سوال 3217

ایجاد تمایز بین محیط داخلی و خارجی بنگاه در بیشتر روش‌های تحلیل استراتژی، رایج است. مشهورترین و پراستفاده‌ترین روش، چارچوب یا ماتریس سوات است که تأثیرات مختلف بر استراتژی بنگاه رو به چهار دسته تقسیم می‌کنه: نقاط قوت، نقاط ضعف، فرصت‌ها و تهدیدها.
SWOT، مخفف واژه‌های Strengths (نقاط قوت)، Weaknesses (نقاط ضعف)، Opportunities (فرصت‌ها) و Threats (تهدیدات) است.
دو مورد اول (نقاط قوت و ضعف) مربوط به محیط داخلی هستن، دو مورد آخر (فرصت‌ها و تهدیدها) مربوط به محیط خارجی ست.
شناسایی این عناصر یا همون SWOT ها، به این علت مهم ست که می توان از اونا در برنامه ریزی برای دستیابی به اهداف بعدی استفاده کرد.
تصمیم گیرندگان باید در ابتدا با توجه به عناصر SWOT تعیین کنن که آیا اهداف مورد نظر قابل دستیابی هستن یا خیر.
در ایران، عبارت تکافت رو به عنوان جایگزینی برای اسم سوات انتخاب کردن. تکافت خودش مخفف توانایی‌ها، کاستی‌ها، فرصت‌ها و تهدید‌هاست.

در مرحله بعد، ما بر اساس تحلیل‌های به دست اومده، یک استراتژی راهبردی طراحی می‌کنیم. این استراتژی به ما کمک می‌کنه که:

 از فرصت‌ها بهترین استفاده رو کنیم.

 تهدیدها رو به بهترین شکل مدیریت و حتی اونها رو به فرصت‌ تبدیل کنیم.

به این ماتریس دوم اصطلاحاً TOWS گفته میشه.