و منطق قرانی . در ضمن من قبلا اهل نماز شب و نماز جماعت و .... بودم ولی شیطان اسیرم کرد و الان میخوام به همان دوران برگردم و با خدا باشم آیا فکر میکنین ممکنه ؟ کمکم کنید .<br>ضمنا تا بحال با این تشریح و وضوح داستانم رو برا کسی نگفتم از شما هم راضی نیستم در سایتتان منتشر کنید . فقط جهت کسب راهنمائی گفتم . لطفا زود جواب دهید . ممنوم .<br>قربان شما مجید گنهکار بیچاره پشیمان . لطفا خصوصی پاسخ دهید موضوع برام خیلی مهمه
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام و تحیت.
دوست گرامی!
توبه بهترین و مطمئن ترین راه برای جبران گذشته و پاك نمودن نامه اعمال است. توبه هیچ شكل خاصی ندارد. تنها باید از صمیم قلب پشیمان بود و تصمیم جدی بر ترگ آن گناه داشت.
توبهاى كه جامع شرایط باشد به اجماع علمای فقه و اخلاق مقبول است، و دلیل آن گفتار خداى تعالى است كه مىفرماید: «هو الذى یقبل التوبة عن عباده» یعنی اوست كه توبه بندگان را مىپذیرد.(شورى/25)
خداوند در وصف خود مىفرماید: «غافر الذنب وقابل التوب» یعنی آمرزنده گناه و پذیرنده توبه.(مؤمن/3)
و باز مىفرماید: «ومن یعمل سوءا او یظلم نفسه ثم یستغفر الله یجد الله غفورا رحیما» یعنی هر كه بدى كند یا به خود ستم كند، و سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده و بخشاینده مىیابد.(نساء، 109)
و همچنین به دلیل سخن پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله كه فرمود: «إن الله - تعالى - یبسط یده بالتوبة لمسىء اللیل الى النهار و لمسىء النهار الى اللیل حتى تطلع الشمس من مغربها» یعنی خداى تعالى دست خود را به نشانه قبول توبه براى بدكار شب تا روز و براى بدكار روز تا شب مىگشاید تا آفتاب از مغرب خود برآید(یعنى تا قیامت).
و فرمود: «لو عملتم الخطایا حتى تبلغ السماء ثم ندمتم، لتاب الله علیكم» یعنی اگر چندان گناه كنید كه به آسمان رسد، آنگاه پشیمان شوید، خداوند توبه شما را مىپذیرد.
و باز پیامبر اکرم(ص) فرمود: بنده گناه مىكند و به بهشت مىرود. عرض كردند: این چگونه ممكن است اى رسول خدا!؟ فرمود: «آن گاه که گناه كند و از آن پشیمان شود، آن در پیش چشم وى باشد تا به بهشت رسد.»
و فرمود: «كفارة الذنوب الندامة» یعنی پشیمانى كفاره گناهان است.
رسول اکرم(ص) فرموده اند: "التائب من الذنب کمن لاذنب له" یعنی کس که پس از ارتکاب گناه توبه نماید مانند کسی که مرتکب گناه نشده است.
فراموش نکنید که هیچ گاه خداوند رابطه خود را با بنده اش قطع نمی کند. این بنده است که خود را از خدا دور کرده و به غیر خدا مشغول می شود.
خداوند به تعبیر برخی روایات، عاشق بنده اش است، و اگر بنده یک قدم به طرف او برود او چندین قدم به طرف بنده اش می آید و ... هیچ گاه بنده اش را فراموش نمی کند. انسان ولو با کوله باری از گناه هم که باشد در هر لحظه و هر جا که باشد می تواند با چنین خدایی رابطه برقرار کند؛ خدایی که از رگ گردن به انسان نزدیک تر است، و هیچ گاه محبت مخلوقش را از دست نمی دهد.
مشکل آنجا است که انسان ها تصور می کنند خدا هم مانند آنها است، و احیانا با بنده اش لجبازی می کند، و دنبال این است تا فرصتی بدست بیاورد تا بلایی را بر سر بنده خطاکارش بیاورد.
در حالی که این اخلاق انسانی است، آن هم نه انسان های لزوما خوب و با اخلاق؛ چه رسد به خدایی که اخلاق خدایی دارد.
اینها را گفتیم تا بدانیم هیچ گاه برای برقراری رابطه با خداوند دیر نیست.
