سوال 3199

بهترین خاطرم مال ترم دوممه. من شاغل بودم و اکثرا دیر میرسیدم سر کلاس یه هفته مونده بود به امتحانمون یکی از اساتیدمون که خیلی هم ماه بودن 5 ساعت کلاس پشت سرهم برامون گذاشتن اونم تو یه روز که از ساعت 2 بعد از ظهر شروع میشد. 
روز موعود رسید و با هر سختی بود مرخصی گرفتمو خودمو رسوندم دانشگاه من درسم خوب بود و همیشه جزو سه نفر اول بودم درسمونم خیلی خیلی مهم بود اصلا دلم نمیخواس دیر برسم 
ولی نشد که بشه ساعت 3 رسیدم دانشگاهو بدو بدو و با ناراحتی که عقب افتادم رفتم دم کلاس نفس نفس زنان درو باز کردمو رفتم داخل 
استادمون خشکش زد منو دید و بچه ها همه تو سکوت به من نگاه میکردن 
هنوز حالم جا نیومده بود که استاد گفت خوبی؟ 
یه چیزی عجیب بود اما نمیدونستم چی اون لحظه فقط به درس فکر میکردم من مات به استاد و به بچه ها نگاه میکردم 
و جامو پیدا نمیکردم 
هنوز لود نشده بودم قیافه های بچه ها رو نشناختم بعد از چند دقیقه زدم زیر خنده کلاس و استادم رفتن رو هوا 
استاد با خنده گفت اره درسته اشتباه اومدی
با خنده گفتم استاد مگه نگفتید کلاس داریم اما چرا
گفت کلاستون نیم ساعت دیگه برگزار میشه مگه نگفتن بهت 
سعی کردم حس ضایع شدنمو جلوی اون همه پسر مخفی کنم و خنده کنان و با عذرخواهی از کلاس رفتم بیرون 
قلبم تندتر میزد و خندم گرفته بود 
کلاسمون که شروع شد استاد با خنده اول همه خطاب به من گفت تو حالت خوبه دیگه ؟؟؟ 
خندیدم و گفتم استاد خیالتون راحت باشه خوب خوبم...