گناه برای انسان امری غیر طبیعی نیستو در همین افت خیزها و شکست و پیروزی ها است که انسان رشد می کند؛ به شرطی که این میدان را با یأس و نا امیدی نبازد و میدان را به رقیب ـ یعنی شیطان ـ واگذار نکند. این شیطان است که می خواهد انسانها ناامید شوند.
لطف خدا تا آنجا است که حتی شکستن توبه هم راه را بر توبه مجدد نمی بندد. اگر شخص تائب عهد خود را با خدا شكست و باز گناه كرد، توبه سابقش باطل نمی شود، بلكه واجب است از گناه تازه اش توبه كند. خلاصه این كه هر اندازه بر اثر غلبه هوا و شیطان توبه را بشكند، باز باید توبه نماید و آمرزیده خواهد شد.
محمد بن مسلم از حضرت باقر(ع) روایت كرده است كه فرمود: "ای محمد بن مسلم! گناهانی كه مؤمن از آن توبه كرده باشد، آمرزیده شده است؛ او باید تنها دغدغه آینده را داشته باشد، و مراقب باشد تا پس از توبه و آمرزش، كار خوب انجام دهد. به خدا این فضیلت نیست مگر برای آنان كه ایمان دارند. من گفتم: اگر پس از توبه و استغفار از گناهان باز گناه كرد و باز توبه نمود؟ در پاسخ فرمود: ای محمد بن مسلم! تو پنداری كه بنده مؤمن از گناه خود پشیمان گردد و از آن آمرزش خواهد و توبه كند، سپس خدا توبه اش را نپذیرد؟! گفتم: چند بار این كار را كرده است و گناه می كند و از خدا آمرزش می خواهد. فرمود: هر چقدر مؤمن گناه كند و توبه نماید، باز خدا توبه او را می پذیرد؛ و به راستی كه خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است؛ توبه را می پذیرد و از بدكرداری ها درمی گذرد. مبادا تو مؤمنین را از رحمت خدا نومید سازی."
تنها چیزی که مهم است این است که انسان پس از هر خطا و گناه، زود توبه کند، و نگذارد بار گناه او زیاد شود. تا وقتی که در درون خود و از صمیم قلب می خواهید توبه کنید، شما در امانید، ولی با کثرت گناه گاهی این حال توبه از بین می رود.
نکته آخر این که در اصلاح حالات نفس انتظار نداشته باشید همه چیز معجزه وار و یک شبه حل شود، بلکه تربیت نفس نیاز به تمرین و صبر دارد. این راهی است که انسان برای رسیدن به کمال بایستی بپیماید و بصورت تدریجی هم حاصل می شود.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر – قم.
باستانی.
دوست گرامی!
توبه بهترین و مطمئن ترین راه برای جبران گذشته و پاك نمودن نامه اعمال است. توبه هیچ شكل خاصی ندارد. تنها باید از صمیم قلب پشیمان بود و تصمیم جدی بر ترگ آن گناه داشت.
توبهاى كه جامع شرایط باشد به اجماع علمای فقه و اخلاق مقبول است، و دلیل آن گفتار خداى تعالى است كه مىفرماید: «هو الذى یقبل التوبة عن عباده» یعنی اوست كه توبه بندگان را مىپذیرد.(شورى/25)
خداوند در وصف خود مىفرماید: «غافر الذنب وقابل التوب» یعنی آمرزنده گناه و پذیرنده توبه.(مؤمن/3)
و باز مىفرماید: «ومن یعمل سوءا او یظلم نفسه ثم یستغفر الله یجد الله غفورا رحیما» یعنی هر كه بدى كند یا به خود ستم كند، و سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده و بخشاینده مىیابد.(نساء، 109)
و همچنین به دلیل سخن پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله كه فرمود: «إن الله - تعالى - یبسط یده بالتوبة لمسىء اللیل الى النهار و لمسىء النهار الى اللیل حتى تطلع الشمس من مغربها» یعنی خداى تعالى دست خود را به نشانه قبول توبه براى بدكار شب تا روز و براى بدكار روز تا شب مىگشاید تا آفتاب از مغرب خود برآید(یعنى تا قیامت).
و فرمود: «لو عملتم الخطایا حتى تبلغ السماء ثم ندمتم، لتاب الله علیكم» یعنی اگر چندان گناه كنید كه به آسمان رسد، آنگاه پشیمان شوید، خداوند توبه شما را مىپذیرد.
و باز پیامبر اکرم(ص) فرمود: بنده گناه مىكند و به بهشت مىرود. عرض كردند: این چگونه ممكن است اى رسول خدا!؟ فرمود: «آن گاه که گناه كند و از آن پشیمان شود، آن در پیش چشم وى باشد تا به بهشت رسد.»
و فرمود: «كفارة الذنوب الندامة» یعنی پشیمانى كفاره گناهان است.
رسول اکرم(ص) فرموده اند: "التائب من الذنب کمن لاذنب له" یعنی کس که پس از ارتکاب گناه توبه نماید مانند کسی که مرتکب گناه نشده است.
فراموش نکنید که هیچ گاه خداوند رابطه خود را با بنده اش قطع نمی کند. این بنده است که خود را از خدا دور کرده و به غیر خدا مشغول می شود.
خداوند به تعبیر برخی روایات، عاشق بنده اش است، و اگر بنده یک قدم به طرف او برود او چندین قدم به طرف بنده اش می آید و ... هیچ گاه بنده اش را فراموش نمی کند. انسان ولو با کوله باری از گناه هم که باشد در هر لحظه و هر جا که باشد می تواند با چنین خدایی رابطه برقرار کند؛ خدایی که از رگ گردن به انسان نزدیک تر است، و هیچ گاه محبت مخلوقش را از دست نمی دهد.
مشکل آنجا است که انسان ها تصور می کنند خدا هم مانند آنها است، و احیانا با بنده اش لجبازی می کند، و دنبال این است تا فرصتی بدست بیاورد تا بلایی را بر سر بنده خطاکارش بیاورد.
در حالی که این اخلاق انسانی است، آن هم نه انسان های لزوما خوب و با اخلاق؛ چه رسد به خدایی که اخلاق خدایی دارد.
اینها را گفتیم تا بدانیم هیچ گاه برای برقراری رابطه با خداوند دیر نیست.
گناه برای انسان امری غیر طبیعی نیستو در همین افت خیزها و شکست و پیروزی ها است که انسان رشد می کند؛ به شرطی که این میدان را با یأس و نا امیدی نبازد و میدان را به رقیب ـ یعنی شیطان ـ واگذار نکند. این شیطان است که می خواهد انسانها ناامید شوند.
لطف خدا تا آنجا است که حتی شکستن توبه هم راه را بر توبه مجدد نمی بندد. اگر شخص تائب عهد خود را با خدا شكست و باز گناه كرد، توبه سابقش باطل نمی شود، بلكه واجب است از گناه تازه اش توبه كند. خلاصه این كه هر اندازه بر اثر غلبه هوا و شیطان توبه را بشكند، باز باید توبه نماید و آمرزیده خواهد شد.
محمد بن مسلم از حضرت باقر(ع) روایت كرده است كه فرمود: "ای محمد بن مسلم! گناهانی كه مؤمن از آن توبه كرده باشد، آمرزیده شده است؛ او باید تنها دغدغه آینده را داشته باشد، و مراقب باشد تا پس از توبه و آمرزش، كار خوب انجام دهد. به خدا این فضیلت نیست مگر برای آنان كه ایمان دارند. من گفتم: اگر پس از توبه و استغفار از گناهان باز گناه كرد و باز توبه نمود؟ در پاسخ فرمود: ای محمد بن مسلم! تو پنداری كه بنده مؤمن از گناه خود پشیمان گردد و از آن آمرزش خواهد و توبه كند، سپس خدا توبه اش را نپذیرد؟! گفتم: چند بار این كار را كرده است و گناه می كند و از خدا آمرزش می خواهد. فرمود: هر چقدر مؤمن گناه كند و توبه نماید، باز خدا توبه او را می پذیرد؛ و به راستی كه خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است؛ توبه را می پذیرد و از بدكرداری ها درمی گذرد. مبادا تو مؤمنین را از رحمت خدا نومید سازی."
تنها چیزی که مهم است این است که انسان پس از هر خطا و گناه، زود توبه کند، و نگذارد بار گناه او زیاد شود. تا وقتی که در درون خود و از صمیم قلب می خواهید توبه کنید، شما در امانید، ولی با کثرت گناه گاهی این حال توبه از بین می رود.
نکته آخر این که در اصلاح حالات نفس انتظار نداشته باشید همه چیز معجزه وار و یک شبه حل شود، بلکه تربیت نفس نیاز به تمرین و صبر دارد. این راهی است که انسان برای رسیدن به کمال بایستی بپیماید و بصورت تدریجی هم حاصل می شود.
با آرزوی توفیق.
موسسه ذکر – قم.
باستانی.